Blauwe tranen - Vera van Beers

Zoekplaatje: zes tinten blauw ! 

'Ik had gedacht om op Curaçao minder gefrustreerd te leven 

maar het lijkt wel of er niets veranderd is.'

Stel dat je zin hebt in een evasieve zomerthriller die toch enig vlees op de botten heeft. Dan zou je 'Blauwe tranen' een kans kunnen geven. In het gezelschap van misdaadjournaliste Iris verblijf je een weekje op Curaçao. Bij gelegenheid krijg je een mojito geserveerd en mag je de goudgele zandkorrels onder je voeten voelen, maar het wordt vooral een avontuurlijke, om niet te zeggen... een risicovolle vakantie! 

Gewaagde nieuwsgierigheid

Als de ambitieuze Iris bij gebrek aan misdaadonderwerpen op het kleine eiland naar de veel minder toonaangevende krantenrubriek 'Sport en Entertainment' verwezen wordt, is haar beroepseer gekrenkt. Met de komst van de immens populaire R&B-groep 'Blue sisters', keren onverwachts haar kansen. Wanneer hun roadie vermist wordt, ruikt de schrijvende speurneus een doofpotoperatie en gaat op zoek naar een zaak die haar verloren status kan rechtzetten. Hoewel ze zich in tal van journalistieke bochten wringt, laat de waarheid zich lange tijd niet kennen terwijl het gevaar steeds dichterbij komt. 

Troefkaarten

Vera van Beers tekent de krabbenmand van de geschreven pers op een overtuigende, emoties oproepende manier. Voeg daarbij de strijdbaarheid van Iris en de band tussen lezer en hoofdpersonage kan niet meer stuk. De temperamentvolle journaliste lijkt zelfs sterk genoeg om een serie te dragen!

Deze neerlandica heeft veel in de vingers: de urgentie waarmee je een verhaal moet vertellen, de onafgebroken reuring die een thriller tot leven wekt en in leven houdt, personages die elkaar in de weg zitten, verstoorde verhoudingen in de privésfeer, rookgordijnen en het strooien met verrassingen. Ook het moment van de ontknoping pakt je helemaal in! Dankzij een makeover van een aantal plotelementen ontstaat er een nieuwe werkelijkheid die je ziel raakt. 

Wat is en wat kan

Ondanks de enigszins misleidende titels van boek en recensie is dit geen feel good boek. Achter de kleur blauw schuilen grauwe werelden van bendes, intimidatie, geweld en misbruik van vertrouwen. Hoewel het ervan afhangt welk publiek Vera van Beers beoogt, lijkt zij in staat te zijn om wat diepgang en originaliteit betreft, snel op gelijke voet te komen met collega's als Marit Vanström, Bregje Rebergen, Willow Rose, Catherine Cooper, Jo Spain ('Niet meer terug')...! 

★★★1/2

Niets gezien - Shanna de Jong

 Deining in het Sas van Goes !

'Een verhaal of muziekstuk 

overstijgt pas het niveau van middelmatigheid 

wanneer het wordt bezield door de maker.'

Dat schrijvers, vooral auteurs van journalistieke boeken, hun hachje wagen om een verhaal dat niet wil verteld worden, toch boven water te krijgen, is vrij gebruikelijk. In 'Niets gezien' bewijst ook de Amsterdamse Caro dat opgeven niet in haar woordenboek staat, zelfs als de dood haar op de hielen zit. 

Een lastig begin

Voor haar tweede boek doet ze onderzoek naar een intrigerende gebeurtenis uit 1996 in het Zeeuwse Goes. Toen werd er in de buurt van de jachthaven een pasgeborene met een pigmentloze witte haarlok gevonden. Het mysterie rond zijn identiteit werd nooit opgelost. Dat heeft vooral te maken met de zwijgcultuur van de Zeeuwen. En nu zou een buitenstaander in dit potje willen roeren? 'Mooi niet', denken sommigen.

Gelukkig heeft ze ook bondgenoten die met haar meedenken, meezoeken en haar beschermen. Zo zijn er de drie agenten die graag in de rol van rechercheur kruipen. Er is de zorgzame havenmeester die in een eerder leven een doorwinterde marinier was. En de dorpsdokter Aram die gevoelige snaren bij haar raakt. Maar zijn ze ook echt te vertrouwen of zit er een mol bij? Wie is trouwens de mystery guest die Caro geregeld cryptische boodschappen toestuurt? 

Meervoudige opzet

Door haar plot in drie delen op te splitsen, met elk een climax, heeft Shanna de Jong voor een ongewone maar goed functionerende structuur gekozen. Dankzij de permanente sfeer van geheimzinnigheid die ondersteund wordt door onheilspellende beelden van vleermuizen, verlaten boothuizen en bloeddoorlopen spiegels, blijft de spanningsboog over de hele lijn strak.

Toch is er ook ruimte voor subtiliteit. Zo is er het uitzichtloze ziekteproces van Lea dat vorm krijgt tegenover haar passie voor tuinieren, een poging om zich vast te houden aan de onbreekbare aaneenschakeling van de seizoenen. Ook de aftastende aantrekkingskracht tussen Caro en Aram die open bloeit in de uren voor zonsopgang, zorgt voor een dosis ontroering.

Overtuigend

Met haar nuchtere, suggestieve en vaak plastische vertelstijl neemt de schrijfster je moeiteloos op in het avontuur van Caro. En als het overmoedige hoofdpersonage weer eens uit een fuik ontsnapt is en de lezer even aan een adempauze toe is, komt ze met een beschouwende gedachte. 

Eén die blijft hangen is de Wet van Tsjechov. Volgens die regel moet een element op de achtergrond van een scène een aantal hoofdstukken later een betekenisvolle plek in het verhaal krijgen. Shanna de Jong heeft de les van deze meester al meteen in haar eerste thriller toegepast. Zowel de motorrijder in het zwarte pak als de tatoeages van agente Loïs worden op een later moment uitgelicht. 

'Hosternokke', zouden de Zeeuwen zeggen, 'deze debutante heeft de boot niet gemist! '

★★★★

Com. Dupin en de Fleur de Sel - Jean-Luc Bannalec

Als het Witte Land rood kleurt !

'Fleur de Sel drijft op het water. 

Als kleine, verplaatsbare eilandjes. 

Het enige zout met een bouquet.'

Al in de 16de eeuw werd er door de Bretoense paludiers - de zoutboeren - hard om het lucratieve zout gestreden! Sabotage en verwoesting van de waterbekkens hoorden bij de strijdtactiek. Ook tijdens de loopbaan van commissaris Dupin is er bonje in het Witte Land!

Leermeester 

Zonder kennis geen inzicht! Dat geldt zelfs voor de spannende plots van Jean-Luc Bannalec. Hij leert je dat slechts 4% van de oogst 'De bloem van het zout' oplevert. Ze heeft niet alleen een verfijnde smaak maar strooit ook een viooltjesaroma om zich heen. Het cultiveren van zout is trouwens een moeilijk vak. Te veel regen, te weinig zon of te weinig wind, kunnen de hele opbrengst vernietigen. 

Terwijl de zelfstandige paludiers zweren bij oud gereedschap en beproefde technieken, zetten bedrijven, die op zoek zijn naar meer winst, machines en technische snufjes in. Het verbaast dan ook niet dat de meeste traditionele zoutboeren zich verzetten tegen de opkooppolitiek van graaiende ondernemingen. Daar zou wel eens een uit de hand lopend conflict uit kunnen ontstaan. Maar bekwame rechercheurs houden altijd alle opties open...

Als een kritische journaliste, die verdachte blauwe vaten ontdekt heeft, om het leven wordt gebracht, komt de speurder van Bannalec in actie. Omdat de zoutpannen zich over verschillende regio's uitstrekken, deelt Dupin deze keer een duobaan met commissaris Sylvaine Rose. Dat valt de solistische rechercheur niet mee. Zijn collega blijkt even bekwaam als dominant en ambitieus te zijn. Bovendien is de ene manier van werken de andere niet! In het spoor van zijn intuïtie knijpt Dupin er af en toe tussenuit om te gaan rondstruinen en zich over te geven aan zijn denkwerk. En dat loont!

Doorbijten

Hoewel twee politieteams op de zaak worden gezet, kunnen ze bijna het veelvoud van gegevens dat op hen afkomt, niet behappen. In dat kluwen moeten beide commissarissen hun weg proberen te vinden. Terwijl de druk van de omstandigheden toeneemt, hopen ze op het 'point magique', het eureka-moment zou je kunnen zeggen. Als in een ongebruikt bekken een vreemde, houten constructie ontdekt wordt, begrijpen ze dat hun onderzoek een keerpunt bereikt heeft. 

Omdat Bannalec leermomenten inbouwt, is dit boek niet geschikt voor de oppervlakkige lezer. Je hoeft geen academische graad te hebben maar er wordt wel van je verlangd dat je je hoofd erbij houdt. Chemici ontdekken b.v. micro-organismen die specifieke stoffen kunnen afbreken. In zijn gesprekken met het laboratorium moet zelfs Dupin goed nadenken over de vragen die hij stelt. 

Een puntje van kritiek

Niet alleen de technische informatie maar vooral de talrijke getuigenverhoren en het communiceren binnen de teams, zorgen ervoor dat dit derde deel uit de Bretagne-reeks minder verhalend is. Er is te weinig handeling of actie om van een vlot lopend plot te kunnen spreken. Deze beschouwende auteur gaat iets te veel op de rem staan. Dat laatste wordt enigszins goedgemaakt door zijn unieke en vaak poëtische weetjes over de Bretoense identiteit met ons te delen. Deze keer maak je onder meer kennis met de Gallische cafeïnelimonade, de Breizh Cola, die de koppige bewoners rond de Finistère bedacht hebben als tegenhanger van de wereld veroverende Coca Cola. En ander pluspunt is de volstrekte originaliteit van Bannalecs verbeelding!

En natuurlijk houdt Dupin stand! Hij deelt niet het lot van de uit het Heilige Bos verjaagde feeën die met hun tranen de zee vulden. Hem wacht een lamsterrine met vijgen of een ander feestelijk gerecht uit de Bretoense keuken... wellicht afgewerkt met een vleugje Fleur de Sel! 

★★★★

Hendrik VIII - Dick Harrison

 De grillen van de koninklijke dictator !

'Wat het ene jaar jaar gods waarheid was, 

zou het jaar daarop de basis kunnen zijn 

voor een doodvonnis.'

Wie denkt - of hoopt - dat dit non-fictie boek een sappig verhaal is over een echtgenoot die zijn vrouwen liet ombrengen, zal teleurgesteld worden. Dick Harrison heeft als belangrijkste Zweedse historicus een stevige reputatie opgebouwd. Die veronderstelt dat een wetenschappelijk auteur zijn personages in een context plaatst. Bovendien paste het vermoorden van partners en andere sta-in-de-wegs perfect in de tijdgeest van afrekeningen, onthoofdingen, brandstapels en zelfs berechting door vierendelen.

Scharniertijd

De aan het eind van de 15de eeuw geboren Engelse koning Hendrik VIII (1491-1547) stond met één voet in de middeleeuwen en met de andere in de nieuwe tijd die gekenmerkt werd door de Renaissance en het Humanisme. Hoewel de gecultiveerde vorst zich omringde met geschoolde mensen, hield hij de traditie van toernooien en hoofse muziek en dans in ere. Zijn financieel beleid daarentegen was catastrofaal en politiek gezien slaagde hij er niet in om een internationale rol van betekenis te spelen. Grootmachten zoals Frankrijk, het Habsburgse Rijk en het Ottomaanse imperium hielden weinig rekening met het ondermaatse Engelse leger. Het terugwinnen van de door Frankrijk veroverde gebieden tijdens de honderdjarige oorlog (1337-1453) - waaronder het kroondomein Normandië - bleek dan ook een illusie. 

Het belangrijkste conflict, zij het niet militair, dat Hendrik uitvocht was dat met de paus. Toen de kerkvader Clemens VII weigerde het koninklijke huwelijk met Catharina van Aragon, zijn eerste vrouw, te ontbinden, waren de rapen gaar. Met de steun van aartsbisschop Cranmer en van het parlement werd de breuk met Rome een feit. Als je geen mannelijke opvolger kon baren, was je snel koningin af! De ruzie met de paus kwam louter voort uit eigenbelang. Hoewel zijn laatste echtgenote, Catherine Parr, protestants was, bleef hij het katholicisme trouw. Het schoentje kan wringen als het persoonlijke tegelijkertijd politiek en dynastiek is!

Een slecht ethisch rapport

Voortaan stond Hendrik aan het hoofd van de Church of England en heerste de wereldlijke macht over de kerkelijke... een revolutionaire zet! Door het confisqueren van onroerend goed en het wegsturen uit het Hogerhuis van abten en priors, maakte hij meteen misbruik van de nieuwe verhoudingen. Omdat de protestantse rebellen in deze koerswijziging een kans zagen om hun invloed uit te breiden, destabiliseerde de samenleving en sloeg Hendrik met harde hand terug. Wat tolerantie en gematigdheid betreft, doet hij het veel slechter dan zijn vader en zijn dochter Elisabeth I.

Hoewel Dick Harrison hem als zeer invloedrijk ziet op nationaal vlak, moet een ernstige kanttekening geplaatst worden bij zijn versmachtend beleid met politieke zuiveringen en echtgenoten, die omwille van de functie die ze bekleedden, onder het zwaard stierven. Volgens de afsluitende conclusie van de auteur is Hendrik ook de grondlegger van de moderne natiestaat. Dat standpunt kan een leek niet analyseren, hooguit bekommentariëren. Ontstond de natiestaat niet uit een brede nationalistische roep om zelfbeschikking? Denk b.v. aan de zich van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk losrukkende Balkan- en andere landen aan het begin van de 20ste eeuw! Het door de nationale held, Guiseppe Garibaldi, bevrijde en eengemaakte Italië (1860-1870) is ook een mooi voorbeeld. Ter vergelijking: de Welshmen en de Ieren, die de koning aan zijn gezag onderworpen had, hebben zich nooit Engels gevoeld, zelfs niet erg Brits. 

De huik naar de wind hangen

Laten we ook Hendriks irrationele grilligheid niet vergeten. Als hij de Engelse kerk gaat leiden, discrimineert en pluimt hij de katholieken. Als hij wat later naar een alliantie met de rabiate Roomse vorst Karel V hengelt, heft hij de paapsen weer op het schild. Toch zal hij voor de doorsnee lezer eveneens de koning zijn die bijna alles verloor: alle grote veldslagen, de inhoud van zijn schatkist, zijn vrouwen, zijn gezondheid... en het vertrouwen van in een angstcultuur levende onderdanen! 

★★★★

Laat hem niet binnen - Lisa Jewell

   De smoezenman !

'En jij?' vroeg ze. 'Ben jij een goed mens?'

'Dat denk ik wel', zei hij. 'Dat denk ik inderdaad.'

Kun je iemand overhalen om zijn bankrekening leeg te halen zonder een wurgend afpersingsmiddel ter beschikking te hebben? Dat kan. Als je het spel van emotionele chantage slim speelt! En daar is Nick - of noem hem bij één van zijn andere camouflagenamen - een kei in. 

Geslepen

Zo'n ingewikkelde rol is natuurlijk niet op ieders lijf geschreven. Deze vijftiger is nog steeds een knappe man die bovendien precies de gevoelige snaren van vrouwen weet te vinden. Hij is nooit humeurig, altijd charmant en weet hen te verrassen met etentjes, bloemen of een andere attentie. Maar het zijn vooral zijn overtuigingskracht en gewiekste strategie die hem bij zijn uiteindelijke doel brengen. Bovendien is hij in staat om enkele levens tegelijk te leven. Deze beroepscrimineel weet heel goed hoe hij van meerdere walletjes kan eten. 

En wie zijn die vrouwen dan? Sommigen zijn kleine ondernemers van wie je enig zakelijk wantrouwen en inzicht zou verwachten. Toch zijn zakenmensen ook ambitieus en vertrouwd met het nemen van risico's. Van deze dubbele zwakte maakt onze doortrapte man graag misbruik. Hij kan iedereen een droom verkopen... of een onbestaande zieke moeder!

Samen sterk!

Net als haar hoofdpersoon beweegt Lisa Jewell zich met het gemak van een spin in een veeldradig web. De uitdrukking 'de ballen in de lucht houden' schiet hier tekort. In dit opzicht heeft ze een pittig werkstuk over de streep getrokken! Ook de psychologische uitwerking is sterk en dus overtuigend. Even voorbij halfweg schakelt ze een versnelling hoger en wordt het verhaal grimmiger. De kruik gaat zolang te water tot ze barst! En dat kan snel gaan als enkele vastberaden vrouwen in actie schieten.

Hoewel 'Laat hem niet binnen' niet overloopt van spanning, beantwoordt het boek aan de klassieke criteria van een psychologische thriller. Ben je geïnteresseerd in de identiteit van een respectloze, impulsieve, manipulatieve, agressieve en bijna-gewetenloze sociopaat, dan neemt gladaal Nick je moeiteloos op sleeptouw! 

★★★★

De vrouw op zolder - Freida McFadden

De kunst van het manipuleren !    

'Ze lijkt beter. Ik zou blij moeten zijn 

maar alles in dit huis geeft me een afschuwelijk gevoel.'

Vijftien maanden na 'De hulp' is McFaddens achtste in het Nederlands vertaalde thriller verschenen! Dat zegt alles over haar overrompelend succes en, gelukkig ook, over de kwaliteit van haar werk.

Wat is echt?

En toch... is 'De vrouw op zolder' minder origineel, trager van opbouw en mist de authentieke verbeeldingskracht van McFaddens eerdere boeken. In dit plot neemt ze je mee naar een weg-van-de-wereld-plek en een uiterst kwetsbare, immobiele echtgenote met aanzienlijke hersenschade. Hoe is het zover kunnen komen? En wie is de aantrekkelijke heer des huizes en bestsellerauteur? Het is aan de hoofdpersoon Sylvia, die de zorg voor Victoria op zich neemt, om de onderstroom van het kwaad te ontdekken! 

Terwijl de relaties langzaam maar zeker ontsporen, nemen de verwarring en de spanning toe. Hoewel je de uiteindelijke climax keurig vakmanschap kunt noemen, verdient het slotakkoord niet het compliment adembenemend of eigenzinnig. De enigszins ervaren lezer laat zich niet makkelijk op het verkeerde been zetten. Ook het addertje dat uit de epiloog tevoorschijn komt, maakt een geforceerde indruk. Van queen Freida verwacht je net iets meer vindingrijkheid. 

Ook haar buitengewone intelligentie beperkt zich deze keer tot haar vakgebied van de hersengeneeskunde. De tot de verbeelding sprekende tekening van Victoria dankt ze aan deze leerschool. Maar het denkwerk, dat vaak met een ethisch-maatschappelijke ('De perfecte zoon') of zelfs literaire kwestie te maken heeft (cf. het inzetten van 'The Raven', het symbolische gedicht van Edgar Alan Poe, in 'De leraar'), blijft hier achterwege. De aanwezigheid van de successchrijver had haar daartoe kunnen inspireren!

Goed maar niet top

Er zijn bovendien iets te veel parallellen met 'De hulp' om van een oorspronkelijk boek te kunnen spreken. Ook met het gegeven van het afgelegen, ingesneeuwde huis herhaalt ze zich. Denk aan 'Lieg nooit' en 'De crash' (verschijnt 04.11.25). Toch beantwoordt dit vers-van-de-pers-boek aan de criteria van de doorsnee thrillerlezer: onderhoudend, levensechte karakters, een volgehouden spanningsboog, een setting die het verhaal ondersteunt, een lotsbestemming die je hart raakt en een vloeiende taal en stijl. Maar een grote McFadden is het niet. Laten we hopen dat de bron van dit supertalent niet aan het opdrogen is!

★★★★

Niet mijn schuld - Victoria Selman

De vader die ze nooit had !

 'Een man van wie ik hield.

Een man die moorden pleegde.

Zo werd beweerd.'

In 'Niet mijn schuld' komt Victoria Selman met een ongewone invalshoek die ze zeer psychologisch uitwerkt. Als de alleenstaande moeder Amelia een warme, enthousiaste man ontmoet, krijgt haar dochter Sophie een stiefvader die haar aan het lachen maakt, attent is en haar in haar waarde laat. Dat is in de buitenwereld heel anders. Het uit de VS geëmigreerde Londense kind is een buitenbeentje dat op school gepest wordt. Het geschenk uit de hemel dat Matty heet, wordt vanzelfsprekend op handen gedragen!

Wie is hij?

Maar het is de mens niet gegund om veel tijd in hogere sferen door te brengen! Na een tijd van weinig geloofwaardige afwezigheden en onbereikbaarheid, wordt Matty opgepakt en veroordeeld als seriemoordenaar. Zowel zijn intimi als een deel van de publieke opinie kunnen zich niet voorstellen dat deze charmante, intelligente man met zijn mooie kop, in de schaduw van de dag vrouwen van het leven berooft. Bovendien blijft hij jarenlang beweren dat hij onschuldig is. Dit is een boek waarin de grijze zones een hoofdrol spelen!

Het is niet moeilijk om je een beeld te vormen van de emotionele aardverschuiving die deze ontwikkeling bij moeder en dochter teweeg brengt. Ze zijn niet alleen hun anker en hun zonnestraal kwijt maar worden de rest van hun dagen achtervolgd door onbeantwoorde vragen, ongerijmdheden in hun geest, schuldgevoelens, schaamte, boosheid, het verlies van geloof in zichzelf en anderen en het stigma dat oppervlakkig denkende burgers op hen kleven. Hun hoofd is een spookpaleis zonder uitgang geworden! 

Het uur van de waarheid

Wordt alles anders nu de veroordeelde aan het eind van zijn leven zijn stiefdochter vraagt om hem te komen opzoeken?! Komt er eindelijk een antwoord op de kernvraag die haar al jaren plaagt? Zal ze een vorm van mentale rust vinden of bereikt de stressbarometer een recordhoogte? Lang voor deze ontmoeting is Amelia al aan de drank ten onder gegaan. 

De dilemma's die moeder en dochter niet kunnen ontwijken, zijn even gruwelijk als voorstelbaar! Staat liefde boven alles? Hadden ze levens kunnen redden als ze sneller hadden toegegeven aan hun twijfels over Matty? Mag je zonder aantoonbaar bewijs je partner of stiefvader van moord beschuldigen en aan de recherche overleveren? Met de vragen die de hoofdpersonages zich stellen, kun je ook bij jezelf terecht. En voel je dan dezelfde verscheurdheid? Deze ethische vragen brengen dit ver-van-mijn-bed-verhaal een heel stuk dichterbij!

Noodlot

Hoewel 'Niet mijn schuld' als thriller wordt gepresenteerd en je aan het eind op een verrassing van formaat getrakteerd wordt, dekt dit promotielabel de inhoud niet. Victoria Selman heeft een psychologische roman met een suspense-element geschreven. Ondanks haar inspanning om onder de huid van haar personages te kruipen, kun je je niet van de indruk ontdoen dat er een sterkere versie van deze fictieve memoir zou kunnen geschreven worden. Toch is de auteur in staat je te laten inzien dat haar thema minder vergezocht is dan het lijkt. Op een vervloekte dag kan een wolf in schaapskleren ieders pad kruisen! 

★★★1/2

Lotgenoten - Marit Vanström

De rol van je leven !

'Wij vragen aan de computer het recept van appelmoes 

in een wereld waar appels nog niet bestaan.'

Een rechercheur en een slachtoffer van een misdaad zijn haast nooit lotgenoten. Toch valt in dit verhaal op dat zowel de aan het bed gekluisterde speurder Jacky als de ontvoerde Melanie hun vrijheid zijn kwijt gespeeld. De titel van dit boek dekt dus de lading, ook omdat Jacky en haar voormalige politiepartner Joszef als gevolg van hun eigenzinnige optreden in de vorige zaak op de pechstrook staan. De oudere rechercheur werd zelfs door het corps met vervroegd pensioen gestuurd. Dat bliksemse Minerva-dossier waarin het 'Old Boys Network' zijn machtspositie kost wat kost wilde behouden, heeft het roekeloze groentje misschien wel voor altijd met haar beroepsmatige mentor verbonden. 

Waar een wil is, is een weg !

Ook als je lijf en je hersens aan het revalideren zijn, kun je een website bedienen en een project uitwerken. En dat is precies wat de gedreven Jacky doet. Ze ontdekt parallellen tussen vrouwen die de afgelopen jaren het zelfdodingsmiddel X hebben genomen en van wie het dossier, volgens haar, te snel werd afgesloten. Bij haar onderzoek krijgt ze, via haar oud-hoogleraar, de hulp van studenten criminologie. Het veldwerk neemt Joszef voor zijn rekening. 

Dat dit duo ook zonder legitimatiebewijs van de blauwe brigade succesvol zou zijn, stond in de sterren geschreven. Kundig uitgevoerd recherchewerk kun je Marit Vanström wel toevertrouwen! Toch blijkt 'de griezel' zoals het nieuwste slachtoffer van de sociaal gestoorde crimineel haar belager noemt, erg moeilijk te traceren. Joszef 'voelt zich een eenmansleger tegenover een onzichtbare tegenstander'. 

Krachtige hoofdrolspelers

De achtergrond en psychologische tekening van de psychopaat zijn uitermate goed geslaagd! Rein, die een hoog gekwalificeerde sofwareprogrammeur is, zet zijn technologische kennis vol in om zijn gestoorde missie alle kansen van slagen te geven. Dit dragende personage is zeer overtuigend in zijn manipulatief gedrag dat zich uit in star systematisch en schematisch denken, het afwezig zijn van inzicht in de eigen psyche en een gebrek aan realiteitszin als het gaat om vrouwen en relaties. 

Ook met Melanie, de wat goedgelovige influencer, bouw je snel een band op. Om levend uit deze nachtmerrie wakker te kunnen worden, zal ze haar acteerkwaliteiten moeten opschalen en de rol van haar leven spelen!

Vakmanschap !

De spanningzoeker komt in dit plot van het begin tot het einde aan zijn trekken. Opvallend is dat de geterroriseerde vrouw niet, zoals bij zoveel andere schrijvers, in de clichématige donkere ruimte en zonder enig tijdsbesef zit opgesloten. Het is even knap als spannend om haar in een comfortabel huis te zien worstelen met haar doodsangst. Ook de permanente aanwezigheid van de dader die speelt met zijn prooi, levert zoveel meer op dan de schimmige figuur die af en toe wat te eten brengt naar een muffige kelder. Het machtsspel waarbij de opponenten elkaars grenzen aftasten is meesterlijk in beeld gebracht! 

Maar let op! Marit Vanström - pseudoniem van Martyn van Beek - is geen lezer-pleaser. Richting de eerste climax kiest hij voor een realistische voorstelling van speurwerk en geestesziek gedrag. In een hedendaagse thriller is er plaats voor méér dan fictie! Een auteur hoeft niet noodzakelijk tegemoet te komen aan denken op basis van emoties, verlangens en illusies. Het is net de betere verteller die zijn lezers behoedt voor ijdele hoop!

★★★★1/2