vrijdag 15 mei 2026

De exen - Leodora Darlington

Een beschadigde geest scheldt niets kwijt ! 


'Als jij het hart van mijn zus breekt, breek ik het jouwe.' 

Leodora Darlington en haar hoofdpersonage Natalie zijn donkere vrouwen. Is dat bijzonder? Dat zou het niet mogen zijn. Maar hoe vaak lees je een boek van een zwarte man of vrouw? Uit de niet-spannende literatuur kennen we Toni Morrison, James Baldwin, Mary Angelou, Michelle Obama, Chinua Achebe, Ben Okri, Chimamanda Adiche en de ook in Nederland gelauwerde Mohamed Mbougar Sarr (Prix Goncourt 2021) enz. 

Maar in de thrillerwereld?? Dan kom je bij, voor ons, (vrij) onbekende namen terecht zoals: Oyinkan Braithwaite, Nicola Yoon, Stacey Abrams, Shanora Williams, Sara Koffi, Erin E. Adams, Amber en Danielle Brown, Kellye Garrett... Geen van deze succesvolle auteurs werd vertaald in het Nederlands! En dat is een schokkende vaststelling!

Gewelddadige impulsen
In 'De exen' exploreert Leodora Darlington de kwetsbaarheid van vrouwen in hun relaties met mannen. Natalie heeft een verleden van onbetrouwbare vriendjes, die zonder haar toestemming een seksfilmpje deelden, gewelddadig waren of tegen haar wil seks met haar hadden. Op zo'n momenten beantwoordde ze pijn met pijn, een onhandige oplossing die aardig uit de hand kon lopen... 

Omdat ze aan de giftige sfeer tijdens haar kinder- en jeugdjaren een trauma heeft overgehouden, wist haar geheugen heftige momenten uit waardoor ze zich niet kan herinneren hoever ze is gegaan. 'Schuilt er een monster in mij?' is een vraag die haar voortdurend kwelt. Als ze een setje vormt met haar charmante baas, lijkt er eindelijk een stabiele toekomst voor haar zijn weggelegd. Deze James zou 'een hoofdrol kunnen spelen in een romantische kerstfilm', schrijft Leodora. Maar dan moet het plot zijn venijnigste duivels nog ontbinden!

'Te' is geen compliment !
Dit is een boek waarop het woord 'veel' van toepassing is. Er lopen erg veel beschadigde mensen in rond, er komen erg veel complexe levens in voor en er wordt erg veel aan beschouwende psychologie gedaan. Dat laatste gaat ten koste van het verhaal, of de handeling, zoals je wilt. Fictie mag niet leiden tot uitleggerigheid! Bovendien bewijst een over-the-top stoffering de geloofwaardigheid geen dienst. Alleen de licht spottende auteursstem brengt wat lucht in de volgestouwde bladzijden.

Wat de schrijfster wel goed doet is aandacht vragen voor rijkeluiszoontjes die menen overal aanspraak op te kunnen maken, voor podcasts waarin alfamannetjes het recht opeisen om te heersen over vrouwen, voor het idee dat zorgzaamheid een verkapte vorm van dominantie kan zijn en voor (zwarte) vrouwen die een date met hun leven moesten bekopen (zie nawoord).  

Schoonmaakbeurt
Dat Leodora Darlington niet om ideeën verlegen zit, maatschappelijk bewogen is en ook geregeld een mooie stijlfiguur met de lezers deelt, mag duidelijk zijn. Als ze bereid is om een frisse wind door haar literaire huis te laten waaien en de overtollige inboedel aan de deur te zetten, zullen haar meer lof en sterren te beurt vallen. Voorlopig geldt: Less is more

★★★