Aan zijn nieuwe vrouw - Willow Rose

Tiktokkers spelen met vuur !

'Hoop is gevaarlijk. 

Hoop maakt je blind voor de valstrikken die worden uitgezet.'

Met 'Aan zijn nieuwe vrouw' gooit Willow Rose haar werk over een andere boeg. De gedreven rechercheur Billie Ann en Florida's mangrovebossen met een door de nacht ploeterend politieteam, zijn uit het zicht verdwenen. Ze zijn vervangen door een high class artsenechtpaar dat voor de buitenwereld en in de ogen van de verliefde Emma, perfect functioneert.

Het sprookje wankelt

Wanneer een social media-kanaal een verdachtmaking verspreidt die dr. Stone in een zeer kwalijk daglicht plaatst, en Emma bovendien brieven krijgt die door zijn omgekomen eerste echtgenote ondertekend zijn, verliest ze haar innerlijk evenwicht. Ze vecht voor het geloof in haar attente man en tegen de twijfels over zijn oprechtheid. Omdat niet alle vragen omtrent het dodelijk ongeval van Alice zijn opgehelderd, gaat ze zelf op onderzoek uit. Ook het hatelijke gedrag van haar stiefdochter, die spiedend en filmend door het huis loopt, baart haar zorgen.   

Wie zich de Billie Ann-reeks herinnert, weet dat Willow Rose zich betrokken voelt bij maatschappelijke kwesties. Zo is er de sekte die haar ouders in zijn greep kreeg en haar (ex-)partner die haar neerbuigend behandelt en duidelijk maakt dat hij buitenshuis werkende vrouwen geen warm hart toedraagt. In haar nieuwste boek neemt ze de handschoen op tegen huiselijk geweld van dominante, manipulatieve mannen. Hoewel de door hen toegepaste tactiek van isoleren, controleren, destabiliseren en de sociale omgeving laten geloven in de emotionele instabiliteit van het slachtoffer, een erkend gedragspatroon is, leidt het in fictieverhalen tot voorspelbaarheid. Ook de houding van het slachtoffer laat zich raden: omdat er te veel te verliezen is, regeren het wensdenken en het ongeloof een hele tijd over het gezonde verstand. Op voorgekauwde plots zit niemand te wachten... toch?

Op de weegschaal

In het verlengde van dit maatschappelijk engagement ligt Willows grote hart voor slachtoffers en haar hang naar gerechtigheid. Dat haar empathische aanklacht tegen misstanden ook de drijvende kracht is van 'Aan zijn nieuwe vrouw', betekent helaas niet dat het verhaal over de hele lijn overtuigt. Daarvoor is de uitwerking te clichématig. Terugkijkend op het Billie Ann-vierluik, mis je de zeggingskracht, frisheid en originaliteit van haar eerste thrillers. Die unieke, inpalmende stem heeft ze niet kunnen meenemen naar deze stand alone. Heimwee naar de alligators en de surfende pensionado's zal het lot zijn van menige aandachtige lezer!

★★★

Zusje onder de trap - Steena Holmes

 Een radeloos gemis !

'Ik nam afscheid van het meisje dat ik was en werd iemand anders. 

Iemand die sterk genoeg was om te overleven.'

In 'Zusje onder de trap' heeft Steena Holmes een beladen en moeilijk te verliteraturen onderwerp aangesneden: verdwenen meiden die als seksslavinnen verkocht en doorverkocht worden of in de handen vallen van gestoorde geesten. Ze gebruikt hiervoor het perspectief van de achtergebleven familieleden die vechten tegen het niet-weten, het eeuwige wachten en de hoop die vaak wanhoop wordt en omgekeerd. 

Knagend geweten
Zo is er Paige, die bijna ten onder gaat aan een onverteerbaar schuldgevoel. Hoewel ze lang geleden beloofd had steeds in de buurt te blijven van haar tweelingzusje, is Jessica in een onbewaakt ogenblik voorgoed verdwenen. 'Pas als Jess is gevonden, zal ik mezelf kunnen vergeven voor het feit dat ik haar alleen liet', is een gedachte die haar elke dag kwelt. Om er enigszins het hoofd aan te bieden is ze gaan werken bij Child, een organisatie die verdwijningen voortdurend onder de aandacht van de omgeving brengt en een telefonische tiplijn openhoudt. 

De suggestieve kracht waarmee de psychologische ontwrichting van de families en één van de slachtoffers de lezer bereikt, is de sterkhouder van dit verhaal. 'Zusje onder de trap' is een erg emotioneel boek! Omdat Steena Holmes je inleving en invoelbaarheid bespeelt, wordt je voortdurend de adem afgesneden. En dat is een groot compliment! 

Verhaaltechniek

Minder goed geslaagd is de constructie die met drie plotlijnen te ambitieus is. Er is de Paige-lijn, de Angel-lijn (het slachtoffer) en de Meri Amber-lijn. Hoewel het boek zo'n 400 pagina's dik is, komt de persoonlijke zoektocht van inspecteur Amber naar haar ontvoerde zus onvoldoende uit de verf en krijgt ze een snel uit de lucht gegrepen ontknoping. Fictieauteurs zouden trouwens in staat moeten zijn om hun verhaal in 280 tot 300 bladzijden te vertellen. Doseren is blijkbaar een deel van het ambacht dat niet iedereen in de vingers heeft.   

Volgens Steena Holmes lopen, in de VS, de cijfers van geroofde en mishandelde kinderen op. Stemmen die alarm slaan zijn dus hard nodig! Het zou niet zo mogen zijn dat, zoals in dit boek, een moeder 's nachts het licht in de woonkamer laat branden voor het geval haar dochter thuiskomt!

★★★1/2

De Ex - Freida McFadden

Een koningin zonder kroon !

'Dat is de belangrijkste beslissing die een vrouw kan nemen: 

wat voor man ze als echtgenoot kiest.'

Zou het kunnen dat de New Yorkse queen of suspense haar lezers een keer op hun honger laat zitten? Dat een deel van haar talent niet thuis geeft. Met het vorderen van de bladzijden sluipt die gedachte meer en meer in het verhaal over 'De Ex'. 

Tussen droom en werkelijkheid

Als je in een boekhandel tussen de grote klassiekers je dagen mag doorbrengen en je lievelingsboek bovendien 'Wuthering Heights' is, dan ben je gevoelig voor grote liefdes. En als je eigen grootouders elkaar over de dood heen hebben liefgehad, dan zou jouw bijna-ideale partner toch ook ooit je pad moeten kruisen. Daar wil Cassie in geloven en helemaal voor gaan. Die kans krijgt ze wanneer een charmante arts uit de nabijgelegen kliniek de winkelbel laat rinkelen.

Maar Joël is door het leven getekend. Hij heeft zijn geliefde op een dramatische manier verloren en was niet gelukkig met haar opvolgster. Bovendien wordt Cassie in zijn vriendenkring erg koel ontvangen. De rancuneuze Lydia, die door McFadden scherp getekend wordt, vernedert de nieuwe vriendin tot op het bot. 

Mist verbeeldingskracht

'De Ex' is een roman die met een licht verteerbaar spanningssausje overgoten wordt. Om eeuwenoude gevoelens zoals jaloezie en bezitsdrang tot hun recht te laten komen, is er een unieke vorm van creativiteit nodig. Helaas wringt hier het schoentje. De auteur laat zich verleiden tot een recept met overbekende ingrediënten: een ongezonde band met een ex-partner, intimiderende stalking, enkele geheimen en een belager die als eindtwist wordt opgevoerd.    

  

Hoewel dit geen topprestatie is, blijft Freida McFadden een vakvrouw. Een foutloze verhaalstructuur, kundig uitgewerkte personages en een perfecte dosering, kun je altijd op haar conto schrijven. In een tijd waarin je een aantal van haar collega's ziet worstelen met over- of onderstoffering en een te zware stijl, besef je dat zelfs het onder de knie krijgen van basistechnieken geen sinecure is. Als deze topauteur de gewaagde duisternis van haar andere werk terugvindt, dan zullen de fans haar opnieuw in de armen sluiten. Een kat met zeven (of meer) levens komt altijd op haar pootjes terecht! 

★★★

Schuldspel - Jo Furniss

 AI heeft geen stijl !

'Blijven slechte mensen slecht als ze aan je kant staan?'

Steeds nieuwe debutanten strijden om een plekje tussen collega's die je gewaardeerde blijvers zou kunnen noemen. De voormalige BBC-journaliste Jo Furniss is een van hen. Gezien haar professionele achtergrond mag je een overtuigend niveau en een brandende ambitie verwachten. Dat zij er ook zo over denkt merk je meteen. Geen lange aanloop. Er wordt meteen een stok in het hoenderhok gegooid! 

De nachtmerrie van elke ouder

Als de ouders van een groep scholieren worden samengeroepen in de aula van een eliteschool, horen ze dat hun zonen en dochters niet zijn teruggekeerd van een zwemcompetitie. Dat leidt tot wilde speculaties over losgeld en zelfs terrorisme. Naarmate de stress toeneemt, worden er meer onderlinge verdachtmakingen geuit en wilde plannen gesmeed om de impasse te doorbreken. 

Wat Jo Furniss vooral interesseert is hoe haar personages - ouders en kinderen - zich proberen staande te houden. Terwijl andere auteurs zouden schrijven dat de plotspelers zichzelf verliezen, zegt zij dat iedereen nog meer zichzelf wordt: 'Akin nog hooghartiger, Ayesha nog heerszuchtiger, Jack nog laffer, Mariah nog dramatischer.' En Emily, de ik-persoon, wringt zich in bochten om haar dubbele identiteit te beschermen.

Hoe komen we hieruit?

Bij de ontvoerde jongeren zie je een gelijkaardig overlevingspatroon. Iemand vindt dat het gebruik van geweld tot een oplossing kan leiden, een ander kiest de weg van het onderhandelen en Olivia, de dochter van Emily, probeert de groep veilig te houden met het pleasen van een man die macht over haar heeft. Toch is dit geen verhaal van daders en slachtoffers. Bijna alle betrokkenen hebben vormen van onethisch gedrag op hun kerfstok. Misschien zou je verwachten dat Jo Furniss hen scherp veroordeelt maar niets is minder waar. Zij staat achter een proces van verzoening, hoeveel mentale schade er ook is aangericht. En wat de jongere generatie betreft, gaat ze helemaal voor het idee van de spons en de tweede kans.

In 'Schuldspel' spelen psychologie en moraliteit een hoofdrol. De grondige aanpak ervan levert wel een wat overgestoffeerd plot en een vaak te compacte, drukke stijl op. Je krijgt de indruk dat de auteur in permanente angst leeft om de lezer te verliezen. Misschien is dat wel de angst van een debutant. 

Wat een brutaliteit!

Het niet helemaal in de vingers hebben van de vorm kun je een beginneling wel vergeven. Maar met de draken van de uit het Engels vertaalde zinnen komt dit boek niet weg!  Enkele voorbeelden:

'Ik moet stoppen', zegt een tienermeisje tegen de chauffeur/ontvoerder als ze zich niet lekker voelt.

'Hij was onverbitterd over een blessure die...' (Unembittered?)  

'De noodzaak van de velen weegt zwaarder dan die van de weinigen.'

(Naast de overtollige lidwoorden, zou ook 'noodzaak' 'belang' moeten zijn.)

'Ik wuif hem weg om zijn eigen podium te zoeken.' 

(Bedoeld wordt 'een opstapje'. 'Wegwuiven' heeft trouwens geen vast voorzetsel.)

'Je kunt geen omelet maken en al dat soort dingen...'

(Zinspeling op de bekende uitdrukking 'Je kunt geen omelet maken zonder eieren te breken'. '...en al dat soort dingen' wordt niet gezegd in het Nederlands. Wel: enzovoort.)

'Ik mag geen cijfers laten zakken', zegt een bezorgde scholier.

(Wellicht stond er 'I cannot drop points'.)

Als je in het colofon kijkt, zie je dat bij 'Vertaling' de uitgeverij vermeld staat. Er was dus geen professionele vertaler betrokken bij dit project. Dan kun je alleen maar denken... aan AI! 

Met dit soort praktijken schoffeer je de auteur, de lezers, de Nederlandse taal en de literatuur! Bovendien ondermijn je de positie van al onze kundige vertalers. De vergevingsgezinde spons van Jo Furniss is op dit schandelijke bedrog niet van toepassing!

★★★1/2

Al mijn leugens - Nelle Lamarr

 Hoe héél véél leugens 

bijna naar de waarheid leiden !

'Vergeleken met haar is Scrooge een gulle kerstman.'

Hoe rancuneus kun je worden als je werkgeefster je dag in dag uit toesnauwt en vernedert? Dat is wat Sloane te verduren krijgt sinds ze bij de succesauteur Barbara Van Wyck als PA werkt. Ze hoeft dus ook niet lang na te denken over haar reactie wanneer ze de koningin van het spannende boek dood boven haar toetsenbord aantreft. Ze grist de bijna voltooide kopij van de volgende bestseller mee en gaat naar huis. 

Knagend geweten

Nadat Sloane het manuscript enigszins naar haar hand heeft gezet, zoekt ze een literair agent die op haar beurt een enthousiaste uitgever vindt. Het hulpje van Barbara wordt een gevierde schrijfster, koopt een mooie flat en... krijgt last van wroeging in de gedaante van hallucinaties en nachtmerries. Als je zieltje niet zuiver is, krijg je spoken op bezoek. Zo valt er al snel bedreigende post in haar brievenbus. Iemand weet wat ze gedaan heeft maar er was toch niemand anders in Barbara's huis...?

Zit hier het razend spannende plot in dat je mag verwachten? Hum, dat valt een beetje tegen. De kans is groot dat de geoefende lezer zowat halfweg de dader ontmaskert. Terwijl er, enerzijds, wat te veel ontraadselende achtergrondinformatie wordt gegeven, mislukken, anderzijds, de pogingen om misleidende scenario's een aura van geloofwaardigheid te geven. Toch hoort Nelle Lamarr credits te krijgen voor haar slotakkoord. Die laatste twist bedenkt vast niemand! 

Sterke eindsprint
Hoewel 'Al mijn leugens' een onderhoudend verhaal oplevert, is het ook een net-niet-prestatie. Wat ontbreekt is moeilijk te benoemen. Je zou kunnen zeggen dat ze 'de kracht van het woord' niet helemaal beheerst. Haar belangrijkste collega-auteurs - en dan moet je toch weer in de eerste plaats McFadden noemen - hebben dat talent wel. Toch eindigt ze sterk met een hoofdpersonage dat tot op het bot gekleineerd wordt. De bijna-ontmenselijkte Sloane verscheurt je hart. Zo zwaar kan een rechtbank je nooit straffen!

★★★1/2     

Schaduwstad - Kimberly Belle

 De jacht is geopend !

'Wie te veel vragen stelt, 

krijgt antwoorden die hij niet wil horen.'

Wie dit boek met een vluchtige blik bekijkt, ziet er wellicht een rijkeluisvakantietrip in met een feel good karakter. Kimberly Belle heeft wel meer misleidende scènes voor haar lezers en haar hoofdpersonage klaarliggen. In 'Schaduwstad' wordt Stella helemaal zoek gespeeld terwijl ze wordt benaderd door mannen (en één vrouw) die allemaal beweren dat ze te vertrouwen zijn. Hoe heeft het zover kunnen komen...?

Kwetsbaar geluk

Terwijl de antiekhandelaar Adam Knox en zijn vrouw genieten van een verblijf in het romantische Parijs heeft er een bomaanslag plaats. Wat later is Adam, die in de buurt iets te regelen had, onvindbaar. En Stella radeloos... maar ook slim. Ze weet veel van technologie en communicatiesystemen, ook de toepassingen die haar onder de radar houden. Intussen heeft ze begrepen dat haar 'ideale' man zich in schimmige werelden beweegt. Toch blijft ze herhalen: 'De Adam die ik ken wil het verleden behouden, niet uitbuiten.' Als hij nog leeft, dan zal ze hem vinden! De vraag is: 'Willen anderen dat ook?'

Terwijl het plot drijft op de queeste van Stella en de vaart die gecreëerd wordt door het onzichtbare gevaar, krijgt de thematiek van de bloedantiek alle ruimte. Omdat er groot geld te verdienen is met deze malafide handel, worden er op grote schaal artefacten en eigendomsdocumenten vervalst. Zelfs musea en veilinghuizen worden in de maling genomen of doen er zelf aan mee. Dat laatste is een schokkende vaststelling van de schrijfster. Tenminste als je ervan uitgaat dat Kimberley Belle haar achtergrondresearch goed gedaan heeft. Degelijke auteurs besteden daar veel tijd aan. In oorlogsgebieden of landen met corrupte regimes kunnen zware criminelen vrij makkelijk hun slag slaan. Welke rol speelt Adam hierin?

Even ademen

Toch is er in deze obscure werkelijkheid nog plaats voor enige 'couleur locale'. Kimberly Belle deelt interessante weetjes over de zonnewijzer van de Saint-Sulpicekerk die door zijn stralen de klokken kan laten luiden of over de honderdvijftig jaar oude eiken die nodig waren om de spits en het dak van de afgebrande Notre-Dame te herstellen. Oppervlakkig wordt het bij haar nooit!

De hoofdrolspelers in 'Schaduwstad' zijn geen zwart-wit personages. Liefde kan leiden tot 'kleine maar gevaarlijke gunsten', zegt Stella. Fraude en loyaliteit lopen kriskras door dit verhaal! Toch slagen beide karakters erin om het bewijs te leveren dat mensen kunnen veranderen. Dat idee heeft de schrijfster haar lezers op een uitgesproken manier willen meegeven. 

Topprestatie

Naast de aansprekende inhoud mag ook de verpakking er zijn. Kimberly Belles vertelstijl zou je fris en zonder kapsones kunnen noemen. Daarom verbaast het niet dat Freida McFadden van dit boek heeft genoten. Ook haar verhalen zijn fris en van een misleidende eenvoud. Bovendien is originaliteit een bijkomende kwaliteit die ze met elkaar delen. Met het etiket 'Zomerthriller' doe je 'The Paris widow', zoals de titel in het Engels klinkt, echt te kort!

★★★★1/2

Een razende storm - Ann Cleeves

Verwende kinderen kunnen niet verliezen!

In dit derde deel van de Matthew Venn-reeks verblijf je weer in het landelijke North Devon waar traditioneel gedacht en geleefd wordt. De orthodoxe geloofsovertuiging van de Barum Brethern heeft nog steeds volgers en de klassenmaatschappij met aparte scholen en gescheiden vriendschappen blijft haar stempel drukken. 

De verloren zoon

Als de beroemde zeezeiler Jeremy Rosco naar het nest terugkeert, ontstaat er opgewekte reuring in de dorpskroeg van Greystone. Maar wanneer zijn dode lichaam in een dobberende sloep gevonden wordt, verstillen de stemmen. Dan is het aan Matthew Venn en zijn team om onder de huid te kruipen van een gesloten gemeenschap.

Tijdens hun zoektocht naar achtergrondkennis stuiten de rechercheurs op een opvliegend drankorgel dat zich op een repressieve manier kwijt van zijn functie als lekenrechter. Sommige 'well-to-do' zonen bewijzen hun afkomst geen eer meer. Verwende lui missen vaak een sterke geest! 

Wie is de echte Jem?

Ook de niet-vervulde liefde tussen Jeremy en Eleanor is een rode draad in dit verhaal. Zou de zwerfhond Rosco voor haar zijn teruggekomen? En spiegelt zijn persoonlijkheid in de bedenkelijke reputatie die hem achtervolgt? Hij zou mensen gebruiken en een lastpak zijn. 'Echt zo'n knul die je niet in de klas wil hebben', zegt zijn vroegere leraar over hem.

'Een razende storm' is een vertelling over wrok, narcistische machtsspelletjes, jaloezie en... geloof in wonderbaarlijke genezingen. Maar als je te maken hebt met complexe geesten die er bovendien kwalijke relaties op nahouden en de recherche om de tuin leiden, dan ontsnap je misschien niet aan de uitleggerigheid van de auteur in de slotfase. Toch wordt een lezer niet blij van het gebrek aan respect voor het principe 'show don't tell'.

Een beetje gladschuren

Hoewel Ann Cleeves er ook nu weer in slaagt om haar personages te laten samenvallen met hun socio-culturele omgeving en authentieke, enigszins overschaduwde Britse regio's tot leven te brengen, mag er in een lijvig boek als dit meer vaart zitten.

Daartegenover staat de meerwaarde die kleine, subtiele beschouwingen bieden. Bijvoorbeeld deze uitspraak van de gewetenloze dader: 'Ik heb nooit moeite gehad met slapen.' 

★★★1/2

De scheiding - Freida McFadden

 Een bijna doodgeknuffeld kind !

'Ze zal lijden voor elke moeder wier kind 

van haar is weggerukt in een gevecht om de voogdij.'

Hoe hard is de les voor een bedrogen echtgenote die haar man altijd vertrouwd heeft en op handen gedragen? En hoeveel spijt heeft ze dan van haar beslissing om in de wittebroodstijd haar baan op te geven?

Dat is de invalshoek van 'De scheiding'... maar ook slechts het begin van een onstuitbare roller coaster van een vrouw die alles en meer wil geven om de voogd van haar kind te worden!

Het loopt uit de hand

Als Naomi ontdekt dat Jeremy's nieuwe liefde Veronica een frauduleuze en misschien wel criminele achtergrond heeft, vinden haar rancune en angst om zoontje Teddy elkaar in een kwaadaardige cocktail die ook wel zelfdestructief zou kunnen zijn. 'Had ze dit niet, met de hulp van haar geweldige advocaat, op een andere manier kunnen aanpakken?', zal de invoelende lezer zich afvragen. Maar zoals altijd laat je best de regie aan Freida over!

Als je denkt dat het niet tragischer kan, schudt de queen of suspense de kaarten nog een keer. Ook het tweede deel van dit boek zorgt voor genoeg reuring én ontroering om je wiebelend op de bank te houden. Voor de ene vrouw staat liefde - of wat er voor doorgaat - gelijk aan obsessie, voor de andere is liefde pijn en eeuwig verlangen. En omdat perfecte personages niet geloofwaardig zijn, heeft de auteur Jeremy bedeeld met een gemeen, opportunistisch trekje. 

Schrijfvaardigheden

Zoals zo vaak in haar werk past Freida McFadden ook nu beproefde technieken toe om spanning te creëren. Zo is er het rationele denken dat niet stand houdt onder grote emotionele druk. Dit gegeven kan leiden tot een uit de hand gelopen situatie die zich als een niet te stuiten waterval voortbeweegt. Een karakter dat het verdient om geloofd te worden maar in haar omgeving niet ernstig wordt genomen, staat ook altijd garant voor een bloeddruk verhogende leeservaring.

Voor wie dat allemaal nogal zwaar in de oren klinkt, moet hier snel aan toegevoegd worden dat de laconieke humor die bij deze schrijfster nooit ver weg is, je eraan herinnert dat fictie een uitvergroting van de realiteit is! Dat neemt niet weg dat je niet moet uitkijken met wie je in het huwelijksbootje stapt... ook als je een man bent! 

★★★★ 

Het experiment - Jo Spain

 Rupsje Nooitgenoeg !

'Haar hele leven draait om wat er met Theo is gebeurd.'

In 'Het experiment' waagt Jo Spain zich in de schaduwwereld van de medische wetenschap. Waar farmabedrijven en academisch onderzoek elkaars pad kruisen, kunnen geldgewin en hang naar prestige de objectiviteit danig beïnvloeden. In het ergste geval loopt de gezondheid van patiënten gevaar.      

Wie speelt vals?

Aan de Ierse universiteit van St. Edmunds houdt een groep gedreven en getalenteerde onderzoekers zich bezig met de testfases van een nieuw medicijn tegen Alzheimer. Het enthousiasme is groot! Wie wil er nu geen aandeel hebben in het afremmen van dementie en, in sommige gevallen, zelfs het terugdraaien van de aangerichte hersenschade? Colm is één van hen. Hij is goed bevriend met Dani, een docent geschiedenis. Maar hoe oprecht is deze vriendschap? Dani is immers op een missie die haar vakdomein ruim overtreft...   

Haar grote liefde, Theo, was tien jaar geleden ook zo'n begeesterde jonge wetenschapper. Op een dag verdween hij zonder een spoor na te laten. Terwijl zijn mentor Declan, zijn Franse vader en de politie beweerden dat hij wellicht zelfmoord gepleegd had of op reis was vertrokken en alle schepen achter zich verbrand had, bleef Dani vertwijfeld achter. Maar ze is ook een vechter, iemand die niet bij de pakken blijft zitten. Had Theo misschien onethische praktijken in de smiezen? Moest hij vluchten of is er iets ergers gebeurd? Ze is het zat om 'zoveel vragen te hebben en geen antwoorden'!

Gevaarlijke wederzijdse afhankelijkheid 

'Het experiment' is een roman met een ambitieuze invalshoek die wetenschap, volksgezondheid, moraliteit en het gebrek eraan met elkaar verbindt. Zoveel hooi op de vork vraagt om een auteur die beslagen op het ijs komt, helder en gedoseerd kan vertellen, kennis en emoties aan elkaar kan koppelen. Jo Spain maakt je duidelijk waarom en op welke manier de plotacteurs van het rechte pad afwijken. Universiteiten hebben sponsors nodig en bedrijven zijn op zoek naar geloofwaardigheid en betrouwbaarheid om van hun medicijn een succesformule te kunnen maken. Afhankelijk van het normbesef van beide partijen worden hun noden binnen of buiten de ethische lijnen ingekleurd.

Deze schrijvende Dubliner heeft zich bijzonder goed ingelezen en ingewerkt in dit complexe onderwerp. Ze heeft zelfs de addertjes onder het gras gevonden. Zo legt ze uit waarom een kwalijke nevenwerking van een medicijn niet als dusdanig herkend wordt door behandelende artsen. De maskerende gezondheidssituatie van de betrokken patiënten komt het frauduleuze farmabedrijf uit dit plot goed van pas!

Niemand is volkomen integer

Toch is dit geen zwart-wit verhaal. Ook Dani, die elke dag opnieuw de onderste steen probeert boven te krijgen in haar zoektocht naar de waarheid rond Theo, blijkt niet onkreukbaar te zijn. Hoewel haar beweegredenen niets met zelfverrijking maar alles met de liefde voor haar dementerende moeder te maken hebben, toont dit personage aan dat iedereen op een glijdende schaal kan terecht komen.

Met 'Het experiment' heeft Jo Spain een onderscheidend, nazinderend boek geschreven dat bovendien een niet te negeren maatschappelijke relevantie heeft! Als klap op de vuurpijl krijg je een ontluisterende ontknoping, een moment waarop Dani moet gedacht hebben: 'De wereld draait nu alleen door voor anderen. Niet meer voor mij!'

★★★★★

De exen - Leodora Darlington

Een beschadigde geest scheldt niets kwijt ! 

'Als jij het hart van mijn zus breekt, breek ik het jouwe.' 

Leodora Darlington en haar hoofdpersonage Natalie zijn donkere vrouwen. Is dat bijzonder? Dat zou het niet mogen zijn. Maar hoe vaak lees je een boek van een zwarte man of vrouw? Uit de niet-spannende literatuur kennen we Toni Morrison, James Baldwin, Mary Angelou, Michelle Obama, Chinua Achebe, Ben Okri, Chimamanda Adiche en de ook in Nederland gelauwerde Mohamed Mbougar Sarr (Prix Goncourt 2021) enz. 

Maar in de thrillerwereld?? Dan kom je bij, voor ons, (vrij) onbekende namen terecht zoals: Oyinkan Braithwaite, Nicola Yoon, Stacey Abrams, Shanora Williams, Sara Koffi, Erin E. Adams, Amber en Danielle Brown, Kellye Garrett... Geen van deze succesvolle auteurs werd vertaald in het Nederlands! En dat is een schokkende vaststelling!

Gewelddadige impulsen

In 'De exen' exploreert Leodora Darlington de kwetsbaarheid van vrouwen in hun relaties met mannen. Natalie heeft een verleden van onbetrouwbare vriendjes, die zonder haar toestemming een seksfilmpje deelden, gewelddadig waren of tegen haar wil seks met haar hadden. Op zo'n momenten beantwoordde ze pijn met pijn, een onhandige oplossing die aardig uit de hand kon lopen... 

Omdat ze aan de giftige sfeer tijdens haar kinder- en jeugdjaren een trauma heeft overgehouden, wist haar geheugen heftige momenten uit waardoor ze zich niet kan herinneren hoever ze is gegaan. 'Schuilt er een monster in mij?' is een vraag die haar voortdurend kwelt. Als ze een setje vormt met haar charmante baas, lijkt er eindelijk een stabiele toekomst voor haar te zijn weggelegd. Deze James zou 'een hoofdrol kunnen spelen in een romantische kerstfilm', schrijft Leodora. Maar dan moet het plot zijn venijnigste duivels nog ontbinden!

'Te' is geen compliment !

Dit is een boek waarop het woord 'veel' van toepassing is. Er lopen erg veel beschadigde mensen in rond, er komen erg veel complexe levens in voor en er wordt erg veel aan beschouwende psychologie gedaan. Dat laatste gaat ten koste van het verhaal, of de handeling, zoals je wilt. Fictie mag niet leiden tot uitleggerigheid! Bovendien bewijst een over-the-top stoffering de geloofwaardigheid geen dienst. Alleen de licht spottende auteursstem brengt wat lucht in de volgestouwde bladzijden.

Wat de schrijfster wel goed doet is aandacht vragen voor rijkeluiszoontjes die menen overal aanspraak op te kunnen maken, voor podcasts waarin alfamannetjes het recht opeisen om te heersen over vrouwen, voor het idee dat zorgzaamheid een verkapte vorm van dominantie kan zijn en voor (zwarte) vrouwen die een date met hun leven moesten bekopen (zie nawoord).  

Schoonmaakbeurt

Dat Leodora Darlington niet om ideeën verlegen zit, maatschappelijk bewogen is en ook geregeld een mooie stijlfiguur met de lezers deelt, mag duidelijk zijn. Als ze bereid is om een frisse wind door haar literaire huis te laten waaien en de overtollige inboedel aan de deur te zetten, zullen haar meer lof en sterren te beurt vallen. Voorlopig geldt: Less is more! 

★★★

De dode in het meer - Matthew Costello Neil Richards

 Twee vrouwelijke coupplegers ! (deel 7)

'Als je leven op het spel staat, 

is zelfs de waarheid het proberen waard.'

Het kleine Cherringham en het Zuid-Franse Saint-Martin zien wederzijdse belangen in het tot stand komen van een stedenband of jumelage. Hoewel zustersteden elkaar op tal van vlakken kunnen steunen, ligt de nadruk van het Engels-Franse partnerschap vooral op het geldgewin van enkele ondernemers. Bovendien vult burgemeester Laurant Bourdin door middel van chantage graag zijn eigen zakken. 

Een feest in mineur

Als de buitenlanders, in afwachting van de ondertekening, uitgebreid gefêteerd worden op het kasteel van lady Repton, lijkt de sfeer op z'n best te zijn. Maar dat is schijn. De ochtend nadien drijft het lichaam van de burgervader levenloos in het aangrenzende meer. Even later wordt Simon, de opportunistische zoon van de adellijke familie gearresteerd. Volgens Sarah heeft hij, ondanks zijn blauwe bloed, 'het karakter van een straatkat'! Toch zegt haar intuïtie dat hij niet de schuldige is. Samen met haar 'partner in crime' Jack ondervraagt ze, met de gebruikelijke scherpte, getuigen die hen niet veel wijzer maken. Alleen als de list die 'de yank' bedacht heeft, slaagt, kan de dader ontmaskerd worden.

In dit genietbare zevende deel van de Cherringham-reeks struikelen amoureuze escapades over zakencontracten. En daarmee is weer eens aangetoond dat de mens lang niet altijd beide voeten op de grond houdt. Zelfs niet als de kassa uitnodigend rinkelt!

★★★

Een dodelijk vuur - Matthew Costello Neil Richards

 De heksen treft geen schuld ! (deel 6)

'Ik kan er geen touw aan vastknopen.'

In dit zesde deel van de Cherringham-reeks komen twee werelden samen: die van de bozige eigenaar van 'Mabb's farm', en die van het bovennatuurlijke waarin kwade geesten met hun vervloekingen de bewoners van de aarde het leven zuur maken. Volgens de dorpslegende komen drie omgebrachte vrouwen uit de tijd van de heksenvervolgingen op de heuvel rond de boerderij spoken. De onterecht gedode slachtoffers zouden hun tragische lot willen wreken door boer Charlie met ratten, zieke koeien en brand de gordijnen in te jagen.

Tegengewicht
Wie slim gebruik - of moet je zeggen 'misbruik? - maakt van het geloof in het paranormale, is Tamara, de in wijde jurken gehulde spirituele schakel tussen het zichtbare en dat wat niet door iedereen waarneembaar is. Sinds het rondzoemen van de vloekverhalen rinkelt de bel steeds vaker in haar winkeltje. Zelfs Jack, de voormalige New Yorkse rechercheur, komt bij haar over de vloer. Maar, gewiekst als hij is, spant hij Tamara net voor zijn karretje. 'In mijn wereld zorgen mensen voor hun eigen vervloekingen', stelt hij nuchter vast. Samen met zijn speurdersmaatje Sarah zal hij de echte boosdoeners ontmaskeren!

Een tandje erbij

Vanaf nummer vier heeft deze novelleserie meer diepgang gekregen! De plots werden rijker en interessanter. Dat geldt ook zeker voor 'Een dodelijk vuur'. In deze laatste vertelling komt het schrijversduo op voor de ratio. Of zoals Emily, de echtgenote van de Anglicaanse pastoor, het zegt: 'Geloven in vervloekingen is gevaarlijk. Het geeft mensen de kans om verantwoordelijkheden te ontlopen.' En dat was net wat de aanstichter van het kwaad van plan was...!

★★★ 1/2

Het penthouse - Catherine Cooper

Ooit komt loontje om zijn boontje ! 

'Er zijn hier al te veel leugens verteld, jarenlang.'

Werelden waarin afgunst en revanche de dienst uitmaken, zijn 'gefundenes Fressen' voor thrillerauteurs! Voor deze mazzel kunnen ze, bijvoorbeeld, bij de muziekindustrie terecht. Wie droomt van status, applaus, geld en roem, waagt er vaak zijn kans. Vooral de boys- en girlsbands die Catherine Cooper in 'Het penthouse' opvoert, passen perfect in dit plaatje. Haar hoofdpersonage, de getalenteerde zangeres Enola, doet er alles aan om de leading lady van 'Breathe' te kunnen blijven. Achter de schermen blijkt het vrolijke meidentrio er een nepimago op na te houden. Angel en Sophie kunnen het bloed van hun rivale wel drinken, niet in het minst omwille van haar relatie met posterboy Max die het gezicht is van de jongensband 'This way up'. 

Het verleden leeft

Als Enola van de radar verdwijnt, wordt er gespeculeerd. Is dit een afrekening? En van wie dan? Van jaloerse groepsleden, van een ontspoorde fan, een dominant vriendje of misschien zelfs van haar verbitterde moeder. Is ze ontvoerd, vermoord of gevlucht voor de hypocrisie van haar bestaan? Om de nostalgische fans tegemoet te komen en tegelijkertijd een laatste keer een slaatje uit hun populariteit te slaan, organiseert hun manager, bijna twintig jaar later, een groots reünieconcert in Las Vegas. De derde podiummicrofoon staat er eenzaam en alleen bij...

In het werk van Catherine Cooper valt vooral het zeer geslaagde thrilleruitstapje naar de Malediven op. Dankzij een aantal originele plotelementen, de lokale sfeer en het dynamische vertelritme levert 'Het resort' veel leesplezier op. Ook 'De cruise' met zijn levendige intrige en goed uitgewerkte personages mag er zijn, ondanks de mindere tweede verhaallijn. Bovendien delen beide boeken hun thematiek met 'Het penthouse': manipulatie, schuldgevoelens, imago(schade), gewetenloosheid en het najagen van een droom. 

Geen hoogvlieger

Maar waar de succesvolle voorgangers konden uitpakken met originaliteit, blijft haar nieuwste kunstje hangen in het simplistische gegeven van de schijnheilige, egocentrische entertainment business. Niets nieuws onder de zon! Zelfs het grensoverschrijdend gedrag bij talentenjachten zoals 'The Voice' krijgt hier een rolletje. Verder is de stijl vrij uitleggerig en mist daarom vaart. Een vuurwerkfontein is 'Het penthouse' dus niet! Gelukkig redden Coopers algemene romantechnische vaardigheden haar jongste telg van de verdrinkingsdood! 

★★★

De touwtjes in handen - Matthew Costello Neil Richards

 Een gespleten ziel ! (deel 5)

'Ik had altijd het idee 

dat jij alles volgens het boekje wilde doen.'

Voor de introductie (inhoud en vorm) van deze novellereeks, lees hier de recensies van deel 1 en 2:

https://inktkoelie.blogspot.com/2026/04/moord-aan-de-thames-neil-richards-matthew-costello-klassiek.html

https://inktkoelie.blogspot.com/2026/04/moord-op-het-landhuis-matthew-costello-neil-richards-rijk.html

Als de poppenspeler de kinderen van Cherringham weer eens vermaakt met de avonturen van Jan Klaassen en Katrijn, komt er plots een einde aan de voorstelling. Otto, de man die aan de touwtjes trekt, blijkt in elkaar te zijn gezakt en overleden. Terwijl iedereen rouwt om deze alleraardigste inwijkeling van Duitse afkomst, komen Jack en Sarah stap voor stap achter een gruwelijke waarheid. 

De dorpshorizon gaat open

In 'De touwtjes in handen' heeft het speurdersduo voor het eerst te maken met een politiek gegeven binnen een internationale context. Een oud-collega uit Jacks New Yorkse tijd weet wel raad met het duiden van een tattoo die een geheim met zich meedraagt.   

Dit vijfde deel is een bijzonder treffend verhaal! Het samenvallen van de poppenkasttraditie, de zeldzame, vaak oude marionetten en de ware identiteit van de kindvriendelijke verteller levert een beklijvend beeld op. Maar het meest bijzondere is de morele houding van Jack en Sarah bij de afronding van de zaak. Het begrip gerechtigheid vullen ze op een eigenzinnige en toch bevattelijke manier in. Hier bewijzen de auteurs dat je zelfs in een novelle een groot thema kunt aansnijden en de lezer met een verrijkte geest kunt achterlaten!

★★★1/2

De indringer - Freida McFadden

Van slachtoffer naar dader 

is slechts één stap ! 

'Ik heb een zwak voor het idee 

dat kindermishandelaars krijgen wat ze verdienen.' 

Het aanhoudende succes van haar boeken heeft Freida McFadden deels te danken aan haar variërende aanpak. Al haar stand alone's hebben een eigen identiteit. Zo biedt 'De indringer' je, van de eerste tot de laatste bladzijde, een door heftige spanning gedreven plot. De hartslag van de lezer komt nooit tot rust. Zowel de interactie tussen de personages als hun woonomstandigheden en een geselende storm zorgen voor een valkuilscenario waaruit ontsnappen bijna onmogelijk is. Tegelijkertijd word je geconfronteerd met een schokkende morele kwestie.

De plotspelers

De voormalige docente Casey heeft zich, om redenen die later in het verhaal duidelijk worden, teruggetrokken in een afgelegen blokhut. Tijdens het nachtelijke noodweer merkt ze dat een jonge tiener zich schuilhoudt in haar schuurtje. Hoewel het meisje onder het bloed zit en een mes in haar hand houdt, opent ze haar huis voor het bange kind. Van dan af speelt er zich een mentaal kat-en-muisspel af waarbij het wantrouwen tussen beiden nooit verdwijnt.

In een tweede lijn volg je Ella, een verwaarloosde en mishandelde dochter van een alleenstaande moeder. Dit is McFadden op haar best! In deze hoofdstukken zorgt de combinatie van een grootse verbeelding en bovengemiddelde intelligentie voor meeslepend proza! De machtsverhouding tussen de volwassene en het kind doet je huiveren. Ook de morele chantage van de moeder is een sterk element.     

Niet alleen entertainment !

Wat de thematiek betreft, heeft de schrijfster heel wat hooi op haar vork genomen. Zo waagt ze zich aan: kwetsbaarheid tegenover weerbaarheid, sociaal isolement, pestgedrag, falende ouders of andere opvoeders en het thema uit de titel van deze recensie. Toch gaat het grote punt dat ze wil maken over een eeuwenoude vraag. Mag je voor eigen rechter spelen als je vindt dat overheidsinstanties je in de steek laten? Wellicht hangt het antwoord af van hoe je de kwestie benadert, emotioneel of rationeel. Gevoelsmatig zul erg meeleven met slachtoffers zoals Ella en Nell. Tegelijkertijd weet je ratio dat rechtspraak volgens afgesproken regels moet gebeuren en niet het resultaat mag zijn van de willekeur van burgers. Als dat laatste het geval is, dan regeert het recht van de sterkste en is rechtvaardigheid ver te zoeken!

In de slotfase verrast McFadden je met enkele mooie twists and turns. Op die manier krijgt de climax een ontroerende toon die je glimlachend en enigszins opgelucht achterlaat. Zelfs een hartverscheurend verhaal kan een arm om je schouders leggen!

★★★★★

Moord op het landhuis - Matthew Costello Neil Richards

 Reken je niet te snel rijk ! (deel 2)

'Een heel leven van boeken lezen 
was in een doorweekte brij veranderd.'

In een detectivereeks over een Engels dorp op een half uurtje rijden van Oxford, mag een enigszins bouwvallig landhuis met een geheime kamer niet ontbreken. Als op een nacht brand uitbreekt en de bejaarde bewoner het leven laat, heeft zijn mantelzorgster bedenkingen bij de omstandigheden rond zijn dood.   

Het geheim van de dode

Meteen schieten Jack en Sarah, de speurders uit het eerste deel (Moord aan de Thames), uit de startblokken. Terwijl de yank doet waarvoor hij is opgeleid, leert Sarah snel. Ze is niet bang voor onaangename confrontaties en durft lastige vragen te stellen. Met enig doordouwen krijgt het steeds beter ingewerkt stel verdachten en getuigen aan de praat. 

Het wordt snel duidelijk dat de drie kinderen niet samen door één deur kunnen en het getouwtrek om de erfenis in volle gang is. Maar welke weg leidt naar de waarheid? Is het misschien de trap naar de geheime kamer? Of moeten de detectives naar een ver verleden en een wereld die niet meer bestaat?

Vakkennis

Het is knap dat Costello en Richards de beperkte mogelijkheden die een novelle hun biedt, optimaal benutten. Al hun personages krijgen een gezicht en een achtergrond, de interactie tussen de speurders uit zich in prettig lezende dialogen, het tempo van het plot past netjes in het geringe aantal bladzijden en de stoffering is ruim voldoende om de aandacht van de lezer vast te houden. Voeg daarbij de ietwat magnetiserende sfeer die over deze verhalen hangt, en je wil altijd weer naar het volgende deel. Nog vierentwintig te gaan!

★★★

Spreken is zilver - Matthew Costello Neil Richards

 Een misleidende tongval uit de Midwest ! 

(deel 4)

'Jack wist dat soms de middelen het doel heiligden, 

maar dit was anders.'

Voor de introductie (inhoud en vorm) van deze novellereeks, lees hier de recensies van deel 1 en 2:

https://inktkoelie.blogspot.com/2026/04/moord-aan-de-thames-neil-richards-matthew-costello-klassiek.html

https://inktkoelie.blogspot.com/2026/04/moord-op-het-landhuis-matthew-costello-neil-richards-rijk.html

'Spreken is zilver' zegt de titel, 'zwijgen is goud', zegt het spreekwoord. Hoe je mensen die de kiezen op elkaar houden kunt aansporen tot loslippigheid, is een uitdaging waaraan rechercheurs niet ontsnappen. 

Wie wil de buit voor zichzelf?

In dit vierde deel van de Cherringham-reeks moeten Jack en Sarah al hun creatieve talenten aanspreken om de daders van de verdachten te kunnen onderscheiden. Wanneer twee klaplopers met een metaaldetector een artefact uit de Romeinse tijd ontdekken, blijken alle betrokkenen op zwart zaad te zitten: de noodlijdende pachtboer, de bezitster van de akker die tot de verarmde plattelandsadel behoort, de gelukkige vinders en zelfs de professor emeritus in de oudheidkunde... die het zonder pensioenuitkering moet stellen. Als de kostbare schaal uit een kluis verdwijnt, zit het speurdersduo met de handen in het haar!

Even is er een eureka-moment. Maar wat doe je met onrechtmatig verkregen bewijs? Dan kun je alleen maar bluffen op z'n Texaans...

Het stukje theater dat bij de ontknoping wordt opgevoerd, levert erg prettig leesmateriaal op! 'Spreken is zilver' is wellicht het meest geslaagde deel van alle vier!

★★★   

Moord aan de Thames - Neil Richards Matthew Costello

 Klassiek en Brits ! (deel 1)

'Dit was vast heel vreemd voor hem,

alsof hij in een of andere gezellige Britse detectiveserie

 terechtgekomen was.'

Richards en Costello schrijven novelles, boekjes van minder dan honderd bladzijden. In dit genre kun je veel minder plotelementen en personages ontwikkelen. Ook de periode waarin het verhaal zich afspeelt is noodgedwongen korter en van een tweede plotlijn is al helemaal geen sprake. Toch is het de moeite waard om af en toe uit te zoeken wie binnen deze grenzen een onderhoudende en coherente intrige kan uitwerken.

Een Britse yank

Hou je van de Britse plattelandssfeer, dan kun je je overgeven aan één van de zesentwintig delen rond grafisch vormgever Sarah en de uit New York aangespoelde bootbewoner Jack die ooit een doorwinterde grootstadrechercheur was. Dankzij de tegenstellingen tussen hen vormen ze een ongewoon maar complementair speurdersduo. In dit eerste deel wordt Sammi, de jeugdvriendin van Sarah, dood aangetroffen op de oevers van de Thames. Omdat de conclusie 'zelfmoord' niet overtuigend klinkt, hebben de Yank en zijn maatje hun eerste zaak beet. 

Ook het dorp aan de rivier heeft een eigen karakter. Mensen die op elkaars lip leven, zijn voorzichtig met het delen van informatie of meningen. Bovendien leeft de gemeenschap van het watertoerisme. De enige politieagent houdt verontrustend nieuws dus bij voorkeur onder de pet. 

Leesplezier

'Moord aan de Thames' is een authentiek verhaal dat waardering verdient. Met deze levensechte personages, inspirerende setting en heel aardig recherchewerk zou dit auteursteam een volwassen detective kunnen schrijven. Als ze wat meer plotdraden hadden kunnen weven, was de ontknoping wellicht wat complexer en verrassender geweest. Ook de IT-vriend van Sarah, die gezicht noch stem krijgt, had zijn voordeel kunnen doen met een tweetal extra bladzijden. Zelfs een novelle moet die ruimte kunnen creëren. Toch nodigt dit kleine broertje van 'Midsummer Murders' uit tot het lezen van de vervolgdelen!

★★★

Moord bij maanlicht - Matthew Costello Neil Richards

De koekjesmoord ! (deel 3)

'Je ziet zo dat ze boekhandelaren zijn, dacht Jack.'

Voor de introductie (inhoud en vorm) van deze novellereeks, lees hier de recensies van deel 1 en 2:

https://inktkoelie.blogspot.com/2026/04/moord-aan-de-thames-neil-richards-matthew-costello-klassiek.html

https://inktkoelie.blogspot.com/2026/04/moord-op-het-landhuis-matthew-costello-neil-richards-rijk.html

In dit derde deel liggen de rivierschuiten en aken nog steeds aan de oevers van de Thames die Cherringham doorkruist. En naar aloude plattelandsgewoonte bloeit het verenigingsleven in het Cotswolds dorp. Na een repetitie van het koor Iaat de naar huis stappende Kirsty het leven. Zou ze een fout koekje gegeten hebben bij de afsluiting van de zangavond? Zoals iedereen weet heeft Kirsty last van een dodelijke allergie voor pinda's. En waarom werkte haar levensreddende adrenalinepen niet? Genoeg verontrustende vragen om het speurdersteam Jack en Sarah tot actie te bewegen.

Via een gladde makelaar, een plaatselijke bankdirecteur met een zwak voor vrouwen, twee boekhandelaars en de piano spelende boze heks, kunnen de yank en de webdesigner het mysterie ontrafelen. 'Moord bij maanlicht' neemt de Anglofiel mee op een onderhoudende, sfeervolle armchair travel! 

★★★

De oppas - Sophie Stava

Een doortrapte 'pas de deux' !

'Ik dacht dat dit de manier was 

om te maken dat mensen van me hielden.'

In 'De oppas' voeren twee vrouwen die van elkaar verschillen maar ook veel gemeen hebben, een rollenspel op waarbij ze heel wat te verliezen hebben.

Geen zondagskind

Als de pas ontslagen Sloane de nanny wordt van een welgesteld gezin in Brooklyn, hoopt ze weer voor enige tijd een vast inkomen te hebben. En omdat ze weet dat een sociale achtergrond met enig aanzien je helpt bij het krijgen van aandacht en waardering, is ze gewend geraakt aan verzinsels over haar leven. Zonder leugens zou ze het vaderloze kind zijn en de zielige, jonge vrouw met een behoeftige moeder.  

In haar ogen heeft de rijke Violet alles wat je maar kunt wensen, een woest aantrekkelijke man inbegrepen. Toch is ook Violet een beschadigd mens, stuk gemaakt door dominante ouders en hun verstikkende opvoeding. Zelfs mister perfect, Jay, heeft zijn onbetrouwbare kantjes. Ze is minstens zo eenzaam als Sloane, die de wat stijlvollere naam Caitlin heeft aangenomen, en vooral verzuurd. Toch merkt de nanny daar helemaal niets van. Ook Violet begrijpt de kunst van het acteren... en het bedenken van een uitgekookt stappenplan!

Personages tussen wit en zwart

Wat het verhaal van deze twee vrouwen echtheid geeft, is de vriendschap die ze voor elkaar voelen. Ze worden niet herleid tot karikaturen die helemaal samenvallen met hun listig draaiboek. Violet en Caitlin cirkelen als sterdansers in een 'pas de deux' om elkaar heen. Stava's choreografie over vriendschap en verraad overtuigt! Het bijna-zussen-gehalte wordt steeds sterker... tot andere emoties de bovenhand krijgen en het thrillerkarakter het plot overneemt. Na een iets te wijdlopige aanloop volgt een ontroerend slot met een verrassing van formaat op de laatste bladzijden. Ook bij deze ontknoping slaagt de schrijfster erin je genuanceerd naar haar personages te laten kijken.   

Hoewel een man de aanjager van deze intrige is, toont Sophie Stava aan dat vrouwen die zich willen bevrijden van hun verleden, niet noodzakelijk elkaars concurrenten zijn en niet hoeven te pleasen om geliefd te zijn. Of je, net als zij, bij zo'n ontvoogding het recht naar je hand mag zetten, daar hoef je niet lang over na te denken. Ontembare revanchegevoelens laat je best over aan de verbeelding van auteurs. Zij zullen ze wel in acceptabele fictiebanen leiden!

★★★★