Verwende kinderen kunnen niet verliezen!
In dit derde deel van de Matthew Venn-reeks verblijf je weer in het landelijke North Devon waar traditioneel gedacht en geleefd wordt. De orthodoxe geloofsovertuiging van de Barum Brethern heeft nog steeds volgers en de klassenmaatschappij met aparte scholen en gescheiden vriendschappen blijft haar stempel drukken.
De verloren zoon
Als de beroemde zeezeiler Jeremy Rosco naar het nest terugkeert, ontstaat er opgewekte reuring in de dorpskroeg van Greystone. Maar wanneer zijn dode lichaam in een dobberende sloep gevonden wordt, verstillen de stemmen. Dan is het aan Matthew Venn en zijn team om onder de huid te kruipen van een gesloten gemeenschap.
Tijdens hun zoektocht naar achtergrondkennis stuiten de rechercheurs op een opvliegend drankorgel dat zich op een repressieve manier kwijt van zijn functie als lekenrechter. Sommige 'well-to-do' zonen bewijzen hun afkomst geen eer meer. Verwende lui missen vaak een sterke geest!
Wie is de echte Jem?
Ook de niet-vervulde liefde tussen Jeremy en Eleanor is een rode draad in dit verhaal. Zou de zwerfhond Rosco voor haar zijn teruggekomen? En spiegelt zijn persoonlijkheid in de bedenkelijke reputatie die hem achtervolgt? Hij zou mensen gebruiken en een lastpak zijn. 'Echt zo'n knul die je niet in de klas wil hebben', zegt zijn vroegere leraar over hem.'Een razende storm' is een vertelling over wrok, narcistische machtsspelletjes, jaloezie en... geloof in wonderbaarlijke genezingen. Maar als je te maken hebt met complexe geesten die er bovendien kwalijke relaties op nahouden en de recherche om de tuin leiden, dan ontsnap je misschien niet aan de uitleggerigheid van de auteur in de slotfase. Toch wordt een lezer niet blij van het gebrek aan respect voor het principe 'show don't tell'.
Een beetje gladschuren
Hoewel Ann Cleeves er ook nu weer in slaagt om haar personages te laten samenvallen met hun socio-culturele omgeving en authentieke, enigszins overschaduwde Britse regio's tot leven te brengen, mag er in een lijvig boek als dit meer vaart zitten.
Daartegenover staat de meerwaarde die kleine, subtiele beschouwingen bieden. Bijvoorbeeld deze uitspraak van de gewetenloze dader: 'Ik heb nooit moeite gehad met slapen.'
★★★1/2