Vier seizoenen in Damascus - Fernande van Tets

Een beul met een lijntje naar God ! 

'Aan het eind van deze enorme, bureaucratische papiermolen 
heeft de regering altijd het laatste woord.'

Is een non fictie boek uit 2020 nog relevant als het gaat over maatschappelijke ontwikkelingen in het onstabiele Syrië? Dat is de eerste vraag die je je stelt als je 'Vier seizoenen in Damascus' begint te lezen. Het antwoord hierop blijkt eenvoudiger dan je zou denken...

Een land aan de rand van de afgrond

Net als haar niet-aflatende strijd om een visum te bemachtigen voor Syrië, uitzichtloos wordt, krijgt Arabiste en freelance journaliste, Fernande van Tets, een aanbieding om voor de hulporganisatie van de VN (de UNRWA) in Damascus aan de slag te gaan. Het is maart 2018. Op dat moment staat het land al acht jaar in brand! Diverse rebellengroepen bekampen ongenadig het Syrische leger dat gesteund wordt door Rusland. Maar president Assad is niet van plan de handdoek te gooien! 

Het wordt al snel duidelijk dat de aanwezigheid van de VN gedoogd wordt op voorwaarde dat de medewerkers op eieren lopen en een kat geen kat noemen. Maar zelfs binnen die strikte grenzen maakt de regering de organisatie bijna vleugellam. Hun aanvragen voor het uitrollen van een hulpactie, of zelfs maar de voorbereiding ervan, worden vertraagd door een bureaucratische papiermolen die niet noodzakelijk tot het groene licht leidt. Bovendien is de kennismaking met het spionage- en verklikkerssysteem schokkend. Zelfs in het kantoor en de accommodatie hebben de muren oren en ogen! Tot overmaat van ramp heeft president Trump de Amerikaanse steun aan de UNRWA opgezegd. Dat betekent een vermindering van de werkingsmiddelen met één derde!

Beschaving wordt barbarij

Hoewel Bashar al-Assad aan het begin van zijn ambtstermijn de economie liberaliseerde en buitenlandse investeringen toeliet, zorgde de Arabische Lente voor een omslagpunt. Vanaf dat moment koos de president resoluut voor de harde hand, de tactiek van de verschroeide aarde, een angstcultuur en een bondgenootschap met een foute tsaar. Ook de clancultuur kwam bovendrijven. Zijn familie en andere trouwe Alawieten konden rekenen op lucratieve inkomstenbronnen in het steeds armer wordende Syrië. Fernande van Tets spreekt van 'de kannibalisatie van de Syrische economie', waar trouwens alle partijen zich aan bezondigen. Om de staat van dit land te benoemen heb je grensoverschrijdende woordenschat nodig!    

Zelden zijn dictators in staat om een unieke persoonlijkheid te ontwikkelen. Ze geraken niet veel verder dan een doorslagprofiel van gelijkgestemde leiders. Het gedrag van Assad kun je makkelijk Trumpiaans noemen: glashard liegen, goochelen met de term 'fake news' en zich bekommeren om het imago in de binnenlandse - en wat Bashar betreft ook de buitenlandse - pers. Bovendien denkt hij, net als de Romeinse keizers en hun opvolgers, tot en met president Bush sr. maar ook de kaliefen, dat hij een afgevaardigde van God is! Als je daarvan overtuigd bent, of je doet alsof, hoef je geen verantwoording aan burgers af te leggen...

Iedereen moet zijn eigen stoep schoonvegen

Maar ook de Westerse landen hebben boter op het hoofd. Dat Assad junior tegen de Amerikanen streed in Irak, is begrijpelijk. Intussen heeft de internationale gemeenschap ingezien dat de keuze van president G. Bush voor een militaire interventie een flagrante inschattingsfout was. Ook het Westen heeft Syrië losgelaten. 

Het Arabische woord dat je in een mum van tijd leert is wasta. Zonder wasta functioneert niets of niemand in Syrië. Het is het systeem van 'ons kent ons', van steekpenningen aan kleine en grote machtsspelers die iets voor je kunnen regelen waarvoor je in een fatsoenlijke samenleving een kleine procedure volgt of waar je 'gewoon' recht op hebt. Maar wasta kan ook ingezet worden om je op een immorele manier te verrijken of kwetsbaren te onderdrukken. Hoe barbaars de corruptie in deze wetteloze oorlogsjaren geworden is, vertelt VN-collega Amira van wie het huis door regeringssoldaten geplunderd werd. In dat verhaal snijdt de laatste zin je de adem af... 

Puinzooi

Lezer, hoed je voor dit boek! 'Vier seizoenen in Damascus' is op al zijn pagina's even gruwelijk. Onafgebroken onrecht, machtsmisbruik en ingesleten omkooppraktijken zijn je reisgenoten. Woede en pijn zullen je deel zijn! 

Kort geleden viel Assad van zijn talloze, megalomane standbeelden en aanplakborden. Mag je hopen dat het tijdsdocument van Fernande van Tets niet meer van toepassing is op het nieuwe Syrië? Hoe breng je beschaving terug in een maatschappij zonder degelijke instellingen, instanties, wetten en rechtspraak, politieke partijen, politie, leger en pers? Hoe krijg je het wasta-gedrag en het sektarische denken uit miljoenen hoofden? Kun je het DNA van een land veranderen? 

★★★★1/2

Afgeschreven - Angelique Haak

Strijd om het behoud van eigenwaarde ! 

'Mensenkennis wordt zwaar onderschat.

Iedereen laat slechts zien hij wil dat de ander ziet.'

Wat als een verknipte geest je spannende plot kaapt en aan de realiteit toetst? Misschien is zo'n copycat-crimineel wel de ergste nachtmerrie van een thrillerauteur! Wie deze akelige droom in de ogen wil kijken kan in een fictief verhaal zijn verbeelding de vrije loop laten. En dat is precies wat Angelique Haak doet in 'Afgeschreven'. 

Controleverlies

Voormalig successchrijfster Sasja Winters heeft last van in drank gesmoorde paniekaanvallen die leiden tot oncontroleerbare agressie. Als een moordenaar zich tot in de details laat inspireren door één van haar boeken, neemt de psychische druk alleen maar toe. Bovendien maakt dit onstabiele verleden haar verdacht bij het onderzoeksteam van de recherche. En als zure kers op de onsmakelijke taart staat er binnen haar gezin nog veel meer op het spel!

Onder de streep

Hoewel spanning en vaart onafgebroken aanwezig zijn en alle karakters een duidelijke persoonlijkheid hebben, overstijgt dit verhaal de kwalificatie 'entertainment' niet. De bliksemafleiders zijn weinig overtuigend, de psychologie clichématig en de enige vorm van maatschappelijke relevantie ('Is een auteur verantwoordelijk voor de uitspraken van zijn personages?') loopt op kousenvoeten voorbij. Toch is de volgestouwde, warrige, over the top finale, het meest teleurstellende gedeelte van dit plot. Terwijl de psychologische uitwerking steeds platter wordt, rollen de twists and turns over je heen en zijn de slachtoffers niet meer te tellen. Van een prijswinnende schrijfster verwacht je dat ze de stelregel 'less is more' kent! 

 

Als je dit boek binnen het genre wil duiden moet je erkennen dat collega's zoals Bernice Berkleef ('Ontmaskerd') en Machteld van Zalingen ('Het genootschap') in hun recente thrillers meer originaliteit, dosering en engagement verwerkten. Internationaal gezien vind je prettige complexiteit en diepgang bij b.v. Charlotte Link en Freida McFadden ('De perfecte zoon').

Slecht gedobbeld

Ondanks de goed gevonden dubbele betekenis van de titel, biedt 'Afgeschreven' niet meer dan enkele evasieve leesuurtjes. Hoe boeiend invalshoeken ook zijn, het is de verliteraturing waar het om gaat.

'Zelfs schrijvers kunnen niet altijd zes gooien', zou Sasja Winters zeggen!

★★1/2

Diepe gronden - Nicolet Steemers

 De natuur als aanjager voor zielepijn !

'De lamme leidt de blinde met grote tegenzin 

en in een ijzig stilzwijgen.'

Als drie vriendinnen aan een trektocht door de Roemeense Karpaten beginnen, wordt hun plan al snel gedwarsboomd. Op de eerste ochtend blijkt één van hen spoorloos verdwenen. Omdat de twee anderen niet vertrouwd zijn met de omgeving, besluiten ze terug te keren naar de bewoonde wereld. Dat blijkt veel moeilijker dan verwacht. Maar is het gebrek aan topografische kennis het enige obstakel?

Beschadigd

De personages die Nicolet Steemers bedacht heeft zijn verre van doorsnee. Twee van hen lijden onder de naweeën van een traumatische ervaring als militair in Afghanistan. Als deze onstabiele, breekbare geesten geconfronteerd worden met een tweevoudige vertrouwenscrisis in hun relatie, gaan ze over oncontroleerbare grenzen heen. 

'Diepe gronden' is een boek dat op elke bladzijde je aandacht vasthoudt. De survival skills van beroepssoldaat Martine, en ook het geregelde falen ervan, zorgen voor permanente spanning tussen haar en Laura die... een muziekwetenschapper als vader had. Van een val zetten en wat later een konijn stropen, heeft ze geen verstand. De dreiging van het bos met zijn ongewone geluiden en de aanwezigheid van beren, adders en stropers, is overal voelbaar. Tussendoor laten de humor en de doordenkertjes van de schrijfster je even ademhalen. 

Overtuigend 

Expressieve taal, verbeelding en psychologisch inzicht zijn de kracht van Nicolet Steemers. De kwetsbaarheid maar ook het kiezen voor zichzelf van Martine en Laura komen bijzonder goed uit de verf. Naast deze invoelbare personages blijft het idee je bij dat levenspaden verraderlijker kunnen zijn dan het grilligste offroad spoor! 

★★★★ 

Fulltime avonturier - Tamar Valkenier

Met Valkenier op valkenjacht !

'Ik hoop dat je van zoute melkthee houdt?

Vanavond eten we marmot!'

 

De afgelopen maanden hebben zich drie stoere reisvrouwen op dit blog gemeld: de poolavonturierster Bernice Notenboom, bushgirl Miriam Lancewood en de baanbrekende motorrijdster Noraly Schoenmaker. Geef toe, die meiden maken dromen waar waarin anderen blijven hangen. Ook Tamar Valkenier is uit dit taaie hout gesneden! 

'Ontspullen is ontzorgen!'

Zij kiest voor slow travelling op twee, niet gemotoriseerde wielen. Buiten een geweldige baan als recherchepsycholoog, laat ze vrienden en haar geliefde vader achter. Net als de drang om haar eigen en andere grenzen te verleggen, is de nood aan vrijheid onweerstaanbaar. 'Sinds ik ben gaan fietsen voelt het leven lichter', zo ontdekt ze al snel. Daar kun je zowel een letterlijke als figuurlijke betekenis aan geven.

Op haar tochten door Europa, Australië, Mongolië en Jordanië zijn er heel wat leermomenten. Elke dag doet Tamar iets voor het eerst: vissen, jagen, duurzaam voedsel telen op een permacultuur-boerderij of met paard en kameel over de hoogste toppen van het Altaj-gebergte trekken. Maar ook leren niet bang te zijn om in een tentje in een bos te slapen, bij onbekenden aan te kloppen voor hulp en je angsten langzamerhand te vervangen door vertrouwen in eigen kracht en het idee '(meestal) komt alles goed'.  

Alle emoties op een rij 

Alleen reizen is niet altijd alleen zijn! Tamar ontmoet gastvrije locals, vrienden voor de duur van een etappe, aboriginals, bedouïenen, gaat couch surfen en speelt openluchtschaak in Sarajevo. Toch is haar intiemste vriend de natuur zelf. Omdat bergen en dieren geen oordeel over je vellen, voel je je emotioneel veilig en dus thuis.

Dat wil niet zeggen dat zo'n avontuur geen donkere kanten kan hebben! Het schuifelen langs ravijnen of het oversteken van een wassende wildwaterrivier is een beangstigende onderneming. Van onderkoeling en honger word je ook niet blij. En niet elke ontmoeting is warm. Voor jezelf opkomen in een kwetsbare situatie hoort bij het ontdekken van de wereld. Toch is er altijd weer compensatie: verrast worden door een kunstige, kleurrijke rotsformatie of een vlucht ganzen boven een gletsjermeer. En wat gezegd van deelnemen aan een valkenjacht, een duizenden jaren oude Mongoolse traditie?

Geen weg terug

Deze vier globetrotters hebben een flinke dosis lef, volharding, zelfredzaamheid en doelgerichtheid gemeen. Met elke reis groeit hun zelfstandigheid maar ook de afstand met de samenleving waar hun familie, vrienden en voormalige collega's zich in bewegen. Het advies 'blijf niet langer dan een jaar weg of je kunt niet meer terug naar je oude bestaan', blijkt gegrond. Na enige gewenning aan de stilte van de natuur word je al gek van het tikken van de klok in de kamer. Voor alle vier is lopen en rijden over niet-gebaande paden een manier van leven geworden! Allemaal kiezen ze, steeds opnieuw, de weg die hen gekozen heeft!

★★★★

Familiestuk - Hetty Visser

Een risicovolle grap ! 

'Vertalen is geen creatief proces 

waarbij je soms helemaal komt vast te zitten.'

Als je fictie schrijft kun je de grenzen van de realiteit een beetje oprekken. In dat geval mag je hoofdpersoon een vertaalster zijn die een lucratieve klus krijgt aangeboden van een Zwitserse familie met oud geld. Sara is gevraagd een dagboek te vertalen van een nicht die in Amsterdam gewoond heeft en van wie de vader een joodse diamanthandelaar was. 

Tussen de regels lezen 

Deze overgeërfde autobiografische notities blijken weinig reflectief te zijn, eerder oppervlakkig, vol ijdelheid en gemopper. Toch wakkeren de schaarse feiten en heftige gevoelens, in combinatie met enig geroddel van de buurvrouw, haar nieuwsgierigheid aan en gaat ze op onderzoek uit. De verhitte reacties die daarop volgen maken haar duidelijk dat er iemand niet blij is met haar speurwerk. Het citaat boven dit stukje gaat dus niet helemààl op voor Sara. 

Deze lange novelle biedt de auteur de kans om de verhaalelementen voldoende uit te rollen en de lezer bij het plot te betrekken. Dat lukt lang niet altijd bij een kortverhaal. Zelfs gerenommeerde schrijvers uit de geschiedenis van het korte werk, zoals Edgar Allan Poe, produceerden uit de kluiten gewassen novelles. In 'Familiestuk' kun je genieten van een frisse verteltoon, netjes uitgewerkte achtergronden en een handjevol spanning. 

Te weinig kracht

Maar... door de in een grap en lachbui verpakte climax blijft dit verhaal hangen in een entertainment sfeer. De lezer die fictie koppelt aan dramatische kracht verwacht wellicht meer van het spanningsveld tussen onrecht en bloedbanden. Een auteur die dat spoor wil volgen dient wel over veel psychologisch inzicht te beschikken. Wil je die kennis ook nog omzetten in literatuur, dan moet je van goeden huize zijn. Daarbij verdienen lezers het om bij het nekvel gegrepen te worden!

★★1/2

Martelaar - Charlotte Link

 De blinde haat van een tijger !

'Wat we nu kunnen doen is onder elke steen kijken, 
hoe onbelangrijk en weinig belovend het ook mag lijken.'

Wie van een prettig complex plot houdt, moet 'Martelaar' lezen! Bij Charlotte Link gaat het natuurlijk niet om het nodeloos ingewikkeld maken van situaties. De complexiteit, die bij de rechercheurs tot radeloosheid leidt, is een spiegel van de moeilijk te doorgronden mens en zijn kronkelende levenspad. De Duitse bestsellerauteur heeft deze keer veel hooi op de vork genomen!

Iris is de jonge vrouw waar alles om draait. Een traumatische ervaring tijdens haar jeugd heeft geleid tot de ontwikkeling van een gefirofobie. Deze extreme angst voor bruggen komt vaker voor dan gedacht. Maar hoe kan het dat vijftien jaar na de gruwelijke feiten iemand haar naar het leven staat? De daders werden nooit gevonden. Waarom zou iemand van hen dan uit de schaduw willen treden? 

Dream team

In dit vijfde deel van de Kate Linville-reeks is de relatie tussen rechercheur Kate en haar tot ontslag gedwongen vroegere chef Caleb Hale nog steeds gespannen. Tenminste als het gaat over hun privé-leven. Omdat ze altijd op elkaar kunnen rekenen lukt samenwerken wel. In 'Martelaar' krijgt Caleb de kans om op een niet-officiële manier zijn onderzoekservaring in te zetten.  

 
Dit pittige duo is de smaakmaker van deze misdaadserie. Hun interactie zorgt voor dynamiek, ideeënscherpte, spanning en inlevingsvermogen. Bovendien brengt de niet-gedeelde eenzaamheid van beiden een vleugje tragiek met zich mee. Omdat ze kwetsbare mensen zijn die zichzelf in vraag stellen, ontwikkel je makkelijk een emotionele band met hen. Dat ze wat stuntelig voor elkaar zorgen maakt hen alleen maar charmanter!

'Link' staat voor kwaliteit

Maar als er een door haat verteerde misdadiger vrij rondloopt en een onschuldige burger opjaagt, hoort natuurlijk alle aandacht te gaan naar de man van wie de naam lang onbekend blijft. De liefhebber van politiedenkwerk en knarsende speurderstanden komt flink aan zijn trekken. Zoals verwacht houdt Charlotte Link je op elke bladzijde bij de les. Haar talent voor plot gedreven verhalen, ook al zijn ze meer dan 400 bladzijden lang, staat als een huis. Ook de lezer die graag op het puntje van de stoel zit, mag meer dan eens en lang voor de slotfase zweetdruppeltjes wegpoetsen. 

Met de hulp van krachtige, expressieve taal, komt de complexe intrige uiteindelijk netjes op haar poten terecht. Het achterliggende verhaal vindt trouwens moeiteloos zijn weg naar het hoofdplot. Als je het boek dichtklapt blijft vooral het besef hangen dat dader en slachtoffer in één mens kunnen wonen. Van dat confronterende idee geeft Charlotte Link maar liefst twee geloofwaardige voorbeelden. Zij getuigen van de ingewikkelde 'condition humaine' die ons in verwarring brengt!

Perplex

Het literaire concept van 'Martelaar' mag je ingenieus, overtuigend en meeslepend noemen, een ontluisterende studie van de psyche die zelfs de taaie Kate verslagen achterlaat!

★★★★1/2

De val van Tammy Davidson - Lex Passchier

De weg naar erkenning !

'Ik laat lezers liever achter met een vraag.' 

Als een succesvolle tv-scenarist zich aan een boekplot waagt, dan mag je een flinke dosis creativiteit verwachten! Kan Lex Passchier zijn reputatie van onderhoudende, vaart makende verteller waarmaken? En voegt hij er misschien nog een extra laag aan toe?

Woordenstrijd

Al vrij snel dient zich het personage Abel aan, een bankbediende die bedenkingen heeft bij een baan als louter verdienmodel. Zijn jongere broer Vincent laat zich nog kritischer uit over het consumptiegedrag dat leidt tot de uitputting van de aarde, het uitbuiten van arbeidskrachten in ontwikkelingslanden en het creëren van uit de hand lopende klimaatproblemen. De extra laag, die hier maatschappelijke relevantie heet, is dus aanwezig! Bovendien ontstaat er een spanningsveld tussen Abel en zijn partner Puck. Hierin ontmoeten egocentrisme, persoonlijke vrijheid en, in mindere mate, ecologie elkaar. Tijdens de scherpe woordenwisselingen maak je kennis met de denk- en betoogkracht van deze schrijver.

Een staaltje zielkunde

Mocht je verwachten dat deze personages het verhaal onmiddellijk op sleeptouw nemen, dan leert het uitgebreide tweede deel je dat de spil van het boek Jonathan heet. Hij zorgt, samen het rechercheteam, voor het spanningselement. Dat wil niet zeggen dat je op het puntje van je stoel zult zitten. En dat is ook niet de bedoeling. Het onderzoek, dat via allerlei hoogtepunten uit de literatuur loopt, legt de complexe identiteit van Jonathan bloot. Omdat zijn traumatische jeugd een tweevoudige persoonlijkheid heeft opgeleverd - het kind en de volwassene - staat hij op een onstabiele, verwrongen manier in het leven. De man die zich nooit erkend voelde, zint op wraak! 

De tweede extra laag heet dieptepsychologie.  

Schrijversgeluk?

In het derde deel gaat weer een ander luik open. Het nieuwe gezichtspunt toont schrijfster Tammy Davidson die een kat-en-muis-spel speelt met een interviewende radiopresentator. Zoals bij elk ander dispuut op deze bladzijden, knetteren de hersens ook in dit stof opwaaiende één-tweetje. Tammy zou wel eens het alter ego van Lex Passchier kunnen zijn. Hoe het ook zij, haar innerlijke stem houdt de lezer met een aantal doordenkertjes goed bij de les:

'Mag je (een auteur) een weinig invoelbaar maar wel confronterend personage opvoeren?' 

'Moet je je lezers tegemoetkomen, b.v. door een afgerond einde te bedenken?'

'Heb je het recht om te schrijven over een onderwerp dat je niet kent vanuit je ervaring?' 

Derde extra laag: de Letteren!

Naar de kern

Als dit drieluik dichtklapt krijgt elk paneel zijn volle betekenis en wordt de samenhang duidelijk. Dan komen twee basisideeën bovendrijven: de erkenning waar mensen naar op zoek zijn en de invloed van de literatuur. Beide denksporen worden voldoende geconcretiseerd om overtuigend te zijn. 

Bijzonder is ook dat de auteur de rol van toevalligheden in een roman verdedigt. Hoewel schrijvers willekeurigheden meestal vermijden, spelen toevalligheden in het echte leven een sturende rol. 'De val van Tammy Davidson' maakt duidelijk dat een ontmoeting die oogt als een goocheltruc, toch zijn plek vindt in een coherent geheel... tenminste als je in termen van lef wil denken. 

Trouw zijn aan jezelf

Met deze ideeënroman heeft Lex Passchier voor een stijlbreuk in zijn oeuvre gezorgd. Blijkbaar had hij de vrijheid van de literatuur nodig om voluit zichzelf te kunnen zijn. In dit boek koppelt hij zijn verbeelding aan een erg sterk denkvermogen. Zijn kracht om alle mogelijke aspecten van een idee of standpunt in korte tijd op tafel te leggen, is verbluffend. Het zou mooi zijn mocht deze woordkunstenaar via dit werk de weg vinden naar de ultieme erkenning!

★★★★1/2

Somewhere Els - Els van Roode

Meer dan een feelgood beroep !

'Geen glitter and glammer all over !'

Zolang de reisauteurs hun post-corona winterslaap voortzetten, moeten liefhebbers van het genre genoegen nemen met schrijvende hikers, backpackers, motorrijders, moderne pelgrims (cf. de camino) en andere hectiekontvluchters. Zelfs programmamaakster Floortje Dessing heeft een sabbatical genomen. En 's werelds belangrijkste reisschrijver, Paul Theroux, is intussen 80-plus geworden. Het is dus behoorlijk stil in het leven van de leunstoelreiziger! 

Tussen hemel en aarde
Ook al houden de amateurs het meestal bij één boek en vergeten ze vaak dat een reiziger de confrontatie met mens en maatschappij aangaat en zo originaliteit en diepgang in zijn verhalen creëert, openen ze toch de horizon voor de thuisblijvers. En als een vrouw die de planeet vanop tien kilometer hoog bekijkt, haar meest bijzondere herinneringen wil delen, dan wordt de leunstoel toch weer een gezellig plekje!

Hoewel een stewardess op intercontinentale vluchten van snipperdagen kan genieten die met de meest unieke ervaringen kunnen ingevuld worden, is het werk in de cabine afmattend. Urenlang staan, rondlopen, een permanente glimlach opzetten en de passagiers in de watten leggen, kruipt niet in de koude kleren! Ter compensatie kan ze tussen de heen- en terugvlucht genieten van een ontbijt tussen tropische vogels, een leeg strand op Hawaii, een fietstochtje over de Golden Gate Bridge in San Francisco, een bezoek aan de Night Market in Bangkok of... het bijwonen van de Oprah Winfrey show. Dit lijstje kan nog aardig worden uitgebreid!

Safety first !

Maar voor alles komt de beroepsernst! Als buitenstaander valt het je op hoeveel aandacht er wordt besteed aan de veiligheid van de passagiers en het boordpersoneel. Dat geldt niet alleen voor de opleiding en het eindexamen waarbij een heuse flight simulator gebruikt wordt maar ook voor de briefings voorafgaand aan elke vlucht. En wanneer de reizigers wat ongeduldig bij het gate staan te wachten, lopen de stewardesses een safety checklist na. Functioneert de deur zoals het hoort? Is de veiligheidsapparatuur aanwezig en werkt ze? Daar hoort ook een cabin check bij. Misschien heeft één van de uitgestapte passagiers een verontrustend voorwerp achtergelaten...

Even uit de bocht

Als de korte hoofdstukken, op sommige momenten, héél summier worden zakt de kwaliteit van de verhalen behoorlijk! Ook gaan de simplistische zinnetjes na verloop van tijd wegen op het leescomfort. Bovendien is er een inhoudelijke uitglijder. Els van Roode dweept met de Sissi uit de geromantiseerde filmbiografie. Keizerin Elisabeth was een godsdienstfanaat en een anorexiapatiënt, geen sprookjesprinses en geen rolmodel! Historische feiten en escapisme gaan niet hand in hand!

Het culturele niveau van dit boek mocht iets hoger zijn. In Wenen kun je bijvoorbeeld de belangrijkste doeken van Pieter Bruegel de Oude gaan bekijken of één van de vijf componistenhuizen bezoeken. Het is maar een idee... En als je door de Hofburg loopt en aan een vorstin denkt, dan zou Maria Theresia je aandacht moeten trekken. Zij was, in tegenstelling tot Sissi, een echte bestuurder die de geschiedenis vorm heeft gegeven. 

Een weidse blik

Toch blijft het bijzonder om in een vrij onbekende professionele wereld te mogen binnen kijken of om je de besneeuwde Andes-toppen onder de vliegtuigvleugels voor te stellen. Dat neemt niet weg dat de nood aan gelaagde reisliteratuur of reisjournalistiek aanwezig blijft. Laten we hopen dat Erika Fatland aan een vuistdikke opvolger van 'Himalaya' werkt!   

★★★1/2