De bonusmoeder - Inge van Prooijen

Geen bonus voor de lezer ! 

'Over sommige mensen kom je niet heen. 
Als je die verliest, word je nooit meer helemaal de oude.'

Tijdens het eerste kwart van dit boek lijkt het alsof je met de nanny op stap gaat! Natuurlijk moeten personages, hun omgeving en achtergrond worden geïntroduceerd vóór een plot zich kan ontwikkelen. Maar als het eindeloos duurt om de context van een eenvoudig verhaal te duiden, ben je niet goed bezig. Zeker niet als je de lezer meesleurt van de speeltuin naar het dierenpark en die uitjes wegspoelt met de zoveelste kop warme chocola. Dat heet verkleutering! 

Iets te modale invalshoek
Wie zijn hier de plotacteurs? De centrale figuur is Nena, die bonusmoeder is geworden van Benjamin, het driejarig zoontje van Diederik. Door de ex van haar partner, Céleste, en Cato, haar schoonmoeder, wordt ze onthaald op pesterijen en manipulatief gedrag. Mede door haar onverwerkte verleden vindt ze het moeilijk om zich staande te houden. Lukt het haar kersverse hartsvriendin Lou om een steun en toeverlaat te zijn?

Hoewel de invalshoek niet bijster origineel is, wil je de auteur de kans geven om te verrassen met de uitwerking. In essentie gaat het schrijven om de verliteraturing van een thema. Een beetje kort door de bocht gezegd: als je hoofdpersonages stranden in een huis dat ingesneeuwd geraakt, kan daar een saai maar evengoed een verbijsterend verhaal uit ontstaan. 

De creativiteit loopt mank !
Helaas moet je vaststellen dat deze thriller niet uit de verf komt! De psychologie, die de drijvende kracht is van het spannende boek, wordt onvoldoende uitgewerkt. De crisissituaties en confrontaties tussen de karakters zijn oppervlakkig en clichématig. Ook het trauma van Nena blijft eerder een element in de kantlijn dan een destabiliserende factor. In een genre waarin rolmodellen zoals Jeneva Rose, Nelle Lamarr, Freida McFadden, Charlotte Link, Shari Lapena, Jo Callaghan... en heel wat anderen je de weg wijzen, kun je geen puzzel accepteren waarin slecht uitgewerkte stukjes tot een vaag eindresultaat leiden. Dat het slotakkoord enige verrassing met zich meebrengt, kan de teleurstellende leeservaring niet rechtbreien!

Meer verbeelding, graag !

Bovendien combineert 'De bonusmoeder' het spannende met het feelgood genre. Er zijn teveel bladzijden die blijven hangen in een uitgaans- en babbelsfeertje. Deze passages voegen niets toe aan de voortgang van het plot en de bijbehorende spanningsboog. Ondanks de verzorgde taal en stijl is dit een zoutloos verhaal dat alle urgentie mist! 

Het beeld dat blijft hangen is dat van een structuur die het verhaal overschaduwt. Wil je de lezer meeslepen, dan moet je een wereld creëren die de constructie bijna onzichtbaar maakt. Lezen is een evasieve bezigheid! 

★★

Het perfecte huwelijk - Jeneva Rose

 De rechtszaak van je leven !

'Haar ogen zijn dezelfde ogen als degene 

waar ik altijd naar heb gekeken, 

maar ze kijkt me aan alsof ze me niet kent.'

In 'Het perfecte huwelijk' wordt de lezer bevraagd over wat liefde is. Vragen over de kern en de begrenzing van dit moeilijk te definiëren woord verbinden de pagina's van dit boek. Is het daarom een zwaar of zwaarmoedig verhaal? Dat ook niet. Ondanks de ernst van Jeneva Rose, hebben thrillers altijd een entertainmentgehalte!

Onvoorwaardelijke liefde?

Het echtpaar Morgan heeft een vakantiehuis op een uurtje rijden van Washington DC. Terwijl topadvocate Sarah aan haar pleidooien werkt, trekt Adam, een niet zo succesvolle schrijver, zich geregeld terug in het landelijke Virginia. Hoewel ze oprecht van elkaar houden is hun relatie een beetje scheefgegroeid. Kort gezegd: hij wil een gezin, zij vindt dat iemand de rekeningen moet betalen. Als het levenloze lichaam van zijn minnares Kelly in hun plattelandsnestje gevonden wordt, wijzen verdachtmakingen en beschuldigingen in de richting van Adam. Ondanks de emotionele schok is Sarah toch bereid om haar man te verdedigen. 

'Waarom verdedig je mij?' vraagt hij haar op het politiebureau.

'... tot de dood ons scheidt...' is haar standvastig antwoord.

Onder druk

Daarna wordt het spel ongenadig gespeeld. De politie, de openbaar aanklager, de literaire agent van Adam en de collega-advocaten op het kantoor van Sarah zijn harteloze individuen met een persoonlijke agenda. Anderzijds worden er hulptroepen aangevoerd: Anne, de onvermoeibare assistente, Matthew, de levenslange vriend en Rebecca de jonge hond die het wil maken in de journalistiek. Maar wie van de mogelijke daders vertelt de waarheid? Of preken ze allemaal voor de eigen parochie? Als Adam zich bovendien niet aan de spelregels houdt, dreigt Sarah de controle over de verdediging te verliezen. De toppleiter met de altijd strakke haarknot, het op maat gemaakte jasje en de zelfverzekerde strategie steekt nu de middelvinger op in het verkeer!  

Schrijf- en uitgeverstalent

Wie de touwtjes wel stevig in handen heeft, is Jeneva Rose. Tijdens deze spannende rollercoaster van emoties laat ze de lezer nooit los. Het plot pakt uit met vaart, urgentie en niet aflatende psychologische spanning. De tijdsdruk in combinatie met het idee van een levenslange opsluiting of zelfs de doodstraf - we zijn tenslotte in de VS - doet je naar adem happen. Deze schrijfster kan als geen ander innerlijke werelden blootleggen. Dat talent heeft alles te maken met haar krachtige, suggestieve taal die, zo nodig, kan kerven en geselen. Op elke bladzijde pakken haar zinnen je bij het nekvel!

In 'Het perfecte huwelijk' krijgen de personages klappen. Allerlei vormen van vertrouwen worden geschonden: collegialiteit, vriendschap en liefde. Maar de echte aardverschuiving zit in het slotakkoord. Dat is rauw, onbarmhartig en hartverscheurend! 

Met deze auteur heeft de bescheiden Lab-uitgeverij er, na Freida McFadden, een tweede topper bij! 

★★★★1/2

In mijn voetsporen - Sarah Meuleman

De magie van voetstappen !

'De voortdurende beweging, het ritme van mijn benen, 

het diep in de natuur zijn..., alles zorgt ervoor 

dat ik verder van huis ben dan op een doorsnee reis.' 

Waarom en op welke manier wandel je? vraagt Sarah Meuleman zich af als ze samen met haar vriend Mark het Coast to Coast pad in het noorden van Engeland afstapt. Niet alleen haar innerlijke stem maar ook de gesprekken met medewandelaars dragen bij tot het antwoord. Wil je jezelf bewijzen, je lijf kwellen en nóg een berg beklimmen? Ga je voor het doel en veel minder voor het moment? Of wil je al stappend in een weidse, lege ruimte een vraagstuk of een dilemma oplossen? 

Traditie en moderniteit

Terwijl Michael Portillo met de 19de eeuwse George Bradshaw-reisgids door de wereld trekt, gaan Sarah en Mark op weg met de in 1991 overleden fellwalker en auteur Alfred Wainwright. De route-app die op de meter nauwkeurig aangeeft waar je je voeten moet zetten, is daarbij ongewenst. Toch zwichten ze voor de 'Dracula-stem' van de satellietassistent op het ogenblik waarop ze dreigen te verdwalen. Je stelt je moeiteloos de wanklank voor in een omgeving van stilte, schoonheid en harmonie... Maar nood breekt wet!

Elke dag leggen ze met een zware rugzak en op een erg pittig parcours zo'n 25 km af. Hoewel ze kritisch nadenken over hun aanpak en beleving, drijven ze hun lichaam tot het uiterste en lassen nooit een rustdag in. Wanneer, aan het eind van de dag, de vergezichten, de 'gepofte wolkjes', de richel des doods, de verdronken dorpen, de kissing gates, het Harry Potter-kerkje en de vervloekte rollende steentjes onder de voeten, achter hen liggen, gaan ze 'omgekeerd uitwaaien' in een tikje oubollige maar knusse Bed & Breakfast. 

Bespiegelingen

Deze auteur is, naast een volhardende loper ook een erg beschouwend, zelfs piekerend mens. Als de lezer zich samen met haar spiegelt in het dagboek van de twintig jaar jongere Sarah, die de tocht bovendien zonder het comfort van outdoor kleding en andere hulpmiddelen aflegde, ziet hij een denkende vrouw die zich vaak zorgen maakt. Identiteiten veranderen niet makkelijk! 

'Het voordeel van een lange wandeltocht is dat je elk gesprek met het grootste gemak een paar duizend stappen uitstelt', concludeert de hedendaagse Sarah. Toch weet ze dat de confrontatie met Mark over hun ongeplande (niet ongewenste) zwangerschap en miskraam onvermijdelijk is. Als Mark tenslotte het initiatief neemt, lopen de emoties hoog op! Tegelijkertijd heb je de indruk dat de gedeelde en soms hardvochtige wandeluitdaging hen dichter bij elkaar heeft gebracht en brandstof leverde voor de acceptatie van deze ontredderende ervaring. 

Taalweelde !

Naast een vernieuwde versie van de Wainwright-gids, levert dit erg persoonlijke verhaal diepere gedachtegangen, innerlijke strijd en een fantastische taalrijkdom op! Het zijn altijd de woorden die de inhoud tot leven moeten wekken en het transport verzorgen tussen verbeelding en verliteraturing. Hierin is Sarah Meuleman een kei!

★★★★  

De opgraving - Marie-José Verweij

De pijprokers van Vianen ! 

'Tja, mannen en furore maken...

Dat brengt het slechtste in ons naar boven.'

Toen in 2020 bij de stadsgracht van Vianen een massagraf met Engelse soldaten uit de 18de eeuw gevonden werd, was de verbazing groot. Hoewel er in die tijd een internationale oorlog tegen Frankrijk gevoerd werd, die zich voornamelijk in de Republiek der Nederlanden afspeelde, leken deze doden niet tijdens een gevecht te zijn omgekomen. Veldhospitalen, zoals dat in Vianen, lagen immers een eindje van het front vandaan. Gezien het gebrek aan hygiëne zou het best kunnen dat er een dodelijke bacterie in het lazaret huisde... 

Gemeenschaps- of eigenbelang? 

Deze recent geschreven historische bladzijde heeft Marie-José Verweij geïnspireerd bij het uitwerken van 'De opgraving'. Voor archeologe en fysiek antropologe - gespecialiseerd in menselijk botmateriaal - Anouk is het blootleggen en bestuderen van het massagraf een professioneel cadeautje. Terwijl zij en haar collega's op een ethische manier met de bevindingen omgaan, is er een locale onderzoeker die vanuit een eerzuchtige obsessie alle moraliteit aan zijn laars lapt! Hij misbruikt het vertrouwen van andere mensen en gaat zelfs nog verder... Toch is hij niet de enige die er een verborgen agenda op na houdt met de bedoeling een slaatje te slaan uit de opgraving. 

Ter ondersteuning van het plot en het geschiedkundig inzicht van de lezer, verwerkt de schrijfster een, op research gebaseerd, fictief dagboek en enkele verzonnen brieven in haar verhaal. Dat zijn samen met de gebitsanalyses van Anouk mooie vondsten! Tanden verraden zelfs na meer dan tweehonderd jaar de gewoonten van de mens! Hoewel er spanningselementen in opgenomen zijn, is 'De opgraving' geen nagelbijtende thriller... en dat hoeft ook niet.

Stijlarmoede
Taalkundig is er wel een en ander op dit boek aan te merken. Teveel zinnen hebben een onderwerp-werkwoord-voorwerp constructie. Soms vier stuks na elkaar. Dat zorgt voor eentonigheid en een staccatoritme. Wil je verhalend schrijven, dan heb je een vloeiende stijl nodig! De korte, armoedige zinnetjes van deze auteur bezorgen je een weinig prettige leeservaring. Lezers worden graag het plot ingezogen en daar speelt én de vorm én de inhoud een rol in! 

Daarom gaan de sterren integraal naar de originele invalshoek, de grondige research en de goed uitgewerkte personages.

★★★

Fetisj - Sophie Wester

Een kernloos verhaal !

Een novelle is geen kortverhaal. Als je zo'n 100 pagina's mag vullen heb je de ruimte om je personages een achtergrond te geven, ze met elkaar te confronteren en enige ontwikkeling in je plot te verwerken. Of is dat niet vanzelfsprekend?

Grensoverschrijdend 
Het vertrekidee van 'Fetisj' zijn de foute feestjes waarop het internationale model Moniek wordt uitgenodigd. Omdat ze ook een drugsverslaving heeft, kan ze wel een extraatje gebruiken en levert daarom, zonder al te veel gewetenswroeging, minderjarige meiden aan aanwezige seksverslaafden. Als ze gechanteerd wordt, keert het lot zich tegen haar. Ze moet een eeuwenoud beeldje uit Haïti meebrengen dat 'opgeladen' (dat is de term die in het milieu van fetisjisten gebruikt wordt voor het tot leven wekken van de magische figuur) kan worden met het ultieme offer: een jonge maagd. Wanneer het gemartelde lichaam van de tiener Anneke gevonden wordt, weet Moniek dat ze medeschuldig is. 

Voor niet-ingewijden is veel onduidelijk in dit verhaal. Hoewel je kunt raden dat het om seksfetisjisten gaat, wordt het nooit duidelijk waarom deze gestoorde individuen het beeldje zo belangrijk vinden dat ze bereid zijn om te chanteren en te doden. En hoe ziet hun ritueel eruit? Wat doen ze precies met het kleinood? Zorgde het format van de novelle toch voor een gebrek aan ruimte? Die zou er zijn geweest als er wat minder aandacht was gegaan naar de heldervoelende Indo-oma die alleen een sfeerverhogend personage is. Een duistere bezweringssessie zou niet misstaan hebben in deze spannende tekst! Sterker nog: ze zou het ontbrekende brandpunt van deze novelle kunnen zijn!

Op één been kun je niet dansen
Ook het meest verknipte karakter krijgt niet de kans om langzaam uit de kast te komen. Je verandert niet van het ene op het andere moment in een psychopaat. En het einde wordt enigszins afgeraffeld. De dames Wester lijken toch in tijdnood te hebben gezeten. Jammer ook dat interessante thema's zoals het misbruiken van wetenschap door criminelen of de invloed van het irrationale denken in onze samenleving, in dit korte genre niet ontwikkeld konden worden. Kijk, daar heb je het volwassen boek voor nodig! 

★★  

Maarten Luther - Volker Leppin

Sola Scriptura ! 

'Zoals zij mij in de ban willen doen vanwege hun goddeloze ketterij, 

zo spreek ik een banvloek over hen uit in naam 

van de heilige waarheid van God.' 

Lezers van historische fictie en non fictie kruisen vaak het pad van deze man. Bij beeldenstormen, dynastieke twisten en regelrechte (burger)oorlogen staan reformisten en contrareformisten tegenover elkaar. En laten we de nazi-ideologie niet vergeten! Maar wie is deze 16de eeuwse Maarten Luther? 

Dwaling en waarheid

Nadat Maarten Luther de Augustijnerpij heeft aangetrokken (1506), maakt hij snel carrière. Daarbij is hij altijd godgeleerde én predikant, theoloog én de verspreider van de boodschap van Christus. Hij geeft lezingen, publiceert traktaten. In die beginperiode verandert hij zijn familienaam van Luder in Luther, een verwijzing naar het Griekse woord 'eleftherios' dat 'bevrijde' betekent. 

Stap voor stap neemt hij aan de hand van methodische kritiek meer afstand van de Kerk van Rome. Hij buigt zich over begrippen als boetedoening, begeerte, sacramenten, aflaten, gerechtigheid, genade, zonde enz. Voor de laatste twee grijpen reformatoren zoals hij terug op de kerkvader Augustinus die sinds de middeleeuwen de kloosterorden bezielde. Maar omdat Luther vindt dat de paus en de concilies gedwaald hebben, verwerpt hij hun gezag. Het afwijzen van kerkelijke instituties is mede geïnspireerd door de invloed van de middeleeuwse mystiek. Mystici hebben een rechtstreekse lijn met de Allerhoogste. Deze denkbeelden leveren hem populariteit op maar ook zware tegenwind van burgerlijke en religieuze autoriteiten. 

Na een reeks stoutmoedige uitspraken besluit de paus hem in de kerkban te slaan en keizer Karel V hem vogelvrij te verklaren (1521). Dat is het moment waarop de keurvorst van Saksen zijn onderdaan te hulp schiet en hem in de imposante Wartburg 'opsluit'. Tijdens dat opgelegde verblijf werkt Luther aan zijn vertaling van het Nieuwe Testament. De definitieve Lutheraanse bijbel zal in 1534 verschijnen. Teruggaan naar de bron (zie titel) zou altijd de rode draad blijven!

Een middeleeuwse denker 

Hoewel Luther tijdens de boerenrevolte de kans krijgt om zich achter deze groep armen te scharen bij wie hij geliefd is, kan hij die gelegenheid niet verzilveren. De standenmaatschappij met al zijn onrechtvaardigheid blijft hij als een natuurlijke orde zien. De boerenzoon Luther klinkt zelfs een beetje Trumpiaans als hij de opstandelingen rovers en moordzuchtigen noemt. Die fulminerende agressie uit hij evenzeer ten aanzien van de joden. Hoewel jodenhaat deel was van het gangbare discours, waren er ook in die tijd andere, tolerantere stemmen te horen. 

In combinatie met zijn dominante, om niet te zeggen arrogante, houding tegenover de humanist, filosoof en hervormingsgezinde katholieke theoloog Erasmus, leiden deze post-Wartburgjaren tot de marginalisering van Maarten Luther. 

'Als charismatische, centrale figuur verdween Luther naar de achtergrond. Voortaan zouden anderen bepalen hoe het verder ging', concludeert Volker Leppin. Omwille van zijn compromisloze houding wordt hij op afstand gehouden door collega-reformatoren en de Saksische overheid die het protestantisme omarmt maar ook een evenwicht moet vinden in haar relatie met de katholieke keizer. 

Mazzel !

Deze beknopte biografie toont een gedreven maar ook een starre man met een onbuigzame geloofsinterpretatie. Zijn waarheid is dé waarheid. Diplomatie is niet aan hem besteed. Hij heeft het geluk dat zijn era hem een troefkaart aanbiedt: de boekdrukkunst! 

Noot van de Inktkoelie:

In Antwerpen, de belangrijkste stad van die tijd, het internationale handelscentrum, was een andere workaholic aan het werk. Maar Christoffel Plantijn was veel meer dan een drukker. Hij was de allereerste uitgever, een acquirerend redacteur die nieuwe werken ontdekte, liet vertalen in zijn multilinguïstische omgeving en het eindproduct liet verspreiden via het bestaande handelsnetwerk. Wat de bijbel en andere protestantse werken betrof, moest hij clandestien opereren en gebruikte daarbij (zijn) drukkerijen in de Noordelijke Nederlanden. De Spaanse inquisitie lag altijd op de loer!

Nu zouden we hoe dan ook zeggen: Luther ging viral! 

Als je met 21ste eeuwse ogen naar deze biografie kijkt, valt het je vooral op dat godsdienst tijdens het leven van Maarten Luther (1483-1546) een halszaak was en de maatschappij in al zijn geledingen beroerde zo niet op z'n kop zette. In samenlevingen die later religie als een persoonlijke beleving gingen zien, gaat het er iets rustiger aan toe. Op een wijze manier polarisatie vermijden bezorgt de burger een gezonder slaappatroon!

★★★★

Koel water - Julienne Brouwers

Toxische smoothies ! 

'Het lijkt wel of de doden zich hebben verenigd 

om te protesteren tegen de aangekondigde bezuinigingen.'

Waar veel geld omgaat, kan zwaar gefraudeerd worden! En heel wat mensen zijn omkoopbaar. Van beide mogelijkheden heeft vastgoedbaas Hugo du Bois handig gebruik gemaakt. Als hij na een personeelsfeestje plots overlijdt blijkt dat de flamboyante Hugo de menselijke psyche toch enigszins onderschat heeft. Iemand voelde blijkbaar zoveel wrok tegenover hem, dat hij moest sterven. Moeten de mogelijke daders binnen of buiten het bedrijf gezocht worden? En hebben ze een professioneel of persoonlijk motief? Over die vragen moeten forensisch rechercheur Amber en tactisch speurder John zich buigen. Maar ook minnares Louise is gebrand op het vinden van de moordenaar!

Kwaliteiten

Met de introductie van het personage Amber krijgt forensische kennis aardig wat ruimte in dit boek. Bijna altijd zijn de weetjes, zoals b.v. over het isotopenonderzoek, toxicologie of het niet-geautoriseerd verkrijgen van DNA, interessant. Bij dat laatste is natuurlijk ook haar collega John betrokken. Samen vormen ze een duo dat steeds beter samenwerkt. 

In deze thrillerachtige detective zit meer dan voldoende kundigheid. De manier waarop Louise heen en weer wordt geslingerd tussen het al dan niet kunnen vertrouwen van haar collega's of andere karakters, zorgt voor ondermijnende spanning bij haar en prettige onrust bij de lezer. Hoewel het plot wat compactheid en urgentie mist, slaagt Julienne Brouwers erin om een gedoseerd, logisch, goed gestoffeerd en onderhoudend verhaal neer te zetten. 

Wil je 'Koel water' kunnen waarderen, dan moet je het puzzelwerk belangrijker vinden dan nagelbijtende opwinding. Toch zal iedereen kunnen genieten van de ontdekking dat je 'koel water' ook aan elkaar kunt schrijven en daar een heerlijk moordwapen van kunt maken! Een originele vondst! 

Eigen weg

Opvallend is dat deze schrijfster haar werk in eigen beheer uitgeeft en toch, naar eigen zeggen, al zo'n 80.000 lezers en luisteraars bereikt heeft. Kun je dan succesvol zijn zonder het promotienetwerk van een professionele uitgeverij?? Toch lijkt de inbreng van een topredacteur altijd van aanzienlijke toegevoegde waarde. Hoe dan ook, John mag nog eens terugkomen... op voorwaarde dat hij zijn nukken wat beter onder controle krijgt!

★★★1/2

Vals - Sara Strömberg

Een niet te vereffenen schuld ! 

'Er was niet veel dat me zozeer provoceerde 

als ongefundeerde beweringen van autoriteiten.'

In het Zweedse skioord Åre is het evenwicht tussen platteland, natuur en het bouwen van accommodatie voor welgestelde stedelingen danig verstoord. Geldgewin lijkt de kwaliteit van leven te verdringen. Als een aardverschuiving grote schade aanricht, stelt onderzoeksjournaliste Vera zich vragen bij het toekennen van bouwvergunningen. Maar de in beweging gekomen tonnen grond blijken nog een andere duistere waarheid aan de oppervlakte te brengen. 

Uit de hand gelopen

Vera, die voor een regionale krant werkt en daarom te vaak naar haar zin over een borduur- of bakwedstrijd moet berichten, bijt zich vast in het verband tussen de berg en de verdwijning van Jonte, de zoon van een schapenboer die vindt dat de horizon weidser is dan het verzorgen van lammetjes. Uit haar moeizame research komt uiteindelijk een verhaal tevoorschijn van verslaving, graaizucht en de ontwrichting van een gezin. Zoals verwacht loopt er ook een lijntje naar de bouwwoede van de kapitaalkrachtigen.

Aan de meetlat

Net als veel andere Scandinavische spannende boeken, is ook dit debuut te wijdlopig en dus te gezapig. Dan krijg je een genre dat probeert een roman te zijn maar daarvoor niet origineel of diepgravend genoeg is en dat, anderzijds, geen geslaagde detective is omdat de ontwikkelingen vaart missen.

Sara Strömberg doet trouwens wel een poging om haar plotfiguren een persoonlijkheid te geven en een spanningsveld te ontwikkelen. Zo stoort rechercheur Pontus Selin zich eraan dat Vera zich op zijn terrein begeeft. Toch weet de lezer dat de gedreven journaliste alleen haar eigen doel voor ogen heeft: de waarheid achterhalen, gerechtigheid nastreven maar ook haar eigen ego voeden met een scoop zoals een spraakmakende primeur heet in het mediajargon. Daarom kunnen individuen die het achterste van hun tong niet laten zien, rekenen op haar onbuigzaamheid. Bij dit innerlijk vuur hoort b.v. ook een 'uitstapje' naar Noorwegen op haar vrije dag. Jammer dat de poppetjes pas in het allerlaatste deel aan het dansen gaan!

Rolmodellen 

Omdat de kansen die deze schrijfster creëert niet verzilverd worden, zou ze eens te rade moeten gaan bij een aantal Engelse en Amerikaanse collega's of de betere Nederlandstalige thrillerauteur (b.v. Hans Faber) en zeker bij de Duitse Charlotte Link. Diepgang en spanning kunnen best hand in hand gaan. Dat heet dan vakmanschap! 

★★★