Het meisje onder de boom - Sara Blaedel

 Een taaltrein die zijn lading vergeten is !

Waarom je een boek gaat lezen kan verschillende redenen hebben. Soms voel je je aangetrokken tot de thematiek en de setting. Op een ander moment ben je blij met nieuw werk van een favoriete auteur en bij gelegenheid wil je een nog niet gelezen schrijver een kans geven. Dat laatste was de reden om een iets oudere Sara Blaedel te kiezen, ook met het oog op het binnenkort (mei 2024) verschijnen van een nieuwe. Tijd dus voor 'Het meisje onder de boom'!

De insteek van deze whodunit is de machteloosheid die je voelt als je je onschuld niet kunt aantonen en tegenover de grote onderzoeksmiddelen van een Deens politieteam staat. Gelukkig kan de verdachte op de steun rekenen van zijn zus die rechercheur is maar een sabbatical heeft genomen en haar vriendin, de journaliste. Beiden hebben ervaring met het ontsluieren van overschaduwde situaties en mensen. Hun spoor leidt naar het idyllische eiland Bornholm dat wat verloren in de Oostzee ligt. 

Als je halfweg een boek bent en je moet vaststellen dat er nog weinig verhaalontwikkeling is, dan voel je de bui al hangen. Je kunt als auteur niet al die bladzijden besteden aan de achtergrond van personages terwijl je vergeet de interactie tussen hen flink op gang te brengen. Of je het hebt over een thriller of een literaire roman, het spanningsveld tussen de karakters onderling en de strijd in henzelf, is altijd de drijvende kracht achter een geslaagd fictieboek. 

Hoewel je hoopt dat de bui in het tweede deel van het plot overwaait en je toch nog meegevoerd wordt in een confronterende psychologische wereld die de 'human condition' weerspiegelt, blijf je op je honger zitten. Er zit teveel rek in het vertelritme. Het is erg lang wachten op een prikkelend element. Bovendien schuwt Sara Blaedel het herhalen van al gedeelde informatie niet. En hoewel haar personages niet oninteressant zijn, zullen ze geen plaatsje krijgen in het boekengeheugen van de lezer.

Sara Blaedel's talent is haar taal. Daar zit een prettig lezende souplesse in die vaak bij anderen ontbreekt. Helaas mist dit vervoermiddel zijn lading.

Deze schrijfster gaat ten onder in het kwaliteitsgeweld van haar collega's! 

★★

De moord in Oxford - Ruth Ware

De tijd van je leven... ?

Het is niet gebruikelijk dat recensies beginnen met: 'Wat een heerlijke setting heeft dit verhaal!' Toch zal een aantal lezers begrijpen waarom dat nu wel het geval is. 

In 'De moord in Oxford' kunnen liefhebbers van oude universiteiten, hun sfeer, hun rituelen, het levend houden van toga's en de Latijnse taal, zich helemaal thuis voelen. Je wandelt langs portretten van voormalige rectores magnifici en gebrandschilderde ramen, je eet aan kloostertafels, de naam van de oud-Griekse tragedieschrijver Aischylos valt en je leert wat een meritocratie is.

De niet-gymnasiasten onder jullie kunnen zich laten meevoeren door een groepje beste vrienden dat zijn onschuld verliest... ook een eeuwenoud gegeven.

Altijd en overal vormen studenten vriendengroepjes die later vertellen dat ze tussen en vooral naast de boeken de tijd van hun leven hadden. Maar Hannah, April en Wills hebben dat nooit kunnen zeggen. Vooral Hannah worstelt nog steeds met de moord op haar vriendin April. Ze functioneert met veel moeite, heeft last van schuldgevoelens, angst om banden aan te knopen en heeft een paparazzi-trauma. Als ze op zoek gaat naar niet beantwoorde vragen zal haar labiele wereld nog meer gaan wankelen. 

Ruth Ware heeft in dit spannende boek véél tijd nodig om de puzzelstukjes neer te leggen. Met andere woorden: er is geen goede balans tussen handeling en beschouwingen. Hoewel niet elk plot nagelbijtend moet zijn, mag er wat tempo gemaakt worden. In het middenstuk dreigt de schrijfster door wijdlopigheid de aandacht van de lezer te verliezen. Te laat wordt er vaart gemaakt. 

Deze auteur zou baat hebben bij een kundige redacteur die haar toont hoe je compacter kunt schrijven, de lezer bij het nekvel kunt grijpen en efficiënter naar een climax kunt toewerken. Een genre dat aarzelt tussen een thriller en een niet-spannende roman, werkt nooit! Toch kun je plot gedreven schrijven in combinatie met psychologische en/of maatschappelijke diepgang. Denk aan Freida McFadden's 'De perfecte zoon' of Jo Spains 'Niet meer terug'! 

Drie sterren voor het talent dat onmiskenbaar aanwezig is en... de intieme schoonheid van de oude universiteit! 

★★★

Magma - Carina Van Leeuwen

 Vermist is erger dan dood!

Dat Carina van Leeuwen haar ervaringen bij de politie verliteratuurt, weten haar lezers. Door in 'Magma' een samenwerkingsexperiment tussen een cold case-team en een journaliste uit te werken, zet ze een nieuwe stap. Auteurs hebben nood aan het uitbreiden van hun creatieve speelveld.

De verschillen in de manier van functioneren tussen beide levert een geanimeerde wisselwerking op. Waar de rechercheurs gebonden zijn aan procedures en de strakke leiband van de officier van justitie, kan de journaliste buiten de lijntjes kleuren en b.v. een hacker inschakelen, iemand een ongewenst bezoek brengen en vooral informatie delen wanneer ze dat wil. 

Uit het onderzoek naar een sinds lang vermiste tippelaarster blijkt dat politieke invloed kan leiden tot het selectief inzetten van mensen en middelen. Dat heet klassenjustitie! Carina van Leeuwen laat wel fijntjes voelen dat een lange arm ook kan afsterven. Macht is niet voor altijd! 

Van deze auteur mag je verwachten dat ze met een sterk vrouwelijk personage komt. Journaliste Lyn Riley laat zich niet wegdrummen door foute, autoritaire mannen. Bovendien zijn Carina en Lyn vrouwen met een missie. Zij zetten zich vol in voor de honderden doden in naamloze graven die bij gebrek aan budget nooit worden opgegraven, voor wie geen DNA-analyse mogelijk is. Dat is erg onrechtvaardig ten opzichte van de nabestaanden want 'vermist is erger dan dood'!

De sterkste pagina's van dit boek komen ook op rekening van Lyn. Als ze een onaangekondigd bezoek aan oud-minister Verpijl brengt, weet ze hem verbaal in een hoek te drijven en uiteindelijk schaakmat te zetten!

'Magma' is een verhaal met maatschappelijke diepgang en een groot echtheidsgehalte. Carina van Leeuwen schrijft met veel kennis van zaken wat de would be-rechercheurs onder de lezers zeker zullen waarderen! 

Zie ook het 2de deel 'Feniks'

★★★★