Schaduwkant - Sophie Wester

Als het geluk op is, verlies je je onschuld !

In het middelpunt van dit spannende verhaal staat de driftige, rebelse tiener Mick, die nog steeds rouwt om de dood van zijn vader. Weduwe Ellen, daarentegen, heeft drie jaar later haar leven opnieuw op de rails. Die twee-sporen-levensstijl zorgt voor heftige woordenwisselingen tussen moeder en zoon. Bovendien worden er in deze sfeer van wantrouwen geen vertrouwelijkheden meer uitgewisseld. En daar worden opvoeders zenuwachtig van!

Een tweede element dat de boel op scherp zet, is de foute groepsdynamiek in het vriendenclubje van Mick. Stap voor stap dagen deze jongens elkaar uit in het verleggen van grenzen. In de 'No fear Club' maakt vriendschap plaats voor haantjesgedrag en krijgt Mick een bedenkelijke reputatie. Als op een schoolreis naar Texel de hang naar kicks onweerstaanbaar blijkt en een manipulatief kreng de touwtjes in handen krijgt, is de voorraad geluk van deze wapenbroeders op!  

Het meest opvallende aan dit verhaal is het thema van de complexe relatie tussen bloedbanden en loyaliteit. Deze moeilijk te verliteraturen maar uiterst boeiende invalshoek vind je ook in 'De perfecte zoon' van Freida McFadden. Omdat deze New Yorkse - die bovendien een hersenarts is - voor een extremere geest heeft gekozen dan die van Mick, kon zij de innerlijke strijd van de moeder intensiveren. Die sneed de lezer de adem af. Iemand die aan de top van het psychologische thrillergenre staat, is erg lastig te evenaren! Wel slaagt Sophie Wester erin om de morele keuzes die Ellen op Texel en later thuis maakt, geloofwaardig te verwoorden. Dat is al een hele klus!

Ook de passages die de grensverleggende uitdagingen van de 'No Fear Club' visualiseren, zijn origineel en sterk. En de stressvolle pogingen van de moeder om de communicatielijn met haar zoon open te houden, raken de lezer. Sophie Wester is goed in het creëren van invoelbaarheid. Die loopt in beide richtingen: van de auteur naar haar personages en van de plotspelers naar de lezende toeschouwer. Dat blijkt onder meer uit de manier waarop ze de grillige, wankele pubergeesten tot leven brengt. 

'Schaduwkant' toont aan dat een plot gedreven boek perfect te combineren is met psychologische en ethische diepgang! Als dat je lukt zijn vallende sterren je beloning! 

★★★★

Zie ook het debuut Moordende hitte

De bigamist - Rona Halsall

Dubbel is niet altijd meer ! 

In het veelvoud van spannende boeken dat op de markt komt, ontdek je graag een fris thema. En dat kan nog steeds. Denk aan Freida McFadden, Mathijs Deen, Matthew Blake, C.I. Pattison enz. Een huwelijk met een bigamist zou daarbij kunnen horen. 

Zoals de cover al vertelt lijkt architect Sam de perfecte partner te zijn. Helaas komt er na enkele onverklaarbare calamiteiten en enig toeval, een doortrapte opportunist tevoorschijn. Hoe diep is de val waarin kunstenares Emma is getrapt? Net wanneer het antwoord op die vraag je gaat beklemmen, komt Rona Halsall met een zeer verrassende ontwikkeling. Ook Emma heeft bij het kiezen voor Sam niet erg ethisch gehandeld. 

Op hier en daar enkele te uitleggerige passages na, is er romantechnisch op dit boek niets aan te merken: de verhaallijn is aanhoudend spannend en vaak verrassend, het tempo blijft hoog, de personages hebben boeiende lagen en met taal en stijl wordt vakkundig omgegaan. Omdat de schrijfster hier duidelijk gekozen heeft voor een plot gedreven boek, is er geen ruimte voor de cottage-sfeer, de golvende landschappen en de meren van Noord-Engeland. Daarvoor moet je bij Elly Griffiths of Ann Cleeves zijn, auteurs die hun verhaal wat trager opbouwen.

Blijft over: het thema 'bigamie'. In het nawoord vertelt Rona Halsall dat er meer bigamisten zijn dan je zou vermoeden. Daarom wilde ze onderzoeken wat iemand ertoe kan bewegen om een dubbel huwelijk aan te gaan. Zowel Sam als Emma dragen bij aan het antwoord op deze vraag. Meer vertellen zou spoilers met zich mee brengen... De grootste uitdaging van dit thema is de geloofwaardigheid. En daarin is de schrijfster geslaagd. Zeker in één van beide hoofdpersonen kun je je als lezer haast moeiteloos verplaatsen.

'De bigamist' is een stevige binnenkomer van Rona Halsall in het Nederlandse taalgebied. Uitgeverij Luitingh Sijthoff kan voor de volgende seizoenen uit tig andere spannende boeken van haar hand kiezen. Als deze originele primeur de lezers vindt die hij verdient, dan zal dat zeker gebeuren!

★★★★  

De redder - Mathijs Deen

Wie redt, die zwijgt ! 

In het derde deel van deze Waddenreeks zijn de Duitse collega's van de zeepolitie aan zet. Rechercheur Liewe Cupido, bekend van 'De Hollander' en 'De duiker', krijgt in het onderzoek naar de kapitein van de gezonken MS Pollux assistentie van Xander Rimbach. De jonge agent uit de wijnstreek rond de Neckar moet nog even acclimatiseren in de onvoorspelbare Waddenwereld met zwijgende, gelovige en bijgelovige eilanders en stormen die hand in hand gaan met de dood. 

Zwijgcultuur

Plaats van het speurwerk is het Oost-Friese eiland Norderney. Daar woont een gedeelte van de bemanning die heeft meegeholpen met het redden van de opvarenden bijna dertig jaar geleden. Hoewel het stoffelijk overschot van de schipper nu op de Engelse kust is aangespoeld, houden deze Duitse zeerotten hun lippen stijf op elkaar. 

Met de aanloop naar de ontplooiing van het recherchewerk heeft Mathijs Deen deze keer wel èrg lang gewacht. De privé-beslommeringen van Cupido nemen meer plaats in dan een achtergrondlijn zou mogen opeisen. Het wordt bijna een boek in een boek. 

De code gekraakt

Als Xander Rimbach het verleden probeert te ontsluieren, botst hij op de geniepige weerbarstigheid van sommige eilandbewoners. Bemoeizucht van vastelanders kunnen ze missen als kiespijn! Toch is er ook iemand die naar zijn geweten luistert...

Ook in 'De redder' legt de auteur zijn troefkaarten op tafel: beeldende taal, rotsvaste hoofdplotstructuur, beschouwende diepgang en originaliteit. Denk bij dit laatste b.v. aan stuurman Germen en zijn mysterieus ritueel dat langzaam ontcijferd wordt en aan de pastoor die het achterste van zijn tong niet laat zien. Gelukkig maakt deze Erich Ratzinger wel duidelijk dat hij geen familie is van...;-) ! 

Verwantschap 

Mathijs Deen is de Indridason van de Lage Landen! Beide schrijvers hebben de eilandgemeenschappen, het teruggaan in de tijd, de gestage plotopbouw en enige levensbeschouwing gemeen. De waan van de dag kan hen niet inspireren... Bovendien komen de verraderlijke zeegaten en onderzeeën enigszins in de buurt van de ruige Westfjorden.

En voor de wat oudere lezers: hoe komt het dat ik bij het rondreizende, geheimzinnige koffertje steeds moest denken aan het varkensleren koffer van Bob Evers, de fictieheld van Willy van der Heide? Dat moet jeugdsentiment zijn!

★★★★

Naar zachtheid en een warm omhelzen - Adriaan van Dis

Oorlog is een houten been !

In 'Naar zachtheid...' opent Adriaan van Dis een nieuw raam op zijn onalledaagse jeugd die zich afspeelde tussen het koloniehuis in de duinen en de woonst van de herenboer onder de grote rivieren. De onberekenbare meneer Java maakt in dit boek plaats voor de zwijgzame grootvader, de afstandelijke moeder wordt ingewisseld voor de warmhartige huishoudster Ommie. Maar in beide huizen leven de herinneringen aan oorlog, de strijd tegen de Jappen in het ene, de moffeninvasie in het andere. 

Het kind Adriaan gaat uit logeren in het grote huis van de kleiboer waar schaak wordt gespeeld, brandewijn gedronken, bloederige rosbief op tafel komt... om even later in de broekzak van het bijna kokhalzende jongetje te verdwijnen. 

'Sproet', zoals Ommie hem liefdevol noemt, is een nieuwsgierig, ondernemend kind dat een beetje zenuwachtig is. Je zou voor minder als oorlogen worden doorgegeven aan de volgende generatie. Ook de herinneringen van Ommie reiken tot een omgekomen verzetstrijder, onderduikers en een danseres met een houten been.

Toch is bij deze schrijver nooit alles kommer en kwel. Net als bij de Oekraïense auteur Andrej Koerkov blijft de duisternis altijd op afstand en wordt ze gesmoord in tragi-komische scènes. Als het ventje met een naar voren gekamde haarsnit van bij de kapper komt, zeg maar de Caesar-stijl, wacht hem een vurige, spartaanse reactie van opa. Alleen voor de lezer is dat lachen!

Bij Adriaan van Dis is de verbeelding altijd aan de macht! Zo is er het ontroerende stilleven van Ommie en grootvader die samen één krant lezen: twee sociale werelden onder één dak, een man en een vrouw die op een gereserveerde manier met elkaar vergroeid zijn. 

Het portret van Ommie, die een leven lang sloofde voor kost en inwonen en twee vrije middagen per maand, is aangrijpend. Voor de moederloze kinderen en het emotioneel verwaarloosde kleinkind was ze de zachtheid en de omhelzing uit de titel. Schrijvers die zich kwetsbaar durven opstellen converseren echt met hun lezers!

Adriaan van Dis schrijft zoals hij praat, temperamentvol, haast swingend, met een lust for life, vol verwondering en mededogen! Sproet is hem altijd trouw gebleven! 

★★★★ 

Zie ook de recensies 'Familieziek' en 'De kolonie mept terug' 

Feniks - Carina van Leeuwen

De veerkracht van een mythische vogel !

In het tweede deel van deze Cold Case-reeks biedt de voormalige oorlogsjournaliste Lyn Riley het Haagse speurdersteam weer haar diensten aan. Wat beide partijen bindt is het genieten van 'invloedrijke, machtige mannen te zien zweten onder doordringende rechercheogen'. Aan pit ontbreekt het de personages van Carina van Leeuwen nooit!

Net als in 'Magma' volgt het plot de conflictgevoelige lijn tussen politie en politiek. Als een kinderskelet gevonden wordt in een muur van het Catshuis, moet een cold case-dossier uit de jaren '90 opnieuw geopend worden. Dat betekent werken in moeilijke omstandigheden: papieren archieven, weinig of geen bewakingscamera's, geen DNA-databank enz. Bovendien is de enig mogelijke getuige een man die niet meer kan communiceren. Met het motto 'vermist is erger dan dood' in het achterhoofd gaat het onderzoeksteam aan de slag. Jammer genoeg is deze lijfspreuk niet populair onder daders...

Samen met een jonge hackster die de journalistiek in wil, surft Lyn over het dark web en breekt zo door de impasse waarin de politie terecht is gekomen. Wat later krijgt ze de kans om in een meesterlijke dialoog een onethisch alpha-mannetje in de hoek te dringen. 

Zoals je van deze schrijfster kunt verwachten zijn de hoofdrollen in haar boeken voor sterke, intelligente, zelfstandige vrouwen. Toch is er telkens ruimte voor kwetsbaarheid en vertwijfeling. Overtuigende karakters zijn altijd gelaagd. In Feniks gaat er veel aandacht naar de binnenkant van de mens. Er is Stella, de gedragsdeskundige, Dina, de rouwende moeder van het dode kind, Geert die vecht met zijn handicap en Lyn die worstelt met haar identiteit. 

Carina van Leeuwen heeft een krachtige, efficiënte pen. Die zorgt ervoor dat je bij het rechercheteam aan de vergadertafel zit, je de pedo-wappies naar de maan zou willen schieten en je Lyn toewenst dat ze, net als de Feniks, uit de as van haar verleden mag herrijzen! Op naar deel drie!

★★★★

Viroloog in een veranderende wereld - Marion Koopmans

Een bescheiden, grote dame !

Marion Koopmans is de tv-viroloog die de Nederlandse kijkers (en mijzelf) bij de hand nam zo lang de covid-pandemie onder ons was. Door middel van gesprekken tussen haar en haar zoon Micha, die trouwens muzikant is, kreeg deze biografie vorm. Hoewel haar nationale en internationale reputatie Marion vooraf ging, bleven er voor de kijkers nog veel oningevulde aspecten van haar persoonlijkheid over. Micha is er bijzonder goed in geslaagd om nieuwe en verrassende kanten van deze bescheiden vrouw met ons te delen: haar jeugd, haar reizen, haar buitenlandse studies en banen, de start van haar carrière in Nederland en de veeleisende taak die ze tijdens de covid-crisis op zich nam.

Dit boek leert ons dat wetenschappers niet altijd nerds zijn! Marion speelde toneel en saxofoon, woonde in India en beklom de Kilimanjaro. Langzaam maar zeker bracht de combinatie van vrachten energie, doorzettingsvermogen en doelgerichtheid haar naar de academische top en baanbrekend onderzoek.

Natuurlijk zal de leek enige moeite hebben met de wetenschappelijke hoofdstukken over bestaande virussen, strategieën om de verspreiding in te dijken of, beter nog, pandemieën te voorkomen, het gevecht om voldoende onderzoeksbudgetten te verzamelen enz. Minder moeilijk om te begrijpen is dat de overbevolking en de opwarming van de aarde hun tol eisen en meer ziek makende organismen onze lichaamscellen kunnen bedreigen.

Dat Marion in de corona-periode op een sociale manier bedreigd werd, is een schokkende constatering. Via social media maar ook fysiek werd ze geïntimideerd. Om zichzelf en haar familie te beschermen moesten er camera's rond haar huis geïnstalleerd worden. Het was de tijd van de irrationele, in complotten denkende wappies. Sindsdien heeft de virologe het bestrijden van fake news tot een persoonlijke missie gemaakt! 

Haar taak in deze wereld is nog niet voltooid! 

★★★★

De perfecte zoon - Freida McFadden

McFadden trekt alle registers open ! 

Freida McFadden scoorde hoog met 'De hulp' en de opvolger ervan, 'Wat de hulp weet'. Wie van deze verhalen genoten heeft, is vanzelfsprekend benieuwd naar haar meest recente: 'De perfecte zoon'. 

Dit plot speelt zich af in een New Yorkse buitenwijk waar maatschappelijk geslaagde burgers riant wonen en een comfortabel leven leiden. In het suburban-thrillergenre is het aan de auteur om overtuigend aan te tonen dat ook in zo'n windstil milieu 'a perfect storm' kan opsteken. Kenmerkend voor een suburban-setting is dat je met herkenbare personages te maken hebt. Ze bewegen zich tussen de drukke baan van de echtgenoot, het zorgende bestaan van de vrouw des huizes, opgroeiende tieners, sportactiviteiten en wat liefdadigheids- of andere engagementen. Je zit als het ware bij hen aan tafel waar je moeiteloos de conversatie kan volgen. 

Toch ontdek je snel dat er, net als in 'De logé' van Nelle Lamarr, onderhuidse spanningen aanwezig zijn die hun weg naar buiten zoeken en een niet te stoppen spiraal van alarmerende gebeurtenissen op gang brengen. Op een dag vallen de maskers af... Wat onberispelijk lijkt is dat lang niet altijd!

Wie is Liam, de lievelingszoon van moeder Erika, eigenlijk? Waarom neemt Erika rustgevende medicatie? Hoe betrouwbaar is modelechtgenoot Jason? En welke shaduwrol speelt Erika's vader? Dat zijn ingrediënten waar Freida McFadden wel een kruidig recept voor kan bedenken! 

Hoewel er geen dertien Liams in een dozijn zijn, is dit personage absoluut geloofwaardig. Daarvoor kunnen we bij wetenschappelijk onderzoek terecht en soms bij de actualiteit. Ook de moeder-zoon relatie is sterk invoelbaar, haar onterechte schuldgevoel en het spagaat waarin ze zich bevindt, ontroeren. Verder zorgt de bijrol van de nukkige tienerdochter Hannah in het eerste deel voor binnenpretjes. Een psychologische (spannende) roman valt of staat met de kwaliteit van de plotacteurs!

Dit is een boek over diverse vormen van pijn: pijn veroorzaken, pijn voelen, nooit pijn kunnen voelen. Het is ook een boek over de complexe relatie tussen bloedbanden en loyaliteit. En tot slot is het een confrontatie met kort door de bocht denkende medeburgers die oordelen en veroordelen op basis van interpretatie i.p.v. kennis. Denk hierbij ook aan het roepen en schelden op onze eigen social media!

Omdat Freida McFadden's succesvolste boeken vooral entertainen maar deze roman je ziel raakt, je heel wat leert en een maatschappelijke relevantie heeft, is 'De perfecte zoon' het betere werk. 

Plot gedreven schrijven én diepgang creëren kunnen best samengaan! En deze schrijfster krijgt dat als geen ander voor mekaar!

★★★★★

Zie ook de recensies van 'De hulp', 'Wat de hulp weet', 'De hulp ziet alles'

Iedereen hier liegt - Shari Lapena

 Het complot van twee narcistische vrouwen !

Net als in eerder werk maakt Shari Lapena in 'Iedereen hier liegt' gebruik van een jokkend personage dat een misstap wil verbergen. Eén leugen in een onfortuinlijke context kan genoeg zijn om een heel leven, een heel gezin en misschien zelfs meer families als een kaartenhuis ineen te laten storten. Ondanks het niet-kosjere gedrag slaagt de schrijfster erin om de lezer met deze onoprechte plotacteur te laten sympathiseren. Een mens dat ook prettige kanten heeft, hoeft zijn nek niet te breken. 

Als het dochtertje van deze dubbele-agenda-man spoorloos verdwijnt, komt het recherche-apparaat in actie en ploegen Gully en Bledsoe zijn doen en laten en dat van alle buren helemaal om. Wat tevoorschijn komt zorgt voor wantrouwen, roddels, schuldgevoelens, verwijten, woede... De schijnbaar zachte pen van Shari Lapena kan onverwachts vlijmscherp uithalen. 

Ook de verhoortechniek van de politiemensen beheerst ze als de beste. Met enkele goed gerichte vragen weet ze bij de ondervraagde het angstzweet te laten uitbreken en de lezer een verhoogde hartslag te bezorgen. Trouwens, wie op het matje geroepen wordt is niet noodzakelijk schuldig. Bij sommigen voel je de machteloosheid die voortkomt uit het niet kunnen aantonen van de onschuld. Gevoelige Lapena-liefhebbers zullen dit wellicht onverdraaglijk vinden... en dat is een compliment voor de auteur!

Meesterlijk zijn ook de details die het plot aanjagen: een kinderjasje dat op een ongewone manier aan de kapstok hangt of een boomhut waarvan de ladder is opgehaald. Hele kleine verhaalelementen kunnen in staat zijn om de richting van de ontwikkelingen te bepalen. 

Al snel besef je dat de val van het ene dominoblokje de buiteling van het andere met zich meebrengt. Als geen enkel stukje meer recht staat is de schade niet te overzien. Teveel zielen hebben ongeneeslijke littekens opgelopen. En het sociale weefsel valt in rafels uit elkaar.

In dit boek zonder adempauze toont Shari Lapena zich weer eens een volleerde psychologe die zowel de geest van haar personages als de psyche van haar lezers binnendringt en vertroebelt. 

Voor wie even uit de eigen comfort zone wil stappen, is 'Iedereen hier liegt' een perfect gecomponeerde achtbaan om naar uit te kijken!

★★★★★