Vlijmscherp - Marion van de Coolwijk

Grensverleggende vader-dochterliefde ! 

Voor een psychologische thrillerauteur biedt crimineel gedrag in de persoonlijke sfeer veel meer mogelijkheden dan, bijvoorbeeld, het optreden van een anonieme seriemoordenaar, een gijzelaar of maffiabaas. Hoewel deze laatste personages voor beangstigende spanning kunnen zorgen, is het geestelijke spectrum veel groter als je kunt putten uit (familie)relaties, diepere emoties en aanverwant gedrag. Ook Marion van de Coolwijk slaagt erin om een stevige stok in het hoenderhok te gooien en zo een heel gezin uit elkaar te spelen!

Alles kwijt

Als de dertienjarige tweeling Billie en Boaz met een traumatische ervaring geconfronteerd worden, verliezen ze van de ene dag op de andere hun beschermde materiële en emotionele leventje. Vanaf dat moment kunnen ze niet meer antwoorden op de vraag wie hun vader is. Pogingen om met hem in gesprek te gaan en zijn ziel te openen, lopen vast. Pas na zijn dood doet Billie een ontdekking die langzaam maar zeker naar opheldering leidt. Tegelijkertijd beramen kwaadwillige individuen een moorddadig plan. Ook zij zijn net zomin klaar met deze raadselachtige kwestie. 

Omdat je in dit boekgenre struikelt over de clichématige thema's, is de verbazing groot als je merkt dat deze schrijfster met een invalshoek komt waarvan je nog nooit gehoord hebt. Eén van de personages is geboren met CAIS, een genetische aandoening die de seksuele identiteit en ontwikkeling behoorlijk ingewikkeld maakt. De vakkundige manier waarop Marion van de Coolwijk dit gegeven in haar spannend plot verwerkt, is uniek! En naast het sturen van het verhaal kan dit voorbeeld van diversiteit ook bijdragen aan de maatschappelijke discussie rond taboe-gevoelige verschillen tussen mensen. 

Over de pijngrens

Dat deze auteur veel kwaliteit in huis heeft, wordt snel duidelijk. Naast een evenwichtige constructie, waarbij in het eerste deel de lijnen worden uitgezet en in het tweede de thriller uit de startblokken schiet, biedt 'Vlijmscherp' je een verrassende ontknoping die de lezer rechtstreeks naar de tragiek van het hoofdpersonage brengt. In haar pijn weerspiegelt zich het godsgruwelijke leed dat haar vader heeft moeten dragen!

Naast alle lof moet er toch een kleine maar niet onbelangrijke kritische opmerking gemaakt worden. Als je een gerespecteerde auteur wil zijn, dan hou je je ver van vulgair taalgebruik. Het k.k-woord hoort onder de pet te blijven en liefst nog verder weg!

★★★★1/2

Freida McFadden - De draagmoeder

 Een iets te handige briefopener !

'Ze hebben me bespeeld als een viool.'

Telkens weer slaagt Freida McFadden erin om een plot te bedenken waarbij ze zichzelf niet herhaalt. Alleen vertellers met een ongebreidelde verbeelding en een intelligent brein kunnen dit voor elkaar krijgen. Ook in 'De draagmoeder' tapt ze opnieuw uit een ander vaatje... een heel ingenieus vaatje! 

Valkuil

Aan het leven van Abby, die succesvolle campagnes opzet voor een reclamebedrijf en met een benijdenswaardige man getrouwd is, ontbreekt maar één ding: een baby. Omdat ze onvruchtbaar is, wordt er gezocht naar een adoptiekind... tot een verrassende maar ook verleidelijke mogelijkheid op haar en zijn pad komt. Abby's haast perfecte medewerkster biedt haar chef aan om tegen betaling van een studie draagmoeder te zijn. Als de marketing verantwoordelijke begrijpt dat de gewiekste Monica de allerslechtste bedoelingen heeft, is een ontsnappingsroute niet meer in zicht. 

De hoofdstukken waarin Abby elk houvast verliest en moederziel alleen komt te staan, zijn door hun psychologische kracht de meest aansprekende van het hele boek. Freida McFadden brengt de lezer hier zo dicht bij het personage dat je een masterplan wil bedenken om de gedupeerde uit een verloren positie te redden. Niemand anders kan haar helpen, zelfs haar topadvocaat komt met een onheilsboodschap. Onrecht roept (bijna) altijd empathie en solidariteit op! Ook een eindeloos belezen mens wordt ongemakkelijk van deze reddeloos verloren Abby.

Er is maar één Freida !

Omdat deze schrijfster je wil laten geloven dat het kwaad zal overwinnen heeft ze er alles aan gedaan om van de boosdoener een buitengewoon verstandige vrouw te maken, iemand die anderen altijd net twee stappen voor is en Abby, ondanks haar groeiende argwaan, naar de afgrond dirigeert. Bijna trekt haar plan van aanpak de lezer over de schreef! Monica is trouwens gemodelleerd naar 'mijnheer McFadden' die een wiskundige is. Schrik dus niet als je af en toe wat terminologie leest die je zéér vreemd in de oren klinkt.

'De draagmoeder' is klassiek van opzet en toch origineel. Naast de gedurfde plotelementen en een rotsvaste structuur, kun je rekenen op een stijl die perfect doseert en het ideale vertelritme creëert. Je krijgt net genoeg ademruimte om aan de lezersdood te ontsnappen! Dit is een top-McFadden! Blijf bij ons, Freida, op de dekentjesdagen, op broeierige zomeruren en alle dagen daar tussenin!

★★★★★