Duivelse kinderen !
Dit is altijd een wereldstad geweest
maar tegelijk ook een klein vissersdorp.'
Als Ragnar Jonasson met Katrin Jakobsdottir, de oud-premier van IJsland, samenwerkt, krijgen zijn boeken altijd meer maatschappelijke diepgang. In 'Winterstilte' keren de thema's uit hun debuut 'Reykjavik' terug. Zwijgcultuur, ondergeschiktheid en grensoverschrijdend gedrag krijgen opnieuw de volle aandacht, zij het in een andere context. En onderzoeksjournaliste Sunna mag de kastanjes weer uit het vuur halen. Haar werkterrein is nu Fáskrúðsfjörður, een vissersdorp in het uiterste noordoosten van het land.
Spelen met vuur
Bij het verzamelen van informatie voor een artikelenreeks in de krant, stuit ze op een inmiddels verlaten Frans hospitaal waar de bewoners geheimzinnig over doen. Met een borrel op wil de gemeentesecretaris kwijt dat er 'iets verschrikkelijks gebeurd is'. Anderen, waaronder de burgemeester en de narrige politiechef, houden de kaken stijf op elkaar en maken haar duidelijk dat ze haar neus niet in hun dorpse zaken mag steken. Wanneer de eigengereide Sunna ontdekt dat er een verband is tussen drie mensen die als kind die in een opvanghuis hebben gewoond, houdt niets of niemand haar nog tegen op weg naar de waarheid en... een prestigieuze scoop!
In dit tweede deel heeft het auteursduo de kans gegrepen om hun personages beter uit te werken en hun ontwikkeling wat meer vaart te geven. 'Winterstilte' zal lezers boeien die op zoek zijn naar matige spanning, een dosis sfeer en een tragische psychologische achtergrond. Die laatste invalshoek richt zich op de mentale gevolgen voor mishandelde kinderen. Beschadigde geesten kunnen niet alleen last hebben van gedragsproblemen maar zelfs heftige sociale stoornissen ontwikkelen. Tot welke extremen dat laatste kan leiden, ervaar je in dit plot. Deze gedurfde aanpak kan wellicht - hier spreekt de leek - door een professional onderbouwd worden.
Een punt in de marge...
Bij het duiden van de Franse aanwezigheid op het eiland, worden de IJslandvaarders genoemd. Dat waren Europese vissers die zo'n honderd jaar geleden in de Arctische gebieden op walvisjacht gingen. In dat verband valt ook de naam van (reis)schrijver-marineofficier Pierre Loti, een 19de-eeuwse beroemdheid. Terwijl je er niet van mag uitgaan dat deze man een belletje doet rinkelen bij doorsnee lezers, krijgt hij in 'Winterstilte' één betekenisloos zinnetje toebedeeld. Er is hem niet meer gegund dan 'namedropping'. Toch hoort hij thuis in dit boek. Daar heeft zijn eigen succesroman 'Pêcheurs d'Islande' voor gezorgd. Ook dat verhaal kent een tragisch slot. Zijn hoofdpersonage en de onfortuinlijken uit Sunna's speurtocht ontmoeten elkaar aan het einde van de wereld waar het lot hardvochtig is!
★★★★