Arrogante millennials !
'Een leeg dossier betekent niet dat mensen te vertrouwen zijn.
Het betekent alleen dat ze nog niet zijn betrapt.'
Rupsje Nooitgenoeg
In een wijk met vermogende bewoners is een vreemde inbreker aan het werk. Hij neemt wat kleinoden mee maar laat het kostbare schilderij hangen. Waar is hij of zij naar op zoek? Tegelijkertijd vinden deze huiseigenaars folders van het plaatselijke makelaarskantoor in de bus. Willen deze zakenlui een slaatje slaan uit het onveiligheidsgevoel van de gedupeerden? Als Natasha, een jonge vastgoedhandelaar, vermoord wordt, komen er meer gortige praktijken aan het licht en gaat de aandacht van de politie vol uit naar de gefortuneerden op de Hill. Wie hoog woont, woont mooi én onderscheidt zich van de lui beneden.
In dit derde deel van de Ffion Morgan-reeks, is de gelijknamige rechercheur nog steeds de impulsieve, emotioneel gedreven politievrouw die vaker dan toegestaan buiten de lijntjes kleurt. Dat maakt haar misschien sympathiek in de ogen van de lezers maar tegelijkertijd ook weinig geloofwaardig op professioneel gebied. In het fictiegenre hoeft niet àlles aan de verbeelding te worden overgelaten. De andere personages komen dan weer onvoldoende tot leven. De uitwerking van deze karakters geraakt niet verder dan de oppervlakte en is dus clichématig. Bijgevolg ontwikkelt de lezer geen band met hen. Bovendien overtuigen 'de bliksemafleiders' niet. Zij slagen er niet in om je op het verkeerde been te zetten.
De boot gemist !
In dit boek over hebzucht en chantage verlies je je in het hoge aantal plotspelers en de eindeloze serie verhaalelementen. Overstoffering is een even kwalijke zaak als inhoudelijke armoede. En te midden van al dit geharrewar komt de constructie van het werkstuk bovendrijven in plaats van het fictieverhaal. Het raamwerk dient het plot te ondersteunen en niet omgekeerd. Het mag duidelijk zijn dat Clare Mackintosh ook deze keer geen al te grote ogen gooit!
★★