Bloedwraak - Marcella Kleine

Afwezige vaders !

Een vader die er zelden was en een andere die niet meer kan terugkomen, dat is het verdriet van twee zussen. Hun enigszins impulsieve en van het leven genietende moeder kreeg een kind van een Ierse man die nooit veel meer werd dan een zomerliefde. Als gevolg van deze onbezonnen daad verloor Hellen de liefde van haar warme, trouwe man Tristano. Als deze hard werkende restauranthouder iets te jong sterft is het gemis groot, vooral bij dochter Natalia. Haar jongere zus Tara is dan op zoek naar haar van de aardbol verdwenen vader Rory. Geen van allen weet dat Hellen intussen verwikkeld is geraakt in een web van schuldgevoel en afpersing.  

'Bloedwraak' is een verhaal over de gevolgen van een emotionele keuze, over onmacht en knagende gedachten, over een dosis pech en de naweeën die een hele familie treffen.

Hoewel het plot evenwichtig gecomponeerd is en taal en stijl prima zijn, is het verloop voorspelbaar en mist het originaliteit. Als je bovendien bij de ontknoping een karakter opvoert dat vooraf geen enkele rol heeft gespeeld, pas je een te makkelijk truckje toe. Helaas is dit een keurig uitgevoerd dertien-in-een-dozijn-boek. Voor een unieke invalshoek, setting en bijzondere personages moet je vooral bij Engelstalige thrillerauteurs zijn: Freida Mc Fadden, Nelle Lamarr, C.L. Pattison, Michelle Frances ('Zijn nieuwe vriendin'!), Jo Spain ('Niet meer terug'), Ashley Elston, Sarah Goodwin, Emma Haughton enz. Laat hen een inspiratiebron zijn! 

Toch zullen jonge mensen met weinig leeservaring die op zoek zijn naar ontspannende uurtjes, zeker enthousiaster zijn!

★★★

Een zee van tijd - Eva Nagelkerke

Durf het roer eens om te gooien ! 

Enkele jaren geleden startte uitgeverij De Crime Compagnie met de Verhalenfabriek, een reeks (langere) kortverhalen in e-book vorm. Als je kijkt naar de aandacht die deze spannende en feelgood publicaties in de boekenpers krijgen, mag je ervan uitgaan dat dit initiatief een gat in de markt gevonden heeft. Omdat niet iedereen halve dagen lezend kan doorbrengen maar heel wat verhalenliefhebbers wel luie stoel- of strandmomenten hebben of pendelend in de trein zitten, is het dunne boek een welkome oplossing!

Dun of dik, de dames Nagelkerke kun je altijd een plot toevertrouwen! In 'Een zee van tijd' trekken hun pennen een vilein spoor door het zakendistrict van de Zuidas. In de normen vervagende wereld van het grote geld zijn mensen gebruiksvoorwerpen en vrouwen een lustobject. Mannelijke leidinggevenden reageren de immense werkdruk op een losbandige en seksistische manier af. Hier en daar knappen er lijntjes. Voor ze er volledig onderdoor gaat, verbreekt trainee Linde de banden met het topbedrijf... tenminste dat denkt ze.

'Een zee van tijd' is een strak gecomponeerd verhaal over machtsmisbruik en jaloezie. Dankzij hun taalvastheid leggen de auteurs de vinger in de wonde waar dat nodig is. De kleine kanten van de mensheid ontsnappen niet aan hun vergrootglas. Bovendien is de vernederde Linde een waarheidsgetrouw personage dat makkelijk een band creëert met de lezer. 

Gezien het gebrek aan de ruimte om het plot en de karakters verder uit te diepen, is de sterrenquotering eerder bescheiden. 

★★★1/2

Hoe ik mijn eigen moord oploste - Kristen Perrin

Aasgieren op het Engelse platteland !

Hoewel Kristen Perrin een geboren Amerikaanse is, past 'Hoe ik mijn eigen moord oploste' in de Britse traditie van de psychologische misdaadverhalen. Plattelandsadel en een vintage dorpje met groene vergezichten vormen de setting. Wanneer hoofdpersoon Annie vanuit Londen naar een plek reist waar de tijd een stuk trager loopt, treft ze haar oudtante Francis dood aan. Omdat de gefortuneerde dame een testament heeft achtergelaten, verzamelen zich een aantal hoopvolle gieren rond haar stoffelijk overschot. Maar wat Annie bezig houdt is de vraag of de tante van haar moeder wel een natuurlijke dood gestorven is. Over die kwestie en het eventuele moordmotief mag ook de lezer zich buigen... 

De personages van Kristen Perrin hebben één en ander gemeen met de figuren uit het werk van Ruth Rendell. Hoewel ze herkenbaar zijn kleuren ze niet helemaal binnen de sociale lijntjes en dragen ze het kwade in zich. Het is wachten op het moment waarop de innerlijke druk zo groot wordt dat er iets onherstelbaars gebeurt. 

Veel (spannende) romans hebben een tweede verhaallijn die in een andere tijd speelt en duiding geeft bij het hoofdplot. Dat is hier ook zo. Maar omdat deze tweede lijn breed uitgewerkt wordt heb je de indruk een dubbel boek te lezen. En dat leidt af. Bovendien krijg je op die manier een overdosis aan personages te verteren. 'Less is more'!

Toch is de vrij gebrekkige karakteruitwerking - onder meer te wijten aan de overbevolkte intrige - en het tekort aan interactie tussen de prooivogels een nog grotere tegenvaller. Ook het venijn dat Rendell's romanfiguren zo karakteriseert en kruidt, blijft hier ondermaats. 

Perrin's taal en stijl, daarentegen, zorgen voor een prettige leeservaring in het algemeen en fraaie beeldspraak in het bijzonder, zoals (over de tuinman): 

'Zijn handdruk is zo droog als gebarsten aarde.'

of

'... en ze rilde als het meisje met de zwavelstokjes.'

Conclusie: Hoewel de nu in Surrey wonende Amerikaanse een geloofwaardige plattelandssfeer en een hechte plotstructuur aflevert, wordt de lezer-detective aanhoudend overspoeld met feiten, veronderstellingen en vragen die door Annie's hoofd spoken. Overstoffering is nooit een goed idee. Deze tsunami zal heel wat lezers een punthoofd bezorgen!

Je kunt je ook afvragen of de combinatie van een erg ingewikkelde puzzel en psychologische diepgang mogelijk is. Enigszins gechargeerd gezegd: een roman is iets anders dan een cryptogram. In elk geval krijgt de band tussen het verhaal en de lezer niet de kans om zich optimaal te ontwikkelen!

★★

Geen weg terug - Marie-José Verweij

Broederliefde is onverwoestbaar !

Voer een bipolair personage op in een spannend boek en je hebt meteen de poppen aan dansen! En dat is net wat je wilt, als auteur maar ook als lezer.

In 'Geen weg terug' gaat de Iris op road trip door enkele Europese landen. De peuter achter in haar camper vertelt ons dat ze geen gewone reiziger is. Deze manische Iris maakt wilde plannen en gooit haar geld over de balk. Bijzonder is dat het spanningsveld waarin zij zich beweegt te maken heeft met personages die ze niet of nauwelijks kent.

Ook de tegenspeler van Iris heeft de voeling met de realiteit verloren en werkt zich diep in nesten. Bovendien zorgt de verborgen agenda van een andere plotacteur voor onrust. De enige stabiele factor is Iris’ broer Michael.

Bij de climax aan het eind van dit spannende boek wordt duidelijk dat de meest kwetsbare figuur de grootste verliezer is en dat sluwe, weerbare mensen overlevers zijn.

Voldoende materiaal, dus, voor een opwindende leeservaring. Toch blijft de connectie tussen lezer en verhaal een beetje haperen. Omdat dit plot prima zou passen bij de pen van Esther Verhoef, denk je automatisch aan haar. En dan besef je dat de vertelstem van Esther een stuk krachtiger is. Het is niet iedereen gegeven om de boekenwurm met elke zin, elke ontwikkeling en elk karakter te boeien. Marie-José Verweij heeft de juiste bouwstenen verzameld maar het huis staat niet helemaal recht.

Deze roman over al dan niet geïnstitutionaliseerde machteloosheid en de gevolgen daarvan krijgt daarom drie en een halve ster. 

★★★1/2

De cruise - Catherine Cooper

De dromenvangers !

Cruise-maatschappijen verkopen een droom, de perfecte ontsnapping aan beslommeringen en karweitjes. Een verdacht sterfgeval op een schip hoort dus niet bij een reisagent die zijn passagiers een verblijf op een roze wolk belooft. En twee doden al helemaal niet. Maar zolang de politie geen bewijzen op tafel legt is er niets aan de hand... toch?!

De drijvende kracht in dit plot is Laura die met een hoogst ongewone vader-dochterrelatie opgegroeid is. Die opvoeding heeft verstrekkende gevolgen voor de psychologische ontwikkeling van het meisje. Maar bovenal wil Laura, net als de passagiers, een droom najagen!

Haar tegenspeler Jesse heeft last van een groot schuldgevoel dat hij probeert weg te poetsen door zich overbeschermend te gedragen tegenover haar. Beiden zoeken naar compensatie die onvermijdelijk tot een drama moet leiden.

Het tragische maar realistische thema van Laura's en Jesse's lotsbestemming dat je als lezer omarmt, verdient waardering. Personages die je bijblijven zeggen altijd veel over de kwaliteit van een boek. Toch is er ook een romantechnische stoorzender, namelijk de véél te breed uitgewerkte tweede lijn die je de indruk geeft twee boeken tegelijkertijd te lezen. Je verlaat het basisverhaal waarin de interactie tussen de plotacteurs en de bijbehorende spanningsboog zich net goed aan het opbouwen waren. Dat voelt heel onnatuurlijk aan!

Bovendien maakt de opeenhoping van twists and turns vlak voor en in de epiloog het einde ongeloofwaardig en gekunsteld. Beter dan goed willen zijn heeft het tegenovergestelde effect! Jammer!

Na enige twijfel: ★★★ voor alle gelukzoekers!

Zie ook de recensie van 'Het resort'

Leopold II - Johan Op de Beeck

De koning-zakenman !

In een tijd van opgehitste beeldenstormers die nog nooit een geschiedenisboek gelezen hebben, is de nood aan non-fictieschrijvers met een virtuoze vertelstem groot. Van Johan Op de Beeck weet je dat hij een breed publiek kan bereiken. Ook in de biografie van koning Leopold II grijpt hij je meteen bij het nekvel!

Getting things done

De tweede vorst van België, die van 1865 tot 1909 regeerde, was een zeer ambitieuze man. Zijn eigenzinnige doelgerichtheid liet hem op geen enkele dag van zijn koningschap in de steek. 'We leven niet op een eiland', was één van zijn lijfspreuken. Het kleine België moest worden opgenomen in de vaart der volkeren. Om inspiratie op te doen reisde hij de hele wereld rond, in eerste instantie om afzetgebieden te vinden voor ons exportland. Tegelijkertijd investeerde hij in onze havens, in stoomboten, in spoorwegen enz. Hij realiseerde zich erg goed dat infrastructuur en internationale handelsbetrekkingen niet zonder elkaar konden. 

Omdat hij bij de buren - Franrijk, Engeland, Holland - zag dat rijkdom vooral uit de kolonies kon gehaald worden, startte hij een wereldwijde zoektocht naar een wingewest. Daar zaten de grootmachten niet op te wachten. Enkel toen de koning ontdekkingsreiziger Stanley onder de arm nam, al zijn diplomatieke kwaliteiten aanwendde en sluwe mistgordijnen optrok, kwam de Congo-Vrijstaat in zicht.

Arrogante inhaligheid

In eerste instantie slorpte de kolonie enorme investeringsbedragen op. Pas toen de rubberexploitatie op gang kwam, werd er winst gemaakt. Maar de keerzijde van het melkwitte sap uit de tropische bomen kleurde bloedrood. Ver van Brussel en zonder communicatiekanalen van betekenis, dwongen de onderkoningen aan de Congostroom weerbarstige dwangarbeiders op de knieën. Lijfstraffen, executies, strafexpedities... het kon allemaal plaatsvinden omdat de controle ontbrak en het winstbejag van de concessiehouders alle prioriteit had. 

Leopold volledig aansprakelijk stellen voor deze wandaden zou oneerlijk zijn. Johan Op de Beeck legt gedetailleerd uit waarom dat zo is. Toch zou het nationale en internationale imago van de vorst voor altijd zwaar beschadigd blijven. 

Onvermoeibaar

Zoals iedereen had ook Leopold een gelaagde persoonlijkheid. Zijn blik over de horizon en zijn ondernemingszin waren modern, zijn houding ten opzichte van de grondwet en het parlement hoorden eerder bij een absolute heerser. Daarnaast was hij een visionair. Zo waarschuwde hij, samen met Winston Churchill, voor de expansiedrang van het Duitse keizerrijk. Naar geen van beiden werd geluisterd. En laten we de bouwheer Leopold niet vergeten. Meer dan honderd jaar later wordt het uitzicht van Brussel nog steeds bepaald door gebouwen en parken die hij bijna helemaal uit eigen zak betaald heeft. 

Met zijn koppige en flamboyante persoonlijkheid is Leopold II een gedroomde figuur voor een schrijver van biografieën. Dat je een historische figuur in zijn tijd moet plaatsen om hem te kunnen duiden, toont dit boek onmiskenbaar aan. Samen met Bart Van Loo en David Van Reybrouck hoort Johan Op de Beeck bij de drie grote non-fictieauteurs van ons land! Zij combineren uitgebreide research met een stem waarnaar je zou willen blijven luisteren! Betere leermeesters kun je niet bedenken!

Standbeelden neerhalen is niet nodig. Het juiste bordje erbij plaatsen wel! 

★★★★★

Het meisje onder de boom - Sara Blaedel

 Een taaltrein die zijn lading vergeten is !

Waarom je een boek gaat lezen kan verschillende redenen hebben. Soms voel je je aangetrokken tot de thematiek en de setting. Op een ander moment ben je blij met nieuw werk van een favoriete auteur en bij gelegenheid wil je een nog niet gelezen schrijver een kans geven. Dat laatste was de reden om een iets oudere Sara Blaedel te kiezen, ook met het oog op het binnenkort (mei 2024) verschijnen van een nieuwe. Tijd dus voor 'Het meisje onder de boom'!

De insteek van deze whodunit is de machteloosheid die je voelt als je je onschuld niet kunt aantonen en tegenover de grote onderzoeksmiddelen van een Deens politieteam staat. Gelukkig kan de verdachte op de steun rekenen van zijn zus die rechercheur is maar een sabbatical heeft genomen en haar vriendin, de journaliste. Beiden hebben ervaring met het ontsluieren van overschaduwde situaties en mensen. Hun spoor leidt naar het idyllische eiland Bornholm dat wat verloren in de Oostzee ligt. 

Als je halfweg een boek bent en je moet vaststellen dat er nog weinig verhaalontwikkeling is, dan voel je de bui al hangen. Je kunt als auteur niet al die bladzijden besteden aan de achtergrond van personages terwijl je vergeet de interactie tussen hen flink op gang te brengen. Of je het hebt over een thriller of een literaire roman, het spanningsveld tussen de karakters onderling en de strijd in henzelf, is altijd de drijvende kracht achter een geslaagd fictieboek. 

Hoewel je hoopt dat de bui in het tweede deel van het plot overwaait en je toch nog meegevoerd wordt in een confronterende psychologische wereld die de 'human condition' weerspiegelt, blijf je op je honger zitten. Er zit teveel rek in het vertelritme. Het is erg lang wachten op een prikkelend element. Bovendien schuwt Sara Blaedel het herhalen van al gedeelde informatie niet. En hoewel haar personages niet oninteressant zijn, zullen ze geen plaatsje krijgen in het boekengeheugen van de lezer.

Sara Blaedel's talent is haar taal. Daar zit een prettig lezende souplesse in die vaak bij anderen ontbreekt. Helaas mist dit vervoermiddel zijn lading.

Deze schrijfster gaat ten onder in het kwaliteitsgeweld van haar collega's! 

★★

De moord in Oxford - Ruth Ware

De tijd van je leven... ?

Het is niet gebruikelijk dat recensies beginnen met: 'Wat een heerlijke setting heeft dit verhaal!' Toch zal een aantal lezers begrijpen waarom dat nu wel het geval is. 

In 'De moord in Oxford' kunnen liefhebbers van oude universiteiten, hun sfeer, hun rituelen, het levend houden van toga's en de Latijnse taal, zich helemaal thuis voelen. Je wandelt langs portretten van voormalige rectores magnifici en gebrandschilderde ramen, je eet aan kloostertafels, de naam van de oud-Griekse tragedieschrijver Aischylos valt en je leert wat een meritocratie is.

De niet-gymnasiasten onder jullie kunnen zich laten meevoeren door een groepje beste vrienden dat zijn onschuld verliest... ook een eeuwenoud gegeven.

Altijd en overal vormen studenten vriendengroepjes die later vertellen dat ze tussen en vooral naast de boeken de tijd van hun leven hadden. Maar Hannah, April en Wills hebben dat nooit kunnen zeggen. Vooral Hannah worstelt nog steeds met de moord op haar vriendin April. Ze functioneert met veel moeite, heeft last van schuldgevoelens, angst om banden aan te knopen en heeft een paparazzi-trauma. Als ze op zoek gaat naar niet beantwoorde vragen zal haar labiele wereld nog meer gaan wankelen. 

Ruth Ware heeft in dit spannende boek véél tijd nodig om de puzzelstukjes neer te leggen. Met andere woorden: er is geen goede balans tussen handeling en beschouwingen. Hoewel niet elk plot nagelbijtend moet zijn, mag er wat tempo gemaakt worden. In het middenstuk dreigt de schrijfster door wijdlopigheid de aandacht van de lezer te verliezen. Te laat wordt er vaart gemaakt. 

Deze auteur zou baat hebben bij een kundige redacteur die haar toont hoe je compacter kunt schrijven, de lezer bij het nekvel kunt grijpen en efficiënter naar een climax kunt toewerken. Een genre dat aarzelt tussen een thriller en een niet-spannende roman, werkt nooit! Toch kun je plot gedreven schrijven in combinatie met psychologische en/of maatschappelijke diepgang. Denk aan Freida McFadden's 'De perfecte zoon' of Jo Spains 'Niet meer terug'! 

Drie sterren voor het talent dat onmiskenbaar aanwezig is en... de intieme schoonheid van de oude universiteit! 

★★★