Hendrik VIII - Dick Harrison

 De grillen van de koninklijke dictator !

'Wat het ene jaar jaar gods waarheid was, 

zou het jaar daarop de basis kunnen zijn 

voor een doodvonnis.'

Wie denkt - of hoopt - dat dit non-fictie boek een sappig verhaal is over een echtgenoot die zijn vrouwen liet ombrengen, zal teleurgesteld worden. Dick Harrison heeft als belangrijkste Zweedse historicus een stevige reputatie opgebouwd. Die veronderstelt dat een wetenschappelijk auteur zijn personages in een context plaatst. Bovendien paste het vermoorden van partners en andere sta-in-de-wegs perfect in de tijdgeest van afrekeningen, onthoofdingen, brandstapels en zelfs berechting door vierendelen.

Scharniertijd

De aan het eind van de 15de eeuw geboren Engelse koning Hendrik VIII (1491-1547) stond met één voet in de middeleeuwen en met de andere in de nieuwe tijd die gekenmerkt werd door de Renaissance en het Humanisme. Hoewel de gecultiveerde vorst zich omringde met geschoolde mensen, hield hij de traditie van toernooien en hoofse muziek en dans in ere. Zijn financieel beleid daarentegen was catastrofaal en politiek gezien slaagde hij er niet in om een internationale rol van betekenis te spelen. Grootmachten zoals Frankrijk, het Habsburgse Rijk en het Ottomaanse imperium hielden weinig rekening met het ondermaatse Engelse leger. Het terugwinnen van de door Frankrijk veroverde gebieden tijdens de honderdjarige oorlog (1337-1453) - waaronder het kroondomein Normandië - bleek dan ook een illusie. 

Het belangrijkste conflict, zij het niet militair, dat Hendrik uitvocht was dat met de paus. Toen de kerkvader Clemens VII weigerde het koninklijke huwelijk met Catharina van Aragon, zijn eerste vrouw, te ontbinden, waren de rapen gaar. Met de steun van aartsbisschop Cranmer en van het parlement werd de breuk met Rome een feit. Als je geen mannelijke opvolger kon baren, was je snel koningin af! De ruzie met de paus kwam louter voort uit eigenbelang. Hoewel zijn laatste echtgenote, Catherine Parr, protestants was, bleef hij het katholicisme trouw. Het schoentje kan wringen als het persoonlijke tegelijkertijd politiek en dynastiek is!

Een slecht ethisch rapport

Voortaan stond Hendrik aan het hoofd van de Church of England en heerste de wereldlijke macht over de kerkelijke... een revolutionaire zet! Door het confisqueren van onroerend goed en het wegsturen uit het Hogerhuis van abten en priors, maakte hij meteen misbruik van de nieuwe verhoudingen. Omdat de protestantse rebellen in deze koerswijziging een kans zagen om hun invloed uit te breiden, destabiliseerde de samenleving en sloeg Hendrik met harde hand terug. Wat tolerantie en gematigdheid betreft, doet hij het veel slechter dan zijn vader en zijn dochter Elisabeth I.

Hoewel Dick Harrison hem als zeer invloedrijk ziet op nationaal vlak, moet een ernstige kanttekening geplaatst worden bij zijn versmachtend beleid met politieke zuiveringen en echtgenoten, die omwille van de functie die ze bekleedden, onder het zwaard stierven. Volgens de afsluitende conclusie van de auteur is Hendrik ook de grondlegger van de moderne natiestaat. Dat standpunt kan een leek niet analyseren, hooguit bekommentariëren. Ontstond de natiestaat niet uit een brede nationalistische roep om zelfbeschikking? Denk b.v. aan de zich van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk losrukkende Balkan- en andere landen aan het begin van de 20ste eeuw! Het door de nationale held, Guiseppe Garibaldi, bevrijde en eengemaakte Italië (1860-1870) is ook een mooi voorbeeld. Ter vergelijking: de Welshmen en de Ieren, die de koning aan zijn gezag onderworpen had, hebben zich nooit Engels gevoeld, zelfs niet erg Brits. 

De huik naar de wind hangen

Laten we ook Hendriks irrationele grilligheid niet vergeten. Als hij de Engelse kerk gaat leiden, discrimineert en pluimt hij de katholieken. Als hij wat later naar een alliantie met de rabiate Roomse vorst Karel V hengelt, heft hij de paapsen weer op het schild. Toch zal hij voor de doorsnee lezer eveneens de koning zijn die bijna alles verloor: alle grote veldslagen, de inhoud van zijn schatkist, zijn vrouwen, zijn gezondheid... en het vertrouwen van in een angstcultuur levende onderdanen! 

★★★★

Laat hem niet binnen - Lisa Jewell

   De smoezenman !

'En jij?' vroeg ze. 'Ben jij een goed mens?'

'Dat denk ik wel', zei hij. 'Dat denk ik inderdaad.'

Kun je iemand overhalen om zijn bankrekening leeg te halen zonder een wurgend afpersingsmiddel ter beschikking te hebben? Dat kan. Als je het spel van emotionele chantage slim speelt! En daar is Nick - of noem hem bij één van zijn andere camouflagenamen - een kei in. 

Geslepen

Zo'n ingewikkelde rol is natuurlijk niet op ieders lijf geschreven. Deze vijftiger is nog steeds een knappe man die bovendien precies de gevoelige snaren van vrouwen weet te vinden. Hij is nooit humeurig, altijd charmant en weet hen te verrassen met etentjes, bloemen of een andere attentie. Maar het zijn vooral zijn overtuigingskracht en gewiekste strategie die hem bij zijn uiteindelijke doel brengen. Bovendien is hij in staat om enkele levens tegelijk te leven. Deze beroepscrimineel weet heel goed hoe hij van meerdere walletjes kan eten. 

En wie zijn die vrouwen dan? Sommigen zijn kleine ondernemers van wie je enig zakelijk wantrouwen en inzicht zou verwachten. Toch zijn zakenmensen ook ambitieus en vertrouwd met het nemen van risico's. Van deze dubbele zwakte maakt onze doortrapte man graag misbruik. Hij kan iedereen een droom verkopen... of een onbestaande zieke moeder!

Samen sterk!

Net als haar hoofdpersoon beweegt Lisa Jewell zich met het gemak van een spin in een veeldradig web. De uitdrukking 'de ballen in de lucht houden' schiet hier tekort. In dit opzicht heeft ze een pittig werkstuk over de streep getrokken! Ook de psychologische uitwerking is sterk en dus overtuigend. Even voorbij halfweg schakelt ze een versnelling hoger en wordt het verhaal grimmiger. De kruik gaat zolang te water tot ze barst! En dat kan snel gaan als enkele vastberaden vrouwen in actie schieten.

Hoewel 'Laat hem niet binnen' niet overloopt van spanning, beantwoordt het boek aan de klassieke criteria van een psychologische thriller. Ben je geïnteresseerd in de identiteit van een respectloze, impulsieve, manipulatieve, agressieve en bijna-gewetenloze sociopaat, dan neemt gladaal Nick je moeiteloos op sleeptouw! 

★★★★

De vrouw op zolder - Freida McFadden

De kunst van het manipuleren !    

'Ze lijkt beter. Ik zou blij moeten zijn 

maar alles in dit huis geeft me een afschuwelijk gevoel.'

Vijftien maanden na 'De hulp' is McFaddens achtste in het Nederlands vertaalde thriller verschenen! Dat zegt alles over haar overrompelend succes en, gelukkig ook, over de kwaliteit van haar werk.

Wat is echt?

En toch... is 'De vrouw op zolder' minder origineel, trager van opbouw en mist de authentieke verbeeldingskracht van McFaddens eerdere boeken. In dit plot neemt ze je mee naar een weg-van-de-wereld-plek en een uiterst kwetsbare, immobiele echtgenote met aanzienlijke hersenschade. Hoe is het zover kunnen komen? En wie is de aantrekkelijke heer des huizes en bestsellerauteur? Het is aan de hoofdpersoon Sylvia, die de zorg voor Victoria op zich neemt, om de onderstroom van het kwaad te ontdekken! 

Terwijl de relaties langzaam maar zeker ontsporen, nemen de verwarring en de spanning toe. Hoewel je de uiteindelijke climax keurig vakmanschap kunt noemen, verdient het slotakkoord niet het compliment adembenemend of eigenzinnig. De enigszins ervaren lezer laat zich niet makkelijk op het verkeerde been zetten. Ook het addertje dat uit de epiloog tevoorschijn komt, maakt een geforceerde indruk. Van queen Freida verwacht je net iets meer vindingrijkheid. 

Ook haar buitengewone intelligentie beperkt zich deze keer tot haar vakgebied van de hersengeneeskunde. De tot de verbeelding sprekende tekening van Victoria dankt ze aan deze leerschool. Maar het denkwerk, dat vaak met een ethisch-maatschappelijke ('De perfecte zoon') of zelfs literaire kwestie te maken heeft (cf. het inzetten van 'The Raven', het symbolische gedicht van Edgar Alan Poe, in 'De leraar'), blijft hier achterwege. De aanwezigheid van de successchrijver had haar daartoe kunnen inspireren!

Goed maar niet top

Er zijn bovendien iets te veel parallellen met 'De hulp' om van een oorspronkelijk boek te kunnen spreken. Ook met het gegeven van het afgelegen, ingesneeuwde huis herhaalt ze zich. Denk aan 'Lieg nooit' en 'De crash' (verschijnt 04.11.25). Toch beantwoordt dit vers-van-de-pers-boek aan de criteria van de doorsnee thrillerlezer: onderhoudend, levensechte karakters, een volgehouden spanningsboog, een setting die het verhaal ondersteunt, een lotsbestemming die je hart raakt en een vloeiende taal en stijl. Maar een grote McFadden is het niet. Laten we hopen dat de bron van dit supertalent niet aan het opdrogen is!

★★★★

Niet mijn schuld - Victoria Selman

De vader die ze nooit had !

 'Een man van wie ik hield.

Een man die moorden pleegde.

Zo werd beweerd.'

In 'Niet mijn schuld' komt Victoria Selman met een ongewone invalshoek die ze zeer psychologisch uitwerkt. Als de alleenstaande moeder Amelia een warme, enthousiaste man ontmoet, krijgt haar dochter Sophie een stiefvader die haar aan het lachen maakt, attent is en haar in haar waarde laat. Dat is in de buitenwereld heel anders. Het uit de VS geëmigreerde Londense kind is een buitenbeentje dat op school gepest wordt. Het geschenk uit de hemel dat Matty heet, wordt vanzelfsprekend op handen gedragen!

Wie is hij?

Maar het is de mens niet gegund om veel tijd in hogere sferen door te brengen! Na een tijd van weinig geloofwaardige afwezigheden en onbereikbaarheid, wordt Matty opgepakt en veroordeeld als seriemoordenaar. Zowel zijn intimi als een deel van de publieke opinie kunnen zich niet voorstellen dat deze charmante, intelligente man met zijn mooie kop, in de schaduw van de dag vrouwen van het leven berooft. Bovendien blijft hij jarenlang beweren dat hij onschuldig is. Dit is een boek waarin de grijze zones een hoofdrol spelen!

Het is niet moeilijk om je een beeld te vormen van de emotionele aardverschuiving die deze ontwikkeling bij moeder en dochter teweeg brengt. Ze zijn niet alleen hun anker en hun zonnestraal kwijt maar worden de rest van hun dagen achtervolgd door onbeantwoorde vragen, ongerijmdheden in hun geest, schuldgevoelens, schaamte, boosheid, het verlies van geloof in zichzelf en anderen en het stigma dat oppervlakkig denkende burgers op hen kleven. Hun hoofd is een spookpaleis zonder uitgang geworden! 

Het uur van de waarheid

Wordt alles anders nu de veroordeelde aan het eind van zijn leven zijn stiefdochter vraagt om hem te komen opzoeken?! Komt er eindelijk een antwoord op de kernvraag die haar al jaren plaagt? Zal ze een vorm van mentale rust vinden of bereikt de stressbarometer een recordhoogte? Lang voor deze ontmoeting is Amelia al aan de drank ten onder gegaan. 

De dilemma's die moeder en dochter niet kunnen ontwijken, zijn even gruwelijk als voorstelbaar! Staat liefde boven alles? Hadden ze levens kunnen redden als ze sneller hadden toegegeven aan hun twijfels over Matty? Mag je zonder aantoonbaar bewijs je partner of stiefvader van moord beschuldigen en aan de recherche overleveren? Met de vragen die de hoofdpersonages zich stellen, kun je ook bij jezelf terecht. En voel je dan dezelfde verscheurdheid? Deze ethische vragen brengen dit ver-van-mijn-bed-verhaal een heel stuk dichterbij!

Noodlot

Hoewel 'Niet mijn schuld' als thriller wordt gepresenteerd en je aan het eind op een verrassing van formaat getrakteerd wordt, dekt dit promotielabel de inhoud niet. Victoria Selman heeft een psychologische roman met een suspense-element geschreven. Ondanks haar inspanning om onder de huid van haar personages te kruipen, kun je je niet van de indruk ontdoen dat er een sterkere versie van deze fictieve memoir zou kunnen geschreven worden. Toch is de auteur in staat je te laten inzien dat haar thema minder vergezocht is dan het lijkt. Op een vervloekte dag kan een wolf in schaapskleren ieders pad kruisen! 

★★★1/2

Lotgenoten - Marit Vanström

De rol van je leven !

'Wij vragen aan de computer het recept van appelmoes 

in een wereld waar appels nog niet bestaan.'

Een rechercheur en een slachtoffer van een misdaad zijn haast nooit lotgenoten. Toch valt in dit verhaal op dat zowel de aan het bed gekluisterde speurder Jacky als de ontvoerde Melanie hun vrijheid zijn kwijt gespeeld. De titel van dit boek dekt dus de lading, ook omdat Jacky en haar voormalige politiepartner Joszef als gevolg van hun eigenzinnige optreden in de vorige zaak op de pechstrook staan. De oudere rechercheur werd zelfs door het corps met vervroegd pensioen gestuurd. Dat bliksemse Minerva-dossier waarin het 'Old Boys Network' zijn machtspositie kost wat kost wilde behouden, heeft het roekeloze groentje misschien wel voor altijd met haar beroepsmatige mentor verbonden. 

Waar een wil is, is een weg !

Ook als je lijf en je hersens aan het revalideren zijn, kun je een website bedienen en een project uitwerken. En dat is precies wat de gedreven Jacky doet. Ze ontdekt parallellen tussen vrouwen die de afgelopen jaren het zelfdodingsmiddel X hebben genomen en van wie het dossier, volgens haar, te snel werd afgesloten. Bij haar onderzoek krijgt ze, via haar oud-hoogleraar, de hulp van studenten criminologie. Het veldwerk neemt Joszef voor zijn rekening. 

Dat dit duo ook zonder legitimatiebewijs van de blauwe brigade succesvol zou zijn, stond in de sterren geschreven. Kundig uitgevoerd recherchewerk kun je Marit Vanström wel toevertrouwen! Toch blijkt 'de griezel' zoals het nieuwste slachtoffer van de sociaal gestoorde crimineel haar belager noemt, erg moeilijk te traceren. Joszef 'voelt zich een eenmansleger tegenover een onzichtbare tegenstander'. 

Krachtige hoofdrolspelers

De achtergrond en psychologische tekening van de psychopaat zijn uitermate goed geslaagd! Rein, die een hoog gekwalificeerde sofwareprogrammeur is, zet zijn technologische kennis vol in om zijn gestoorde missie alle kansen van slagen te geven. Dit dragende personage is zeer overtuigend in zijn manipulatief gedrag dat zich uit in star systematisch en schematisch denken, het afwezig zijn van inzicht in de eigen psyche en een gebrek aan realiteitszin als het gaat om vrouwen en relaties. 

Ook met Melanie, de wat goedgelovige influencer, bouw je snel een band op. Om levend uit deze nachtmerrie wakker te kunnen worden, zal ze haar acteerkwaliteiten moeten opschalen en de rol van haar leven spelen!

Vakmanschap !

De spanningzoeker komt in dit plot van het begin tot het einde aan zijn trekken. Opvallend is dat de geterroriseerde vrouw niet, zoals bij zoveel andere schrijvers, in de clichématige donkere ruimte en zonder enig tijdsbesef zit opgesloten. Het is even knap als spannend om haar in een comfortabel huis te zien worstelen met haar doodsangst. Ook de permanente aanwezigheid van de dader die speelt met zijn prooi, levert zoveel meer op dan de schimmige figuur die af en toe wat te eten brengt naar een muffige kelder. Het machtsspel waarbij de opponenten elkaars grenzen aftasten is meesterlijk in beeld gebracht! 

Maar let op! Marit Vanström - pseudoniem van Martyn van Beek - is geen lezer-pleaser. Richting de eerste climax kiest hij voor een realistische voorstelling van speurwerk en geestesziek gedrag. In een hedendaagse thriller is er plaats voor méér dan fictie! Een auteur hoeft niet noodzakelijk tegemoet te komen aan denken op basis van emoties, verlangens en illusies. Het is net de betere verteller die zijn lezers behoedt voor ijdele hoop!

★★★★1/2

Com. Dupin en de moorden op Glénan - Jean-Luc Bannalec

De ontembare archipel ! 

'Op de eilanden dijt de tijd uit.

Hier kan meer gebeuren dan waar ook.'

Op tien mijl van de Zuid-Bretoense kust ligt de charmante Glénan-archipel.

Elke zomer groeit de bescheiden lokale gemeenschap er aan met zeilers, duikers en boottoeristen. In hun gezamenlijk eethuis, Les Quatre Vents, komen dan de kreeften op tafel en worden de wijnglazen enthousiast bijgevuld. Dit seizoen is ook commissaris Dupin van de partij. Omdat er drie vermoorde zakenmannen op het strand zijn aangespoeld, hebben hij en zijn team een complexe en delicate zaak op te lossen. Gelukkig is er zijn assistente Nolwenn om hem te herinneren aan een Bretoens spreekwoord: 'U zult ook in deze zaak de zee niet leeg hoeven te drinken!'

Weerstand

Wie tegenwoordig 'de zee' zegt, denkt al gauw aan de bedreiging van ecosystemen. Ook Dupin ziet tijdens zijn onderzoek het gebrek aan respect voor de natuurlijke omgeving geregeld voorbijkomen. Grootinvesteerders ondernemen pogingen om de toeristische infrastructuur en bijbehorende activiteiten op te schalen. Omdat deze hebzucht verzet oproept bij wetenschappers en vaste bewoners die de Bretoense identiteit in hun hart dragen, lopen er onmiskenbare sporen in de richting van dit conflict. 

Maar is meer. De zee levert ook tienduizenden therapeutische stoffen. Is het niet vreemd dat de hieraan verbonden octrooien en licenties voor een zacht prijsje van de hand gaan? En dan zijn er nog de verhalen over gezonken koopvaardij- en piratenschepen die schatjagers het hoofd op hol brengen! De commissaris zal kennis en intuïtie moeten inzetten om dit kluwen te ontwarren. Als slaaptekort en een ongenadige storm hem uit het lood slaan, komt de cotriade, een energiebom in de vorm van een visstoofschotel, net op tijd uit de keuken van Les Quatre Vents! Die avond blijft de deur stevig op slot zodat de dolende zielen niet in de klauwen kunnen vallen van de mythische heks Groac'h!

Affiniteit

Omdat Jean-Luc Bannalec zijn verhalen verankert in de culturele en natuurlijke omgeving waarin ze zich afspelen, is hij verwant aan Engelse collega's zoals Ann Cleeves en Elly Griffiths en de Nederlandse die onder het pseudoniem Alice Turner schrijft. Net als Bannalec brengen zij een eigenzinnig buitengebied tot leven: Norfolk, Noord-Devon, de Hebriden, de Shetlands. Zij beantwoorden allemaal aan het criterium 'originaliteit', dat al te vaak door auteurs verwaarloosd wordt!

In het universum van deze schrijver ontmoet je mensen die je doen vergeten dat ze personages zijn. Zijn fictie is zo magisch dat ze op de werkelijkheid lijkt. Je kunt erin rondwandelen, gesprekken voeren, je opwinden over de met nitraten volgezogen groene algen die wilde zwijnen doden of... je overgeven aan de kalkhoudende koraalskeletten die Caribische lagunes uit de golven toveren. Omdat hij de meest poëtische verteller van spannende boeken is, mag je zijn werk zonder meer literair noemen!

Rijke wortels

Over de boeken van deze Duitser met twee vaderlanden, kun je zeggen dat ze met één been in de Maigret-traditie staan en met het andere in de verbeeldingswereld die de auteur op een schijnbaar nonchalante, en toch zo efficiënte manier, creëert. Dat is een aantrekkelijke combinatie! Voor de liefhebbers: nummer drie is ook al verschenen. Nog twaalf te gaan... voorlopig!

★★★★★

Zij was het - Sian Gilbert

Een tropisch eiland als lokaas !

'Zo begin je geen gesprek.

Zo begin je een oorlog.'

Als vier vriendinnen een uitnodiging krijgen voor een vrijgezellenfeest op de Bahamas, zijn ze verrast. Niet door de exclusieve bestemming maar omdat de gastvrouw onmogelijk warme herinneringen kan hebben aan hun gezamenlijke schooltijd. En dat is zacht uitgedrukt. De aanstaande bruid, Poppy, was jarenlang slachtoffer van hun doortrapte pesterijen. 

Fake houdt geen stand

Niet alleen de bachelorette maar ook de andere dames hebben de sociale ladder met succes beklommen. De ene is een zakenbankier, de andere een evenementenmanager, een derde een social media celebrity en de laatste hoeft voor haar designer-aankopen niet eens te werken. Dat is tenminste het plaatje voor de buitenwereld. Achter hun visitekaartjes gaan ontrouw, mishandeling en zelfs drugsverslaving schuil. Van al hun kwetsbaarheden zal Poppy genadeloos misbruik maken. Nu zij, en niet de anderen, de regie in handen heeft, wordt de rekening uit het verleden vereffend!

Hoewel 'Zij was het' meer dan voldoende spanningselementen biedt voor een overtuigende thriller, zakt de aandachtsboog van de lezer weg na een eerste climax. Daarna volgt een weinig geloofwaardig en te breed uitgesponnen stuk over het onderlinge wantrouwen tussen de genodigden. Op deze weg naar het slotakkoord mist de schrijfster inspiratie. Tot aan de ontknoping volgt ze een rommelig pad vol saaie herhalingen! Wie rekent op een laatste vuurpijl, komt bedrogen uit. Er wordt alleen nog een pover aapje uit de mouw geschud.

Gemiste kans

Sian Gilbert heeft moeite met het volhouden van een sterke vertelstem. Collega's van haar zoals de adembenemende Sarah Goodwin maar ook Marion Pauw, Catherine Cooper, Jo Nesbø, Ulf Kvensler... kunnen veel beter overweg met het thema van de giftige groepsdynamiek. Het enige geslaagde personage is Poppy. Haar venijnige plaagstootjes ontwikkelen zich tot een slimme wraakoefening die iedereen de das om doet. Daarbij doorprikt ze de valse gewetenloosheid van de andere plotacteurs die nooit boven hun cassante pesterigheid uitstijgen. 

Het is verbijsterend en stuitend dat er weer eens een zéér matige thriller de hemel in wordt geprezen door bevriende auteurs en andere recensenten! Zelfs 'De Inktkoelie' heeft zich door hun mateloze 'sterrengulheid' in de val laten lokken! 

★★1/2

De perfecte scheiding - Jeneva Rose

Een onverslaanbaar brein !

'Vertrouwen is als glas. 

Als het gebroken is, valt het niet meer te lijmen.'

Dat de spijkerharde topadvocate Sarah Morgan zich sinds enige tijd inzet voor een stichting die burgers met een strafblad ondersteunt bij hun reïntegratie, mag de lezer van 'De perfecte scheiding' niet misleiden. Haar credo 'Don't mess with me' is ook in de nieuwste thriller rond dit assertieve personage springlevend!  

Wie heeft het beste plan?

Dat haar tweede man Bob tijdens een dronken bui een scheve schaats rijdt, valt uiteraard niet goed bij Sarah. Omdat manlief vruchteloos voor haar op de knieën gaat, weet je dat de heldin van Jeneva Rose ook deze keer niet te vermurven is. Voor de boze maar ook bange Bob blijft alleen de confrontatie over. Hij mag er niet aan denken het ouderlijk gezag over zijn dochter te verliezen. Zonder hem en de lezers in haar kaarten te laten kijken werkt Sarah gelijktijdig een ingenieus plan uit dat pas in de grande finale duidelijk wordt. 

Tot het zo ver is, moet ze ook de recherche, die verdachte ontwikkelingen onderzoekt, te vriend houden. Dat doet ze met verve! Zoals Bob zegt is ze 'als een dobbelsteen: er kan maar één kant naar boven liggen, precies de kant die ze wil laten zien.' En dat beeld toont de liefhebbende moeder, de goede-doelen-activiste, de steunpilaar van de gemeenschap en de nog steeds rouwende voormalige echtgenote van Adam, haar onterecht ter dood veroordeelde eerste man.

 

Krachttoer

Jeneva Rose investeert altijd op een overtuigende manier in de spanningsvelden die het plot doorkruisen. En omdat ze talrijk zijn, komt de suspense-zoeker steeds aan zijn trekken. Net zoals in het eerste deel van deze reeks is het wantrouwen en het emotionele verraad een constante. Ze komt voort uit het giftige verleden en de dito intenties van de actoren. Ook zul je de charmante ex-gedetineerde in de gaten willen houden. 

Verder blijft het genieten van de intelligentie van deze schrijfster. Sarah is de gedroomde advocate, van een cliënt of van haarzelf. Haar redeneringsvermogen en de daaruit volgende argumentatie blaast je weg. Wie zou er niet zo'n scherpe geest willen hebben? Bovendien is ze sluw en volhardend. Zou ze opnieuw zo uitgekookt zijn in deel drie? Dit vervolg werd al aangekondigd door Mrs Rose herself!

★★★★